GUIDELINES FOR PALI STUDIES ENHANCEMENT ACCORDING TO THE FOUR SAṄGAHAVATTHU PRINCIPLES, PHRAPARIYATTIDHAMMA SCHOOL, KHOK PIEW TEMPLE, MUEANG SONGKHLA DISTRICT, SONGKHLA PROVINCE
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) study the current conditions of Pali studies at Phrapariyattidhamma School, Wat Khok Piew; 2) develop guidelines for promoting Pali learning based on the Four Sangahavatthu principles; and 3) propose appropriate guidelines suitable for the school context. This research employed a qualitative research methodology and was conducted in three stages: studying the current state, developing guidelines, and presenting the guidelines. The key informants consisted of 22 individuals, including administrators of the Phrapariyattidhamma school, teachers of Phrapariyattidhamma education in the Pali Division, and monks and novices studying Pali. In addition, 7 qualified experts participated in the focus group discussion. The research instruments included in-depth interviews and focus group discussions. Data were analyzed using content analysis and descriptive synthesis.
The findings revealed that:
- The current condition of Pali studies maintained strong educational standards under the Sangha education system; however, several problems were identified in five aspects, namely curriculum, teaching and learning management, instructional media, learning activities, and measurement and evaluation, particularly the complexity of content, memorization-based teaching methods, limited learning materials, insufficient learning activities, and evaluation focusing mainly on memorization.
- The Four Sangahavatthu principles-dāna (giving), piyavācā (kind speech), atthacariyā (beneficial conduct), and samānattatā (equity) can be effectively integrated into all five aspects, enhancing educational resources, positive communication, learner support, and equality in education.
- The appropriate guidelines should emphasize a holistic learning system by applying the Four Sangahavatthu principles as a mechanism to enhance motivation, improve the learning atmosphere, and promote sustainable learning achievement.
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จิรเดช สุขมาก. (2560). การพัฒนาการเรียนการสอนพระปริยัติธรรมในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย.
มหามกุฏราชวิทยาลัย. (2559). พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ชุด 91 เล่ม ฉบับมหามกุฏราชวิทยาลัย เล่มที่ 35 พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต เล่ม 2. โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระครูสังฆรักษ์ณัฐวุฒิ คุณยุตฺโต (วิเชียรวรรณ์). (2561). แรงจูงใจตามหลักอิทธิบาท 4 ที่มีต่อการเรียนบาลี ของพระภิกษุสามเณรในโรงเรียนพระปริยัติธรรม จังหวัดนครสวรรค์. ใน วิทยานิพนธ์ปริญยาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2544). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: มหามกุฏราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2550). ธรรมนูญชีวิต (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.
พระมหาธีรสุข ธมฺมสาโร อุปไชย. (2554). การจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลี: กรณีศึกษาสำนักเรียนวัดโมลีโลกยาราม เขตบางกอกใหญ่ กรุงเทพฯ. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาพีระวัฒน์ ภูริวฑฺฒโน (มะณีภักดี). (2564). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 เพื่อส่งเสริมการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลี ของสํานักศาสนศึกษาวัดหนองกุง อําเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาสมคิด ปุญฺญวีโร. (2561). การจัดการศึกษาพระปริยัติธรรมแผนกบาลี: ปัญหาและแนวทางการพัฒนา. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาเอกชัย กิตฺติญาโณ. (2562). แนวทางการสร้างแรงจูงใจในการเรียนบาลีของพระภิกษุสามเณร. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา. 12(2), 45-60.
พระราชบัญญัติการศึกษาพระปริยัติธรรม พ.ศ. 2562. (2562, 14 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 136 ตอนที่ 50 ก. หน้า 12-13.
พัชรนันท์ ยอดสิน. (2560). แนวทางการส่งเสริมจัดการศึกษาของศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์การบริหารส่วนตำบลคลองเจ็ด อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วศิน อินทสระ. (2557). หลักธรรมเพื่อการพัฒนาสังคม. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
สำนักงานแม่กองบาลีสนามหลวง.(2568). ทำเนียบแม่กองบาลีสนามหลวง. เรียกใช้เมื่อ 22 ตุลาคม 2568, จาก https://www.infopali.net/meagongpali/meagongpali.html
อัจฉรา พรรณสุชล. (2560). แนวทางการจัดกิจกรรมส่งเสริมการเรียนรู้ในรายวิชาสังคมศึกษาของครูผู้สอนตามหลักอิทธิบาท 4. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.