INNOVATIVE LEADERSHIP OF SCHOOL ADMINISTRATORS AFFECTING INNOVATION IN TEACHERS’ LEARNING MANAGEMENT UNDER THE NAKHON SI THAMMARAT SECONDARY EDUCATIONAL SERVICE AREA OFFICE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) examine the innovative leadership of school administrators, 2) investigate innovation in teachers' learning management, 3) analyze how innovative leadership of school administrators influences innovation in teachers' learning management, and 4) explore strategies for enhancing innovative leadership of school administrators that impacts innovation in teachers' learning management. The sample for the study included 338 educators. The qualitative informants included three school administrators. The research tools comprised a questionnaire with a five-point rating scale and an interview template. Data analysis utilized percentage, mean, standard deviation, multiple regression analysis, and content analysis.
The research results indicated the following:
- The innovative leadership of school administrators was generally at a high level. Taking all factors into account, the greatest average was for innovative creative thinking abilities. The element with the lowest average was collaboration and involvement.
- The level of innovation in the management of teachers' learning was generally high. Taking all factors into account, the greatest average was found in information and communication technology (ICT) within learning management. The area with the lowest average was critical thinking and problem-solving within learning management.
- The examination of pioneering leadership among school leaders that influences innovation in teachers' instructional management. These four factors collectively forecasted the innovation in teachers' learning management at 69.20% with a standard error of ±0.135.
- Recommendations for cultivating innovative leadership among school administrators that influences teachers' learning management. The results suggest that emphasis must be on enhancing all four domains to enable teachers to craft innovative learning opportunities.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
คุณาธิป จำปานอล และ ถนอมวรรณ ประเสริฐเจริญสุข. (2560). ปัจจัยพหุระดับด้านนวัตกรรมที่ส่งผลต่อสมรรถนะของครูในการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 11(3), 26-34.
ดลนภา วิจิตรปัญญา และพิมพ์อร สดเอี่ยม. (2568). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความเป็นเลิศในการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย หนองบัวลำภู. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(2), 684-696.
ธัญพร กล่อมสกุล และวรกาญจน์ สุขสดเขียว. (2568). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารกับคุณภาพชีวิตในการทำงานของครูในสถานศึกษา สังกัดสำกงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์, 12(2), 342-352.
นัฎฐา เครือวิเสน และปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2568). ภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการศึกษา ศูนย์การศึกษาพิเศษ เขตการศึกษา 8 สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ, 14(1), 86-97.
เบญญาภา เพ็ญสุข และคณะ. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยนาท. Education journal, 8(3), 80-94.
ปนัดดา บุญโสภณ, ธนาศักดิ์ ศิริปุณยนันท์ และวีระพงษ์ เทียมวงษ์. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออก-เฉียงเหนือ, 14(2), 65-80.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2558). ครูในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2554). วิธีการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: มีนเซอร์วิสซัพพลาย.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2550). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: ยูแอนด์ไอ อินเตอร์มีเดีย.
ภูริชญา เผือกพรหม และสุทธิวรรณ ตันติรจนาวงศ์. (2566). ภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 15(3), 37-57.
รัชนิดา การีรัตน์ และ ยุวธิดา ชาปัญญา. (2565). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการสอนของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 2. Journal of Roi Et Rajabhat University, 16(3), 138-153.
สกาวเดือน แสนทิยะ และคณะ. (2567). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา ที่ส่งผลต่อ การเป็นพลเมืองดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(6), 262.
สมฤทัย ชัยศิริ และชิษณพงศ์ ศรจันทร์. (2568). ภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 3(4), 50.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561-2580). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). ราชกิจจานุเบกษา. เรียกใช้เมื่อ 15 มีนาคม 2569, จาก http://www. ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2565/E/258/T_0001.PDF.
ศักดินา สุทธิพันธุ์. (2568). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมการสร้างนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนแม่มอญวิทยา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงรายเขต 1. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 25(2), 157-169.
Drucker, P. F. (2002). The Discipline of Innovation. New York: Harper Business.
Likert, R. (1967). The Human Organization: Its Management and Value. New York: McGraw-Hill.
Krejcie, & Daryle W. Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
