ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อ นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษานครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีเป้าหมายเพื่อ 1) ศึกษาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา 2) ศึกษานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครู 3) ศึกษาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้ของครู และ 4) ศึกษาวิธีการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมในผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครู กลุ่มตัวอย่างคือครูจำนวน 338 คนจำนวนตามเกณฑ์การเปิดตารางของเครจซี่และมอร์แกน ทำการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิตามขนาดของโรงเรียน และสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายด้วยวิธีการจับฉลากแบบไม่คืนกลับ และผู้ให้ข้อมูล
เชิงคุณภาพ จำนวน 3 คน คือ ผู้บริหารสถานศึกษา โดยคัดเลือกจากคุณวุฒิการศึกษาระดับปริญญาโทขึ้นไป และมีประสบการณ์ในการทำงาน 5 ปีขึ้นไป โดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามแบบประมาณค่า 5 ระดับ และแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหูคูณ และการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหา
ผลการศึกษาพบว่า:
- ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อแยกพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่าทุกด้านอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือทักษะการคิดสร้างสรรค์นวัตกรรม และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือการทำงานเป็นทีมและการมีส่วนร่วม
- นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาแยกเป็นรายด้าน พบว่าทุกด้านอยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในการจัดการเรียนรู้ และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดคือการคิดอย่างมีวิจารณญาณและการแก้ปัญหาในการจัดการเรียนรู้
- ผลการวิเคราะห์ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่มีผลต่อนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูพบว่าตัวแปรทั้ง 4 ด้านสามารถร่วมกันพยากรณ์สัมประสิทธิ์นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูได้ร้อยละ20 และมีความคลาดเคลื่อนมาตรฐานของการพยากรณ์ ±.135
- แนวทางในการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่มีผลต่อนวัตกรรมการเรียนรู้ของครู พบว่า ควรให้ความสำคัญในการพัฒนาใน 4 ด้าน เพื่อเปิดโอกาสให้ครูสามารถคิดค้นนวัตกรรมในการจัดการเรียนรู้ได้อย่างสร้างสรรค์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
คุณาธิป จำปานอล และ ถนอมวรรณ ประเสริฐเจริญสุข. (2560). ปัจจัยพหุระดับด้านนวัตกรรมที่ส่งผลต่อสมรรถนะของครูในการจัดการเรียนรู้เพื่อเสริมสร้างทักษะศตวรรษที่ 21. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 11(3), 26-34.
ดลนภา วิจิตรปัญญา และพิมพ์อร สดเอี่ยม. (2568). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อความเป็นเลิศในการบริหารงานวิชาการในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเลย หนองบัวลำภู. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 8(2), 684-696.
ธัญพร กล่อมสกุล และวรกาญจน์ สุขสดเขียว. (2568). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารกับคุณภาพชีวิตในการทำงานของครูในสถานศึกษา สังกัดสำกงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเพชรบุรี. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์, 12(2), 342-352.
นัฎฐา เครือวิเสน และปณตนนท์ เถียรประภากุล. (2568). ภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา กลุ่มเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพการจัดการศึกษา ศูนย์การศึกษาพิเศษ เขตการศึกษา 8 สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษาพิเศษ, 14(1), 86-97.
เบญญาภา เพ็ญสุข และคณะ. (2568). ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษากับการเป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยนาท. Education journal, 8(3), 80-94.
ปนัดดา บุญโสภณ, ธนาศักดิ์ ศิริปุณยนันท์ และวีระพงษ์ เทียมวงษ์. (2567). แนวทางการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาขอนแก่น เขต 3. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออก-เฉียงเหนือ, 14(2), 65-80.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์. (2558). ครูในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรรณี ลีกิจวัฒนะ. (2554). วิธีการวิจัยทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 7). กรุงเทพฯ: มีนเซอร์วิสซัพพลาย.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2550). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: ยูแอนด์ไอ อินเตอร์มีเดีย.
ภูริชญา เผือกพรหม และสุทธิวรรณ ตันติรจนาวงศ์. (2566). ภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครศรีธรรมราช. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 15(3), 37-57.
รัชนิดา การีรัตน์ และ ยุวธิดา ชาปัญญา. (2565). ภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการสอนของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 2. Journal of Roi Et Rajabhat University, 16(3), 138-153.
สกาวเดือน แสนทิยะ และคณะ. (2567). การศึกษาภาวะผู้นำเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษา ที่ส่งผลต่อ การเป็นพลเมืองดิจิทัลของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. วารสารการบริหารและสังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(6), 262.
สมฤทัย ชัยศิริ และชิษณพงศ์ ศรจันทร์. (2568). ภาวะผู้นําเชิงนวัตกรรมของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการพัฒนานวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของครูในสถานศึกษา สังกัดสํานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 2. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 3(4), 50.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี (พ.ศ. 2561-2580). กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). ราชกิจจานุเบกษา. เรียกใช้เมื่อ 15 มีนาคม 2569, จาก http://www. ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2565/E/258/T_0001.PDF.
ศักดินา สุทธิพันธุ์. (2568). กลยุทธ์การบริหารสถานศึกษาเพื่อส่งเสริมการสร้างนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนแม่มอญวิทยา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงรายเขต 1. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต, 25(2), 157-169.
Drucker, P. F. (2002). The Discipline of Innovation. New York: Harper Business.
Likert, R. (1967). The Human Organization: Its Management and Value. New York: McGraw-Hill.
Krejcie, & Daryle W. Morgan. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
