บทบาทของพระสังฆาธิการในการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรม ในชุมชนเขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษาบทบาทของพระสังฆาธิการที่ดำเนินกิจกรรมด้านส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรม ในชุมชนเขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดนครศรีธรรมราช 2) ศึกษาปัญหา อุปสรรค และแนวทางแก้ไขปัญหาของพระสังฆาธิการด้านการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมในชุมชนเขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดนครศรีธรรมราช 3) ศึกษาแนวทางการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมในชุมชน ของพระสังฆาธิการ ในเขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดนครศรีธรรมราช การวิจัยเป็นแบบผสมผสาน ประกอบด้วย การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ ผู้นำชุมชนที่เป็นกำนัน ผู้ใหญ่บ้านในเขตจังหวัดนครศรีธรรมราช จำนวน 310 คน ตามตารางสำเร็จรูปของ Krejcie และ Morgan การวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำเร็จรูป ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิจัยเชิงคุณภาพ เป็นการเก็บรวบรวมข้อมูลกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 5 คน โดยการสัมภาษณ์เชิงลึกวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณณา
ผลการวิจัยพบว่า
1. บทบาทของพระสังฆาธิการ ในการส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมในชุมชน เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยรวมทั้ง 7 ด้าน อยู่ในระดับมาก
2. ผลการรวบรวมข้อเสนอแนะ พบว่า ปัญหา อุปสรรค คือ ด้านการเมืองการปกครอง ได้แก่ ชุมชนขาดการชักนำความร่วมมือ และการสนับสนุนจากหลาย ๆ ฝ่าย ขาดการแนะนำเกี่ยวกับการพัฒนาคุณธรรมและจริยธรรม ส่วนแนวทางแก้ไขปัญหา คือ ด้านครอบครัว ได้แก่ ให้พ่อ แม่เป็นผู้ถ่ายทอดคุณธรรมจริยธรรมให้แก่บุตรหลาน จะทำให้บุตรหลานรู้จักแยกแยะว่าสิ่งใดดีสิ่งใดไม่ดี
3. แนวทางการส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมในชุมชน ของพระสังฆาธิการในเขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดนครศรีธรรมราช พบว่า ควรสนับสนุนให้มีการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมให้แก่ลูกหลานของตน ปลูกจิตสำนึกด้านคุณธรรมจริยธรรม จะเป็นวิธีการสร้างจริยธรรมให้แก่คนในชุมชนอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิรภา คำทา และสมบัติ วรินทรนุวัตร. (2559). การศึกษาคุณธรรมและจริยธรรมของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น. Veridian E-Journal Silpakorn University, 9(2), 1962-1978.
พระครูพิศาลจริยากร และสุชน ประวัติดี. (2562). จริยธรรม: ปัญหาพฤติกรรมและการจัดการในปัจจุบันของสังคมไทย. วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 5(2), 131-145.
พระเฉลิมชัย โชติโก (เปลี่ยนประดับ). (2560). การส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมของกลุ่มเมล็ดพันธุ์แห่งปัญญา. ใน สารนิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระนิคม กตปญฺโญ (น่าชม). (2561). การส่งเสริมการอบรมคุณธรรมจริยธรรมแก่เยาวชนของคณะสงฆ์ อำเภอพุนพิน จังหวัดสุราษฎร์ธานี. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระไพโรจน์ สุจิตฺโต (เทพพิทักษ์). (2562). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมแก่เยาวชนของคณะสงฆ์อำเภอบางสะพานน้อย จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมะลิ ชิตธมฺโม (ท้วมประเสริฐ). (2561). แนวทางการพัฒนาจริยธรรมของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสมุทรปราการ เขต 6. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระสุภาพ สุภาโว (บัวบรรจง). (2561). บทบาทของพระสงฆ์ในการพัฒนาชุมชนในเขตพื้นที่ตำบลยางค้อม อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 5(3), 754-671.
พระอนุสรณ์ จนฺทสาโร (อ้นทอง). (2560). การพัฒนาคุณธรรมจริยธรรมเด็กและเยาวชนของพระสงฆ์ในอำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิภาพร ทุนาบาล. (2561). การส่งเสริมคุณธรรมและจริยธรรมขั้นพื้นฐานของนักเรียนโรงเรียนเจ้าพระยาวิทยาคม สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มัธยมศึกษา เขต 2 กรุงเทพมหานคร. ใน วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารจัดการคณะสงฆ์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
