แก่นธรรมในพระพุทธศาสนาสู่การศึกษาในยุคปัจจุบัน

Main Article Content

เอกชัย แซ่ลิ้ม
พระครูบวรชัยวัฒน์
พระอนุรักษ์ อนุรกฺขิโต
อาทิตย์ อินทรภักดี
ธเนศ นกเพ็ชร

บทคัดย่อ

     บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระบบการศึกษาทางพระพุทธศาสนาที่มีมาตั้งแต่สมัยพุทธกาล เพื่อนำมาเป็นแบบอย่างในการศึกษาในยุคปัจจุบัน และเพื่อศึกษาหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาที่มีส่วนสนับสนุนให้ระบบการศึกษา มีหลักยึดที่เป็นแก่นสารทางหลักธรรมมากยิ่งขึ้น จากการศึกษาตามวัตถุประสงค์ดังกล่าว พบว่า ในทางพระพุทธศาสนาได้มีการวางรูปแบบการศึกษาไว้อย่างเป็นระบบ ซึ่งจะแบ่งเป็น 3 ส่วน คือ ในส่วนแรกจะเป็นการศึกษาในด้านปริยัติ ในส่วนนี้จะศึกษาเกี่ยวกับหลักทฤษฎีและหลักธรรมในทางพระพุทธศาสนา ส่วนที่สอง คือส่วนของการปฏิบัติ ในส่วนนี้จะเป็นการนำหลักทฤษฎีในด้านปริยัติ มาสู่การปฏิบัติจริง เพื่อให้ได้ผลที่เกิดขึ้นจริงอันจะนำไปสู่เป้าหมายสูงสุดแห่งการปฏิบัติ และในส่วนที่ 3 คือปฏิเวธ หมายถึงผลแห่งการปฏิบัติ เมื่อได้รับผลแห่งการปฏิบัติแล้วก็จบกิจแห่งการศึกษาและปฏิบัติ เป็นการเสวยผลที่เกิดจากการปฏิบัติอันเป็นกิจเบื้องสูงที่ผู้ปฏิบัติได้กระทำให้ถึงแล้ว จึงจะเห็นได้ว่า การศึกษาในพระพุทธศาสนาที่ถูกจัดไว้อย่างเป็นระบบดังกล่าวมานี้ สามารถจะทำให้ผู้ศึกษาเข้าถึงเป้าหมายสูงสุดได้ และจากการศึกษาหลักธรรมในทางพระพุทธศาสนาที่มีส่วนสนับสนุนการศึกษา พบว่า หลักอิทธิบาท 4 อันได้แก่ ฉันทะ วิริยะ จิตตะ และวิมังสา เป็นหลักธรรมที่สามารถสนับสนุนให้ผู้เรียนหรือผู้ศึกษาประสบความสำเร็จในด้านการศึกษาได้ รูปแบบการจัดการศึกษา และหลักธรรมในพระพุทธศาสนาจึงเป็นแนวทางในการนำมาปรับใช้ให้เข้ากับการจัดการศึกษาในปัจจุบันได้อย่างเป็นระบบ และเชื่อว่าหากมีการศึกษาอย่างลึกซึ้งก็จะสามารถพัฒนาให้เห็นผลชัดเจนยิ่งขึ้นในระบบการศึกษาของไทย          

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

คณะกรรมาธิการนานาชาติว่าด้วยการศึกษาในศตวรรษที่ 21. (2551). การเรียนรู้ : ขุมทรัพย์ในตนจาก learning : the treasure within (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.

จักรแก้ว นามเมือง. (2555). พระพุทธศาสนากับการศึกษาที่สมบูรณ์. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2565 จาก https://www.gotoknow.org/posts/444773

พระครูนิพัทธ์กัลยาณวัฒน์ (คะนอง กลฺยาณธมฺโม) และพระศรีโสภณ ปภสฺสโร. (2562). พัฒนาการของการศึกษา. บัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงฆ์นครสวรรค์, 7(2), 297-316.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543). ธรรมกับการศึกษาของไทย. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.

_______. (2545). พระธรรมทูตไทย เบิกทางสู่อารยธรรมใหม่. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิพุทธธรรม.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 12). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระสุวรรณา อินฺทโชโต (เหือน) และมานพ นักการเรียน. (2563). การใช้อิทธิบาท 4 เพื่อพัฒนาคุณภาพการ. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 7(3), 97-108.

วิชัย วงศ์ใหญ่. (2557). สี่เสาหลักของการศึกษา. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2565 จาก www.curriculumandlearning.com/upload/สี่เสาหลักทางการศึกษา_1400078221.pdf

วิทยา พัฒนเมธาดา. (2561). อิทธิบาท 4 กับการศึกษาไทย. เรียกใช้เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2565 จาก https://www.kansuksa.com/99/