การประเมินโครงการพัฒนาศักยภาพสู่ความเป็นเลิศด้านดนตรี โรงเรียนวัดพระมหาธาตุ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การค้นคว้าอิสระนี้เป็นวิจัยเชิงประเมิน มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินด้านบริบท ด้านปัจจัยนำเข้า ด้านกระบวนการ และด้านผลผลิตของโครงการพัฒนาศักยภาพสู่ความเป็นเลิศด้านดนตรีโรงเรียนวัดพระมหาธาตุ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1 โดยประยุกต์ใช้รูปแบบการประเมินแบบ CIPP Model กลุ่มตัวอย่าง ประกอบด้วยผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 5 คน ครู จำนวน 12 คน และนักเรียน ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2565 จำนวน 100 คน รวมทั้งสิ้น 117 คน ใช้วิธีการสุ่มแบบแบ่งชั้นภูมิ เครื่องมือที่ใช้ในการประเมินเป็นแบบสอบถามความคิดเห็น แบบประมาณค่า 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า:
โดยรวมค่าเฉลี่ยผลการประเมินโครงการพัฒนาศักยภาพสู่ความเป็นเลิศด้านดนตรีโรงเรียนวัดพระมหาธาตุ อยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาแต่ละด้านพบว่า ด้านบริบท มีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมา ด้านผลผลิต ด้านปัจจัยนำเข้า และด้านกระบวนการ ตามลำดับ ดังนี้
- ด้านบริบท (Context) โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า วัตถุประสงค์ของโครงการสอดคล้องกับความต้องการของครู ผู้เรียนและผู้ปกครอง มีค่าเฉลี่ยสูงสุด
- ด้านปัจจัยนำเข้า (Input) โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า ความเพียงพอของวัสดุปุปกรณ์ที่ใช้ในการจัดโครงการ มีค่าเฉลี่ยสูงสุด
- ด้านกระบวนการ (Process) โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า มีการจัดกิจกรรมที่ครอบคลุมตามตัวชี้วัดของโครงการพัฒนาศักยภาพสู่ความเป็นเลิศด้านดนตรี มีค่าเฉลี่ยสูงสุด
- ด้านผลผลิต (Product) โดยรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายข้อ พบว่า นักเรียนมีความเข้าใจและแสดงออกทางดนตรีอย่างสร้างสรรค์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จินดามาตร์ มีอาษา. (2560). แนวทางการวัดและประเมินผลวิชาทักษะปฏิบัติแซ็กโซโฟนคลาสสิก ระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1. ใน วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาดนตรีศึกษา. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณภัทร เฟื่องวุฒิ. (2561). ความต้องการของนักเรียนและครูต่อการจัดการเรียนการสอน วิชาดนตรี กลุ่มสาระศิลปะ ระดับชั้นประถมศึกษาตอนปลาย สังกัดกรุงเทพมหานครเขตภาษีเจริญ. วารสารศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 22(2), 25-39.
น้ำทิพย์ องอาจวาณิชย์. (2564). การประเมินทักษะทางดนตรีระดับอุดมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 23(4), 434-447.
นิอร เตรัตนชัย. (2562). การศึกษาการสอนโสตทักษะตามแนวสุดา พนมยงค์. วารสารมนุษยศาสตร์วิชาการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 26(1), 315-345.
พัชระ ภูติวณิชย์. (2563). การพัฒนารูปแบบการบริหารหลักสูตรดนตรี สู่ความเป็นเลิศของนักเรียน โรงเรียนพัชระมิวสิค อะคาเดมี ศรีราชา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษา ชลบุรี เขต 3 โดยใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วารสารดนตรีและการแสดง คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 6(2), 52-64.
มนัสพงษ์ ภูบาลชื่น. (2557). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ เรื่องดนตรีพื้นบ้านอีสานชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ตามแนวความคิดของโซลตาน โคดาย. ใน วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัย มหาสารคาม.
มานพ จิตแม้น. (2565). การประเมินโครงการพัฒนาแหล่งเรียนรู้เพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพโรงเรียนเทศบาลท่าตูม อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์. วารสารวิจัยเพื่อการปฏิรูปการเรียนรู้ สถาบันวิจัยพัฒนาและสาธิตการศึกษา, 5(2), 19 -34.
โรงเรียนวัดพระมหาธาตุ. (2565). รายงานการประเมินตนเองของสถานศึกษา (Self-Assessment Report: SAR) โรงเรียนวัดพระมหาธาตุ ปีการศึกษา 2565. นครศรีธรรมราช: โรงเรียนวัดพระมหาธาตุ.
ศราวุธ ธนาคำ. (2565). รายงานการประเมินโครงการพัฒนาการดำเนินงานกิจกรรมวงคนตรีพื้นเมือง โรงเรียนบ้านนางแลใน อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ฯ, 9(1), 418-429.
สิทธิวรรณ บุญยะมาลิก. (2559). การพัฒนารูปแบบการสอนดนตรีโดยใช้แนวคิดจิตตปัญญาร่วมกับทฤษฎีของเดวีส์เพื่อส่งเสริมทักษะปฏิบัติของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 1(1), 13-23.
สุวิมล ว่องวานิช. (2558). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Stufflebeam, D.L. and Shinkfield, A.J. (2007). Evaluation Theory, Models and Applications.San Francisco. CA: John Wiley and Sons.Inc.
