วัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาวัฒนธรรมองค์กร 2) ศึกษาประสิทธิผลการบริหารงานบุคคล 3) ศึกษาวัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานบุคคล และ 4) ศึกษาแนวทางการพัฒนาวัฒนธรรมองค์กร ที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและครู จำนวน 293 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ (Percentage) ค่าเฉลี่ย (mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์(Pearson) ค่าการถดถอยเชิงพหุคูณ (Regression) และการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis)
ผลการวิจัยพบว่า:
- วัฒนธรรมองค์กรของสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมาก พบว่า วัฒนธรรมแบบ
มุ่งผลสำเร็จ มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมา วัฒนธรรมเน้นการปรับตัว และวัฒนธรรมแบบราชการ
มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด - ประสิทธิผลการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมาก พบว่า ด้านวินัย/การรักษาวินัย/การให้พ้นจากงาน มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมา ด้านการธำรงรักษาและด้านประเมินผลการปฏิบัติงานและการเลื่อนเงินเดือน และด้านการพัฒนาบุคลากร มีค่าเฉลี่ยต่ำที่สุด
- วัฒนธรรมองค์กร ด้านวัฒนธรรมเน้นการปรับตัว ด้านวัฒนธรรมแบบราชการ และ ด้านวัฒนธรรมแบบเครือญาติ ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานบุคคลของสถานศึกษา
- สถานศึกษาควรมุ่งสร้างบรรยากาศการทำงานที่เป็นมิตร ส่งเสริมความร่วมมือ การสื่อสารอย่างเปิดใจ พร้อมปลูกฝังค่านิยมร่วม เช่น ความซื่อสัตย์ ความรับผิดชอบ การทำงานเป็นทีม ควบคู่กับการพัฒนาครูให้เป็นผู้เรียนรู้ตลอดชีวิตผ่านกิจกรรม PLC ส่งเสริมการมีส่วนร่วมตัดสินใจ ส่งเสริมวัฒนธรรมแห่งความสุข การยกย่องเชิดชูเกียรติ การเป็นแบบอย่างที่ดีของผู้บริหารสถานศึกษา เพื่อสร้างแรงจูงใจและเพิ่มประสิทธิผลในการบริหารงานบุคคลอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชนิดา จิตตรุทธะ. (2560). วัฒนธรรมองค์การปัจจัยสู่ความสำเร็จที่ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนเทพ ทิฆัมพรธีรวงศ์. (2567). วัฒนธรรมองค์การของสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผล การปฏิบัติงานของครู สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษานครราชสีมา เขต 2. วารสารวิชาการศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏชัยภูมิ, 11(2), 42–55.
ธนาพนธ์ ตาขัน. (2562). ปัจจัยวัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงาน บุคคลในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญา ครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.
นพมาศ ยามกระโทก และคณะ (2565). ความสุขในการทำงานส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงาน ของบุคลากรทางการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษา เขต 1 ในเขตกรุงเทพมหานคร. Journal of Modern Learning Development, 7(9), 341-356.
ปริณาห์ ยิกุสังข์. (2565). วัฒนธรรมองค์กรและความผูกพันองค์กรที่ส่งผลต่อความสุขในการทำงานของครู ประถมศึกษาอำเภอกระบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระนอง. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
ปิยวรรณ ด้วงใส. (2565). ความสัมพันธ์ระหว่างวัฒนธรรมองค์การกับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 7(2), 1399-1414.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1. (2567). แผนพัฒนาการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2565-2570). นครศรีธรรมราช: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถม ศึกษานครศรีธรรมราช เขต 1.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สุกัญญา ล่ำสัน. (2565). วัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานครพนม. ใน วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.
สุตาภัทร เข็มวงษ์. (2565). วัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อการทำงานของครูต่างชาติในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 8(3), 1387-1403.
หรรษพร ศรีสระ. (2567). วัฒนธรรมองค์กรที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารจัดการของโรงเรียนขยายโอกาส ในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครศรีธรรมราช เขต 4. Journal of Buddhist Education and Research JBER, 10(4), 212-226.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607- 610.
Likert, R. (1961). New Pattern of Management. New York: McGraw-Hill.
