การประเมินโครงการอบรมเชิงปฏิบัติการรู้เท่าทันป้องกันภัยในสถานศึกษา โรงเรียนบ้านบางใหญ่สินปุน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาสุราษฎร์ธานี เขต 3
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินโครงการอบรมเชิงปฏิบัติการรู้เท่าทันป้องกันภัยในสถานศึกษา โรงเรียนบ้านบางใหญ่สินปุน ใน 6 มิติ ตามรูปแบบการประเมินของไทเลอร์ (Tyler's Evaluation Model) กลุ่มตัวอย่างรวมทั้งสิ้น 50 คน ประกอบด้วย ผู้บริหารสถานศึกษา 1 คน
ครู 4 คน และนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 จำนวน 45 คน ซึ่งได้มาโดยวิธีการสุ่มแบบเฉพาะเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสอบถามด้านความรู้ ทักษะ เจตคติ พฤติกรรมด้านความปลอดภัย และแบบสัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า:
ภาพรวมของโครงการมีคุณภาพอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมิติที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดคือ ด้านกระบวนการเรียนรู้ รองลงมาคือ ด้านผลลัพธ์ของโครงการทางการศึกษา และด้านการนำโครงการไปสู่การปฏิบัติ ตามลำดับ ส่วนมิติที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุดแต่ยังคงอยู่ในเกณฑ์ดีคือ ด้านการประเมินเพื่อแนะแนวในการพัฒนาโครงการ กิจกรรมการจัดอบรมเน้นการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) และการจำลองสถานการณ์ ส่งผลให้ผู้เรียนเกิดความรู้และทักษะในการป้องกันภัยจากความรุนแรง อุบัติเหตุ การละเมิดสิทธิ และปัญหาด้านสุขภาวะ ตลอดจนเกิดการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการดูแลความปลอดภัยของตนเองอย่างเป็นรูปธรรม นอกจากนี้ สถานศึกษายังมีความพร้อมด้านทรัพยากรและการบริหารจัดการที่เป็นระบบ รวมถึงมีการวางกลไกติดตามผลอย่างต่อเนื่องเพื่อสร้างวัฒนธรรมความปลอดภัยที่ยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2566). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567-2568. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
ทิศนา แขมมณี. (2563). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 24). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมหวัง พิธิยานุวัฒน์. (2564). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการประเมินโครงการ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุพจน์ เตชวรสินสกุล. (2554). การประเมินโครงการทางการศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ติรกานันท์. (2564). การประเมินโครงการ: แนวทางสู่การปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2548). แนวทางการส่งเสริมความปลอดภัยในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แนวทางการติดตามและประเมินผลแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2563). คู่มือการติดตามและประเมินผลแผนงาน/โครงการภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
Tyler Ralph W (1949). Basic Principia of Curriculum and Instruction. Chicago: the Univer.
Tyler, R.W. (1969). Educational Evaluation :New Roles, New Means. Chicago: University of C.
World Health Organization. (1997). Life skills education for children and adolescents in schools. Geneva: World Health Organization.
UNESCO. (2017). Education for Sustainable Development Goals: Learning objectives. Paris: UNESCO.
