การพัฒนาหลักสูตรนักจัดการเมืองแห่งการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะการเป็นนักจัดการเมืองแห่งการเรียนรู้ในพื้นที่จังหวัดฉะเชิงเทรา
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 2 ข้อ คือ 1.เพื่อสร้างและตรวจสอบหลักสูตรนักจัดการเมืองแห่งการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมทักษะนักจัดการเมืองแห่งการเรียนรู้ในจังหวัดฉะเชิงเทรา และ 2.เพื่อนำเสนอผลการประเมินความรู้และทักษะของนักจัดการเมืองแห่งการเรียนรู้ การดำเนินการวิจัยใช้ระเบียบวิธีการวิจัยและพัฒนา โดยเป็นการวิจัยแบบผสมผสาน กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 12 คน ที่ได้รับการคัดเลือกแบบเจาะจง และเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบงานด้านการศึกษาและผู้สนใจใน 7 พื้นที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจังหวัดฉะเชิงเทรา จำนวน 30 คน ได้มาจากการคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างที่ผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา (IOC) โดยผู้เชี่ยวชาญ 3 คน 2) แบบทดสอบปรนัย 20 ข้อ ใช้วัดความรู้ก่อนและหลังการอบรมที่ผ่านการตรวจสอบคุณภาพทั้งด้านความตรง ความยากง่าย อำนาจจำแนก และค่าความเชื่อมั่น (KR-20) และ 3) แบบประเมินทักษะนักจัดการเมืองแห่งการเรียนรู้ 4 ด้าน ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหา (IOC) โดยผู้เชี่ยวชาญ 3 คน ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลการประเมินความเหมาะสมของหลักสูตรในด้านสภาพปัญหาและความจำเป็น วัตถุประสงค์ เนื้อหา วิธีการ และการประเมินผลการฝึกอบรม รวมทั้งความเหมาะสมของหน่วยการเรียนรู้ทั้ง 6 หน่วย ใน 7 รายการ ได้แก่ คำอธิบายรายหน่วย วัตถุประสงค์ เนื้อหา กิจกรรม สื่อ การวัดและประเมินผล และระยะเวลา พบว่ามีค่าระดับความเหมาะสมตั้งแต่ปานกลางถึงมากที่สุด ( = 3.60 ถึง = 5.00) แสดงว่าหลักสูตรมีความเหมาะสมและสามารถนำไปใช้ได้จริง 2. ผู้เข้าอบรมมีคะแนนความรู้และทักษะสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 และผลการประเมินพบว่าร้อยละ 90 ผ่านเกณฑ์ที่กำหนด แสดงว่าหลักสูตรที่พัฒนาขึ้นสามารถส่งเสริมความรู้และทักษะนักจัดการเมืองแห่งการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
จรัส อติวิทยาภรณ์, เธียรชัย พันธ์คง, ประกาศ ปานเจี้ยง, อุบลรัตน์ ศรีวิเชียรอำไพ, จักรกฤษณ์ หมั่นวิชา, จิตรลดา พันธุ์พณาสกุล, จิณัชญ์ดา วิทยาพันธ์ประชา และวิไลวรรณ ปราณจันทร์. (2564). ศึกษาปัญหาและความต้องการนวัตกรรมการเรียนรู้ สู่การเป็นเมืองแห่งการเรียนรู้ของเทศบาลนครหาดใหญ่. การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 12 (849-862). สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
พลรพี ทุมมาพันธ์, สรียา โชติธรรม และกัญญ์ฐิตา ศรีภา. (2565). เมืองแห่งการเรียนรู้: กรอบการดำเนินงานเพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต. วารสารวิทยาการเรียนรู้และศึกษาศาสตร์, 1(1). 60-84.
พิมพิมล สายอ๋อง. (2554). นโยบายการศึกษาของไทยและการจัดการเมืองแห่งการเรียนรู้ของเทศบาลนครสงขลา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ทิศนา แขมมณี. (2554). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 14). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระพงศ์ บุศรากุล. (2566). การจัดการเรียนรู้ตลอดชีวิตของชุมชนเพื่อสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(7), 448-463.
มารุต พัฒผล. (2567). แนวคิดหลักการพัฒนาหลักสูตร (พิมพ์ครั้งที่ 2). ศูนย์ผู้นำนวัตกรรมหลักสูตรและการเรียนรู้. http://www.curriculumandlearning.com
สรประเวศ กระจ่างคันถมาตร์. (2566). ทัศนคติของประชาชนที่มีต่อคุณลักษณะของเมืองแห่งการเรียนรู้ในบริบทกรุงเทพมหานคร. วารสารสหศาสตร์, 23(1), 156-177.
สันต์ สุวัจฉราภินันท์, ปรานอม ตันสุขานันท์, อัมพิกา ชุมมัธยา, จิรันธนิน กิติกา และอจิรภาส์ ประดิษฐ์. (2565). สำรวจการก่อรูปทางความคิดและกลไกการขับเคลื่อนเชียงใหม่เมืองแห่งการเรียนรู้ด้วยชุมชน. วารสารวิชาการ การออกแบบสภาพแวดล้อม, 9(2), 93-113.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). รายงานประจำปี 2566: Transitioning Thailand: Coping with the future. https://www.nesdc.go.th/ewt_dl_link.php?nid=13377
สุบรรณ เอี่ยมวิจารณ์ และสุธินี อัตถากร. (2567). เมืองแห่งการเรียนรู้: แนวคิดการพัฒนาและสร้างความรู้เพื่อการพัฒนาเมืองอย่างยั่งยืน. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 11(1), 851-864.
Joyce, B. R., Weil, M., & Calhoun, E. (2009). Models of teaching (8th ed.). MA: Pearson.
Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.
Oliva, P. F. (1982). Developing the curriculum. Brown and Company.
Ornstein, A. C., & Hunkins, F. P. (2013). Curriculum: Foundations, principles, and issues. Allyn and Bacon.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. Harcourt Brace Jovanovich.
UNESCO Institute for Lifelong Learning. (2015). Guidelines for building learning cities: Lifelong learning for all is our city. UNESCO Institute for Lifelong Learning. https://uil.unesco.org/fileadmin/keydocuments/LifelongLearning/learning-cities/en-guidelines-for-building-learning-cities.pdf
UNESCO Institute for Lifelong Learning. (2017). Learning cities and the SDGs: A guide to action. UNESCO Institute for Lifelong Learning. https://unesdoc.unesco.org/ark:/ 48223/pf0000260442
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 agenda for sustainable development. https://sdgs.un.org/2030agenda