GUIDELINES TO PROMOTE AND DISSEMINATE THE POTENTIAL OF USING DIGITAL MEDIA FOR THE ACTIVE AGING OF THAI SENIOR CITIZEN
Keywords:
ผู้สูงอายุ, สื่อดิจิทัล, พฤฒพลังAbstract
The objectives of this research were to study 1) the accessibility and proficiency in using digital media among senior citizens, and 2) the use of digital media to foster active aging among senior citizens. The study utilized qualitative research methods, gathering data through in-depth interviews. The study utilized a purposive sampling approach, selecting three elderly individuals aged 60 and above who engage with digital media through online social platforms in one of the following areas: 1) family relationship building, 2) social participation, or 3) income generation. The sample included individuals with a minimum of 5,000 online followers.
Results indicate that senior citizens access and utilize smartphones and social media platforms such as Facebook, YouTube, and TikTok. They learn these technologies from their descendants, governmental agencies, online courses, and self-study. The motivation to produce video content from familial encouragement for them to engage in activities, the desire to create social benefits and other factors. Content produced, based on their knowledge, experiences, skills, and personal identities, helps senior citizens recognize their self-worth, improves family relationships and income generation.
The study offers guidance to promote and disseminate the potential of digital media for enhancing the active aging of Thai senior citizens through: 1) attitudes, knowledge, experience, and personal identity of senior citizens as assets in creating active aging; 2) fostering family cohesion; 3) support from governmental organizations; and 4) support from private-sector organizations
References
กรมการปกครอง. (2567). สถิติจำนวนประชากร. กรมการปกครอง.
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2566). แผนปฏิบัติราชการแผนงานบูรณาการเตรียมความพร้อมเพื่อรองรับสังคมสูงวัย ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. กรมกิจการผู้สูงอายุ.
พนม คลี่ฉายา. (2564). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของผู้สูงอายุและข้อเสนอเพื่อการเสริมสร้างภาวะพฤฒิพลังและผลิตภาพของผู้สูงอายุไทย. วารสารนิเทศศาสตร์, 39(2), 56-78.
พิมพ์ชนก ผลอ่อน และบุหงา ชัยสุวรรณ. (2562). พฤติกรรมการเปิดรับสื่อออนไลน์ การแสดงตัวตนในสังคมและรูปแบบการดำเนินชีวิตออนไลน์ของผู้สูงอายุ. วารสารนิเทศศาสตร์, 37(3), 20-29.
พีระ จิระโสภณ. (2557). ทฤษฎีการสื่อสารมวลชน. ประมวลสาระชุดวิชาปรัชญานิเทศศาสตร์ และทฤษฎีการสื่อสารหน่วยที่ 11-15. นนทบุรี: สำนักพิมพ์สุโขทัยธรรมาธิราช.
พัชนี เชยจรรยา. (2559). รูปแบบการใช้ประโยชน์และปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้เทคโนโลยีการสื่อสารของผู้สูงอายุไทย. วารสารจันทรเกษมสาร, 22(43), 121-135.
ประภาเพ็ญ สุวรรณ และมณีรัตน์ ธีระวิวัฒน์. (2564). จากพฤตพลังสู่พฤตสุขภาวะ. วารสารสุขศึกษา, 44(1), 12-29.
ภากิตต์ ตรีสกุล, วิภาณี แม้นอินทร์ และเรวดี ไวยศาสนา. (2563). หลักนิเทศศาสตร์. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย ราชภัฏสวนสุนันทา.
มนัสสินี บุญมีศรีสง่า และมินตรา สดชื่น. (2560). รูปแบบการใช้สื่อโซเชียลมีเดียของผู้สูงอายุในสังคมไทย ใน การประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ครั้งที่ 9 “ราชมงคลสร้างสรรค์นวัตกรรมที่ยั่งยืน สู่ประเทศไทย 4.0”, นครปฐม: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.
มลินี สมภพเจริญ และคณะ. (2564). การยอมรับนวัตกรรม 4 สมาร์ทในแกนนำผู้สูงอายุในเขตดอนเมือง. วารสารนิเทศศาสตร์, 39(3), 1-21.
รุจา รอดเข็ม และสุดารัตน์ ไชยประสิทธิ์. (2562). สังคมสูงวัยกับเทคโนโลยีผู้สูงอายุ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเซีย ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 13(2), 36-45.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติระยะ 20 ปี (พ.ศ. 2561-2580). กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการ.
ยุทธศาสตร์ชาติ สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.สุนทรีย์ ชุ่มมงคล. (ม.ป.ป.). การสื่อสารเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุด้วยสื่อใหม่ผ่านโซเชียลมีเดีย. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพธนบุรี.
เสกสรร สายสีสด, ภราดร ศิริมนตรี และณัชธิชา สุขคำ. (2566). พฤติกรรมการใช้ความพึงพอใจ และการใช้ประโยชน์ต่อสื่อโซเชียลมีเดียของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลนครอุดรธานี. วารสารนิเทศศาสตร์ปริทัศน์, 27(3), 43-53.
อดิศักดิ์ จำปาทอง และศชากานท์ แก้วแพร่. (2564). แนวทางการใช้สื่อสังคมออนไลน์เพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุในจังหวัดลำปาง. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 15(2), 235-267.
Bevilacqua, R., Strano, S., Di Rosa, M., Giammarchi, C., Cerna, K. K., Mueller, C., & Maranesi, E. (2021). eHealth Literacy: From Theory to Clinical Application for Digital Health Improvement. Results from the ACCESS Training Experience. International Journal of Environmental Research and Public Health, 18(22), 1-11.
Blažič, A. J., & Blažič, B.J. (2018). Digital Skills for Elderly People: A Learning Experiment in Four European Countries. Review of European Studies, 10(4), 74-86.
Lee, L. and Maher, M. L. (2021). Factors Affecting the Initial Engagement of Older Adults in the Use of Interactive Technology. International Journal of Environmental Research and Public Health, 18(6), 1-22.
Katz, E., Gurevitch, M., & Haas, H. (1973). On the use of the mass media for important things. American Sociological Review, 38(2), 164–181.
Sheldon, P., Antony, M. G., & Ware, L. J. (2021). Baby Boomers' use of Facebook and Instagram: uses and gratifications theory and contextual age indicators. Heliyon, 7(4), 1-7.
United Nations. (2022). Asia-Pacific Report on Population Aging 2022: Trends, policies and good practices regarding older persons and population aging. United Nations.
World Health Organization. (2002). Active Aging: A Policy Framework. World Health Organization.
Downloads
Published
How to Cite
License
Copyright (c) 2024 URU Journal of Integrated Sciences for Development
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
แนวคิดและทัศนะในบทความเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ การนำบทความหรือส่วนหนึ่งของบทความไปตีพิมพ์เผยแพร่ ให้อ้างอิงแสดงที่มา และข้อมูลเกี่ยวกับผู้เขียนบทความ
