Guidelines for Developing Active Learning Management for Teachers in School in the Piyamit Sub-District, Pathum Thani Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this study were to: (1) evaluate the current conditions, desirable conditions, and priority needs of active learning management among teachers in schools under the Piyamit Consortium, Pathum Thani Province; and (2) investigate guidelines for the development of active learning management among teachers in the same context. A mixed-methods research design comprising two phases was implemented in this investigation. The population and sample in Phase 1 consisted of school administrators and teachers from the Piyamit Consortium in Pathum Thani Province. The Krejcie and Morgan table was employed to determine the sample size, resulting in a total of 214 participants. The research instrument consisted of a five-point Likert scale questionnaire. Semi-structured interviews were conducted with five experts during Phase 2. The data were analyzed using the mean, standard deviation, and percentage. Furthermore, in order to prioritize the identified needs, the Modified Priority Needs Index (PNI modified) was implemented. The findings indicated that the current conditions of active learning management among teachers in schools under the Piyamit Consortium, Pathum Thani Province were generally high, while the desirable conditions were at the highest level overall. The top three ranked needs of active learning management were as follows: (1) the use of media, innovation, and technology in active learning (PNI modified = 0.36); (2) experiential learning (PNI modified = 0.35); and (3) the design of active learning management (PNI modified = 0.32). These were the priority needs of active learning management. Additionally, the Piyamit Consortium's guidelines for the development of active learning management among teachers in schools in Pathum Thani Province comprised 19 guidelines and six dimensions.
Keywords: Active Learning Management, Development Guidelines, Needs Assessment
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กุลิสรา จิตรชญาวนิช. (2563). การจัดการเรียนรู้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กทมฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เฉลิมพล กันทะวงศ์. (2567). การศึกษาสภาพการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.
เฉลิมพล สุปัญญาบุตร. (2562). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธนัฎฐา คุณสุข. (2565). การบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา ในจังหวัดจันทบุรี. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
ณภัทร นิลประดับ. (2566). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร. หลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
นิรดา เวชญาลักษณ์. (2564). การบริหารจัดการเรียนรู้ Learning Management. เชียงใหม่: วนิดาการพิมพ์.
นันทพร วงศ์ยศยาห์. (2566). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ของครูโรงเรียนเชียงแสนวิทยาคม. หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ปัญจรัตน์ เข็มชัยภูมิ และศศิธร รณะบุตร. (2567). แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อส่งเสริมคุณลักษณะ อันพึงประสงค์สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 3(4), 450-467.
พัฒนา สังข์โกมล. (2563). รูปแบบการพัฒนาครูในการจัดการเรียนรู้โดยใช้การจัดการเรียนการสอนเชิงรุก ที่ส่งเสริมศักยภาพการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านละลม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กระทรวงศึกษาธิการ.
ลีลาวดี ชนะมาร. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อส่งเสริมความสามารถในการออกแบบการจัดประสบการณ์สำหรับเด็กปฐมวัย. นักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย. หลักสูตรศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. คณะศึกษาศาสตร์ : มหาวิทยาลัยบูรพา.
วีรยุทธ พลายเล็ก. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิด Active Learning เพื่อเสริมสร้างทักษะ และกระบวนการและจิตคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา. ในวิทยานิพนธ์ ค.ด. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศักดิ์นรินทร์ นิลรัตน์ศิริกุล. (2563). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก : กรณีศึกษาสหวิทยาเขตสตึก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32. มหาสารคาม. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศูนย์วิจัยและสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน. (2567). Sustainable Development Goals. สืบค้น เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2568 จาก https://www.sdgmove.com/intro-to-sdgs/
สุนิสา ดวงชะตา. (2564). แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 3. หลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566 ปทุมธานี. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ปทุมธานี.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้. กรุงเทพฯ: ม.ป.ท.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเชิงรุก. กลุ่มมาตรฐานการศึกษา สำนักงานมาตรฐานการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้ สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2568). การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเชิงรุก. กลุ่มมาตรฐานการศึกษา สำนักงานมาตรฐานการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้ สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.
Krejcie, R.V. and Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
