แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโรงเรียนในกลุ่ม สหวิทยาเขตปิยมิตร จังหวัดปทุมธานี

Main Article Content

รัตติยา พุ่มพวง
จุลดิศ คัญทัพ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพเป็นจริง สภาพพึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโรงเรียนในกลุ่มสหวิทยาเขตปิยมิตร จังหวัดปทุมธานี 2) เพื่อศึกษาแนวทาง การพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโรงเรียนในกลุ่มสหวิทยาเขตปิยมิตร จังหวัดปทุมธานี โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน แบ่งเป็น 2 ขั้นตอน 1) ประชากรและกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ ผู้บริหาร และครูโรงเรียนในกลุ่มสหวิทยาเขตปิยมิตร จังหวัดปทุมธานี กำหนดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้ตารางเครจซี่และมอร์แกน จำนวน 214 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และ 2) ใช้แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้างนำไปสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ประกอบด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และใช้เทคนิค Modified Priority Needs Index (PNIModified) ในการจัดลำดับความสำคัญของความต้องการจำเป็น ผลการวิจัยพบว่า 1.สภาพเป็นจริงของการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก สภาพพึงประสงค์ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และความต้องการจำเป็นสูงสุด 3 อันดับแรก ได้แก่ ลำดับที่ 1 คือ การใช้สื่อ นวัตกรรม และเทคโนโลยีในการเรียนรู้เชิงรุก (PNIModified = 0.36) ลำดับที่ 2 คือ การเรียนรู้ผ่านประสบการณ์จริง (PNIModified = 0.35) และลำดับที่ 3 คือ การออกแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (PNIModified = 0.32) และแนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโรงเรียนในกลุ่มสหวิทยาเขตปิยมิตร จังหวัดปทุมธานี มี 6 ด้าน 19 แนวทาง


คำสำคัญ: การจัดการเรียนรู้เชิงรุก, แนวทางการพัฒนา, การประเมินความต้องการจำเป็น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พุ่มพวง ร., & คัญทัพ จ. (2026). แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูโรงเรียนในกลุ่ม สหวิทยาเขตปิยมิตร จังหวัดปทุมธานี. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 5(3), 447–464. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/295037
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กุลิสรา จิตรชญาวนิช. (2563). การจัดการเรียนรู้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กทมฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เฉลิมพล กันทะวงศ์. (2567). การศึกษาสภาพการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาเชียงราย เขต 3. หลักสูตรปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยพะเยา.

เฉลิมพล สุปัญญาบุตร. (2562). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 24 (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). มหาสารคาม. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ธนัฎฐา คุณสุข. (2565). การบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษาระดับมัธยมศึกษา ในจังหวัดจันทบุรี. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.

ณภัทร นิลประดับ. (2566). ความต้องการจำเป็นและแนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตบางขุนเทียน กรุงเทพมหานคร. หลักสูตรปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาศึกษาศาสตร์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

นิรดา เวชญาลักษณ์. (2564). การบริหารจัดการเรียนรู้ Learning Management. เชียงใหม่: วนิดาการพิมพ์.

นันทพร วงศ์ยศยาห์. (2566). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ของครูโรงเรียนเชียงแสนวิทยาคม. หลักสูตรครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ปัญจรัตน์ เข็มชัยภูมิ และศศิธร รณะบุตร. (2567). แนวทางการพัฒนาการจัดการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อส่งเสริมคุณลักษณะ อันพึงประสงค์สำหรับนักเรียนระดับประถมศึกษา. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 3(4), 450-467.

พัฒนา สังข์โกมล. (2563). รูปแบบการพัฒนาครูในการจัดการเรียนรู้โดยใช้การจัดการเรียนการสอนเชิงรุก ที่ส่งเสริมศักยภาพการเรียนรู้ในโรงเรียนบ้านละลม สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาศรีสะเกษ เขต 3. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. กระทรวงศึกษาธิการ.

ลีลาวดี ชนะมาร. (2563). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนรู้เชิงรุก เพื่อส่งเสริมความสามารถในการออกแบบการจัดประสบการณ์สำหรับเด็กปฐมวัย. นักศึกษาสาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย. หลักสูตรศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. คณะศึกษาศาสตร์ : มหาวิทยาลัยบูรพา.

วีรยุทธ พลายเล็ก. (2563). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนตามแนวคิด Active Learning เพื่อเสริมสร้างทักษะ และกระบวนการและจิตคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา. ในวิทยานิพนธ์ ค.ด. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ศักดิ์นรินทร์ นิลรัตน์ศิริกุล. (2563). การพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุก : กรณีศึกษาสหวิทยาเขตสตึก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32. มหาสารคาม. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.

ศูนย์วิจัยและสนับสนุนเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน. (2567). Sustainable Development Goals. สืบค้น เมื่อ 10 พฤศจิกายน 2568 จาก https://www.sdgmove.com/intro-to-sdgs/

สุนิสา ดวงชะตา. (2564). แนวทางการส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูผู้สอน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 3. หลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยนเรศวร.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาปทุมธานี. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566 ปทุมธานี. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ปทุมธานี.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียน เพิ่มเวลารู้. กรุงเทพฯ: ม.ป.ท.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเชิงรุก. กลุ่มมาตรฐานการศึกษา สำนักงานมาตรฐานการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้ สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2568). การจัดการเรียนรู้ฐานสมรรถนะเชิงรุก. กลุ่มมาตรฐานการศึกษา สำนักงานมาตรฐานการศึกษาและพัฒนาการเรียนรู้ สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. กรุงเทพฯ: 21 เซ็นจูรี่ จำกัด.

Krejcie, R.V. and Morgan, D.W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.