การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานสภานักเรียนโดยใช้วงจรคุณภาพของเดมมิ่ง สำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการดำเนินงานสภานักเรียน และเพื่อพัฒนาแนวทางการดำเนินงานสภานักเรียนโดยใช้วงจรคุณภาพของเดมมิ่ง สำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุบลราชธานี อำนาจเจริญ ใช้รูปแบบการวิจัยแบบผสมผสาน การวิจัยแบ่งเป็น 2 ระยะ ระยะที่ 1 การศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของการดำเนินงานสภานักเรียน ระยะที่ 2 การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานสภานักเรียนโดยใช้วงจรคุณภาพของเดมมิ่ง กลุ่มตัวอย่าง จำนวน 162 คน ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา และครู โรงเรียนละ 1 คน ได้มาโดยวิธีการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และแบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของแนวทาง สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และดัชนีความต้องการจำเป็น (PNImodified) แล้วนําข้อมูลที่รวบรวมได้จากเอกสารและแบบสัมภาษณ์มาวิเคราะห์เชิงเนื้อหา (Content Analysis) ผลการวิจัยพบว่า สภาพปัจจุบันของการดำเนินงานสภานักเรียนโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง ขณะที่สภาพที่พึงประสงค์ฯ โดยรวมอยู่ในระดับมาก และค่าดัชนีความต้องการจำเป็น เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ การดำเนินงานส่งเสริมสภานักเรียนและประชาธิปไตยในโรงเรียน การสร้างเครือข่ายความร่วมมือและการมีส่วนร่วมของสภานักเรียนกับชุมชน/องค์กร ภาครัฐและเอกชน การกำหนดโครงสร้างของคณะกรรมการสภานักเรียน การกำหนดที่มาของสภานักเรียน สถานศึกษานิเทศ กำกับติดตาม ประเมินผล รายงานผลการดำเนินงานสภานักเรียน การประชุมคณะกรรมการสภานักเรียนอย่างต่อเนื่อง และการบูรณาการกิจกรรมสภานักเรียน เข้ากับกลุ่มสาระการเรียนรู้ ตามลำดับ โดยแนวทางการดำเนินงานสภานักเรียนโดยใช้วงจรคุณภาพของเดมมิ่ง ประกอบด้วย 7 องค์ประกอบ 50 ตัวบ่งชี้ 94 แนวทาง ผลการประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ของแนวทางอยู่ในระดับมากที่สุด
คำสำคัญ: แนวทาง, สภานักเรียน, มัธยมศึกษา, วงจรเดมมิ่ง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จินตนา โพธิ์คำ. (2553). กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน. [ออนไลน์]. ได้จาก : http://www.Jintanapho.igetweb.com. [สืบค้นเมื่อ วันที่ 15 สิงหาคม 2567].
นันทนีย์ กมลศิริพิชัยพร. (2544). การพัฒนาสังคม. จันทบุรี : คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันราชภัฏรำไพพรรณี.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. พิมพ์ครั้งที่ 8. กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
บุษรา บุญรักษ์. (2564). การพัฒนาแนวทางการบริหารกิจกรรมสภานักเรียนสำหรับสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ภิญโญ เพ็งดา. (2550). การศึกษาสภาพปัญหาและแนวทางพัฒนาการบริหารงานกิจการนักเรียนของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชนในจังหวัดกำแพงเพชร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่134 ตอนที่ 40 ก.
วีระศักดิ์ วงศ์นาแค. (2563). การพัฒนาแนวทางการบริหารกิจกรรมสภานักเรียนในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). ประกาศสำนักงานคณะกรรมการการศึกษา
ขั้นพื้นฐาน เรื่อง นโยบายและจุดเน้นของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประจำปีงบประมาณ พุทธศักราช 2567 – 2568 และนโยบายเร่งด่วน (Quick Win) ประจำปีงบประมาณ พุทธศักราช 2567.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). ผลการแข่งขันงานศิลปหัตถกรรมนักเรียนระดับชาติ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ครั้งที่ 70 ปีการศึกษา 2565 (มัธยมศึกษา)
สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ณ จังหวัดร้อยเอ็ด. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). คู่มือแนวทางการปฏิบัติงานกิจกรรม
สภานักเรียน ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2567). ประกาศสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน เรื่อง ประกาศผลการแข่งขันโรงเรียนต้นแบบสภานักเรียน ประจำปี 2566.
สุพัตรา ปิดจะยัง. (2565). การพัฒนาแนวทางการดำเนินงานสภานักเรียนของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามหาสารคาม. วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
อรชร กิตติชนม์ธวัช. (2558). การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนเพื่อเสริมสร้างภาวะผู้นำ
เชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนประถมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาบริหารการศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Arbuckle, J. J. (1995). AMOS user’s quid. Chicago: Small Waters Corporation.
Arbuckle, D. (1962). Pupil Personnel Service in American Schools. Boston Allyn and Bacon.
Creswell, J. W. (2014). Research Design: Qualitative, Quantitative, and Mixed Methods Approaches. (4th ed.). Sage Publications.
Deming, W.E. (1986). Out of the Crisis. MIT Center for Advanced Engineering Study.
