แนวทางการบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ และ 2) พัฒนาแนวทางการบริหารงานกิจการนักเรียนของโรงเรียนราชประชานุเคราะห์ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้บริหารสถานศึกษา หัวหน้าฝ่ายกิจการนักเรียน ครูฝ่ายกิจการนักเรียน และครูหอนอน จำนวน 107 คน ซึ่งได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง และผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 7 คน สำหรับการตรวจสอบยืนยันแนวทาง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ ประเด็นการสนทนากลุ่ม และแบบประเมินความเหมาะสมของแนวทาง โดยแบบสอบถามผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ ได้ค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่างข้อคำถามกับวัตถุประสงค์ (IOC) อยู่ระหว่าง 0.80–1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับตามวิธีของครอนบาค (Cronbach’s Alpha Coefficient) เท่ากับ 0.952 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า สภาพการบริหารงานกิจการนักเรียนประกอบด้วย 5 ด้าน โดยเรียงลำดับระดับการปฏิบัติตามค่าเฉลี่ยจากสูงไปต่ำ ได้แก่ 1) งานส่งเสริมและพัฒนากิจกรรมนักเรียน 2) งานส่งเสริมสุขภาพอนามัย งานโภชนาการและทุนสวัสดิการ 3) ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน 4) งานปกครอง ส่งเสริมวินัย คุณธรรม และจริยธรรม และ 5) การบริหารงานกิจการนักเรียน การจัดการความเสี่ยงและงานป้องกันยาเสพติด ตามลำดับ ผู้วิจัยได้พัฒนาแนวทางการบริหารงานกิจการนักเรียนขึ้นรวมทั้งสิ้น 35 แนวทาง (ด้านที่ 1 มี 8 แนวทาง ด้านที่ 2 มี 8 แนวทาง ด้านที่ 3 มี 7 แนวทาง ด้านที่ 4 มี 7 แนวทาง และด้านที่ 5 มี 5 แนวทาง) โดยผู้ทรงคุณวุฒิประเมินว่าแนวทางทั้งหมดมีความเหมาะสมและสามารถนำไปใช้ปฏิบัติได้จริง สอดคล้องกับบริบทของโรงเรียนประจำบนพื้นที่สูง
คำสำคัญ: การบริหารงานกิจการนักเรียน, โรงเรียนราชประชานุเคราะห์, สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2562). พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560. (2560). ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษา. https://online.anyflip.com/cwpqf/srcq/mobile/index.html
สำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. (2567). รายงานผลการดำเนินงานประจำปีงบประมาณ 2567. กระทรวงศึกษาธิการ.
ชัยเสฏฐ์ พรหมศรี. (2563). การบริหารเชิงกลยุทธ์สำหรับผู้บริหารสถานศึกษายุคใหม่. เอกซ์เพรส มีเดีย.
สุเทพ พงศ์ศรีวัฒน์. (2560). ภาวะผู้นำและยุทธศาสตร์การบริหารสถานศึกษาในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลง. ส.เอเซียเพรส.
สำนักบริหารการศึกษาพิเศษ. (2568). คู่มือการปฏิบัติงานสำนักบริหารงานการศึกษาพิเศษ. http://special.obec.go.th/seb/
Robbins, S. P., & Coulter, M. (2019). Management (14th ed.). Pearson.
Deming, W. E. (1986). Out of the Crisis. MIT Press.
Council for the Advancement of Standards in Higher Education. (2019). CAS Professional Standards for Higher Education (10th ed.). CAS.
Lunenburg, F. C., & Ornstein, A. C. (2021). Educational Administration: Concepts and Practices
Sergiovanni, T. J., & Green, R. L. (2013). The Principalship: A Reflective Practice Perspective (7th ed.). Pearson.
Fullan, M. (2020). Leading in a Culture of Change (2nd ed.). Jossey-Bass.
Hattie, J. (2023). Visible Learning: The Sequel. Routledge.
OECD. (2024). Strengthening the Skills of Youth in Initial Education in Thailand. OECD Publishing.
