การศึกษากระบวนการเรียนรู้เชิงประสบการณ์และการสะท้อนคิดของนักศึกษาฝึกงานในการพัฒนาทักษะภาษาจีนเชิงวิชาชีพ สาขาวิชาภาษาจีนเพื่ออุตสาหกรรมบริการ

Main Article Content

นิธิเมธ เมธาภิวัชร์
ธบดี ปิติยศจินดา
วิสัญ อ่างเฮ้า

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงผสมผสาน (Mixed Methods Research) แบบ Explanatory Sequential Design มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษากระบวนการเรียนรู้เชิงประสบการณ์และรูปแบบการสะท้อนคิดของนักศึกษาฝึกงานในการใช้ภาษาจีนเชิงวิชาชีพในโรงแรม 2) ศึกษารูปแบบการเรียนรู้และระบบความคิดนักศึกษาฝึกงานจากการทดลองใช้รูปแบบการนิเทศเชิงชี้แนะสะท้อนคิด (Reflective Coaching) ในการพัฒนาทักษะภาษาจีนเพื่ออุตสาหกรรมบริการ และ 3) ประเมินผลสัมฤทธิ์ของสมรรถนะภาษาจีนเชิงวิชาชีพของนักศึกษาฝึกงานก่อนและหลังได้รับกระบวนการสะท้อนคิด  กลุ่มเป้าหมายคือนักศึกษาปริญญาตรี สาขาวิชาภาษาจีนเพื่ออุตสาหกรรมบริการ จำนวน 11 คน ที่ฝึกงานในโรงแรมเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล ระยะเวลา 16 สัปดาห์ เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบประเมินสมรรถนะแบบรูบริก แบบบันทึกเหตุการณ์วิกฤตตามวงจรของ Gibbs และแนวทางการตั้งคำถามนิเทศ วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติทดสอบ Wilcoxon Signed-Ranks Test และค่าพัฒนาการสัมพัทธ์ ส่วนข้อมูลเชิงคุณภาพวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) คะแนนเฉลี่ยสมรรถนะภาษาจีนเชิงวิชาชีพในภาพรวมหลังกระบวนการสะท้อนคิดสูงกว่าก่อนฝึกงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยมีค่าพัฒนาการสัมพัทธ์เฉลี่ยร้อยละ 64.73 อยู่ในระดับสูง ซึ่งสมรรถนะด้านการแก้ปัญหาเฉพาะหน้ามีคะแนนเพิ่มขึ้นสูงสุด 2) ผลการวิเคราะห์บันทึกเหตุการณ์วิกฤตพบว่า กระบวนการสะท้อนคิดอย่างต่อเนื่องช่วยให้นักศึกษาก้าวข้ามความวิตกกังวล ไปสู่การวิเคราะห์เชิงลึก ตระหนักรู้ฟังก์ชั่นภาษาจีนที่เหมาะสม และจัดทำแผนปฏิบัติการลดข้อผิดพลาดหน้างานได้จริง และ 3) รูปแบบการนิเทศเชิงชี้แนะสะท้อนคิดผ่านระบบผสมผสาน ช่วยพัฒนาการกำกับและประเมินตนเอง นำไปสู่แนวปฏิบัติที่ดี 4 ด้าน ได้แก่ การปรับเปลี่ยนฟังก์ชั่นภาษาเป็นประโยคเสนอทางเลือก การใช้คลังประโยคสุภาพระงับเหตุ การบูรณาการทักษะทางอารมณ์และสังคมร่วมกับวัจนภาษา และกระบวนการจดบันทึกย่อเพื่อการเรียนรู้ทันที ซึ่งช่วยยกระดับสมรรถนะผู้เรียนสู่การปฏิบัติงานวิชาชีพอย่างมีประสิทธิภาพ


คำสำคัญ: ภาษาจีนเชิงวิชาชีพ, การสะท้อนคิด, การโค้ชชิ่ง, การวิจัยเชิงผสมผสาน, อุตสาหกรรมการบริการ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เมธาภิวัชร์ น., ปิติยศจินดา ธ., & อ่างเฮ้า ว. (2026). การศึกษากระบวนการเรียนรู้เชิงประสบการณ์และการสะท้อนคิดของนักศึกษาฝึกงานในการพัฒนาทักษะภาษาจีนเชิงวิชาชีพ สาขาวิชาภาษาจีนเพื่ออุตสาหกรรมบริการ. วารสารครุศาสตร์ปัญญา, 5(5), 42–58. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/IEJ/article/view/298218
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
ประวัติผู้แต่ง

ธบดี ปิติยศจินดา, คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก

ประสบการณ์ในการทำงาน/การวิจัย:
- อาจารย์ประจำหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาภาษาจีนเพื่ออุตสาหกรรมบริการ
- อาจารย์ประจำสาขาวิชาภาษา

สาขาวิชาชำนาญ
-การจัดการธุรกิจบริการระหว่างประเทศ
-การจัดการงานประชุมและงานประชุมขนาดใหญ่
-พฤติกรรมนักท่องเที่ยวและการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม

วิสัญ อ่างเฮ้า, คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก

ระดับการศึกษา

-ปริญญาโท : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย  วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต : หลักสูตรสุขภาพจิต

ประสบการณ์ในการทำงาน/การวิจัย:

- อาจารย์ประจำหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาการจัดการทุนมนุษย์และนวัตกรรมสังคม

- อาจารย์ประจำสาขาวิชาศึกษาทั่วไป คณะบริหารธุรกิจและเทคโนโลยีสารสนเทศ   

เอกสารอ้างอิง

กิตติยา ฤทธิภักดี, อัศวยุช เทศอาเส็น, ปวรรณรัตน์ ประเทืองไทย, และ เบญจวรรณ แก้วสวัสดิ์. (2568). แนวทางการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการกับการทำงาน (WIL) สำหรับสาขาการท่องเที่ยวและการบริการ. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(12), 213–226.

โชติกานต์ ใจบุญ, และ Ren, K. (2565). การวิเคราะห์ประเภทและฟังก์ชั่นของประโยคคำถามภาษาจีนที่พบในบทสนทนาระหว่างลูกค้าและพนักงานต้อนรับโรงแรมในประเทศจีน. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 14(1), 55–82.

นพดล วรรณสอน. (2563). การพัฒนาระบบบริหารจัดการการฝึกงานและปฏิบัติสหกิจศึกษา คณะบริหารธุรกิจและนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา. วารสารวิชาการเพื่อการพัฒนานวัตกรรมเชิงพื้นที่, 6(3), 132–154.

ปิยะดา ศรีบุศย์ดี. (2564). การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนภาษาจีนของนักศึกษาธุรกิจการโรงแรม ผ่านเกมในชั้นเรียนเพื่อเสริมสร้างทักษะภาษาจีน ทักษะทางอารมณ์และสังคม. วารสารเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวสู่ความยั่งยืน, 3(2), 86–99.

ไพรทูล บุญศรี, ปรัชนันท์ เจริญอาภรณ์วัฒนา, และ สฎายุ ธีระวณิชตระกูล. (2568). การสร้างหลักสูตรฝึกอบรมในโรงแรม 4 ดาวเพื่อตอบสนองความต้องการของนักท่องเที่ยวจีนด้านการบริการที่เป็นเลิศในเขตกรุงเทพมหานคร. เศรษฐศาสตร์และบริหารธุรกิจปริทัศน์, 19(2), 196–217.

วันเฉลิม พ่วงธรรมรงค์. (2561). ความต้องการใช้ภาษาจีนเพื่อการสื่อสารกับนักท่องเที่ยวของพนักงานแผนกบริการส่วนหน้าของโรงแรมในเขตอำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารนวัตกรรมการบริหารและการจัดการ, 6(2), 74–79.

สุธาสินี แม้นญาติ. (2564). การพัฒนารูปแบบโค้ชสะท้อนคิดเพื่อพัฒนาทักษะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 ของครูในโรงเรียนในสังกัดเทศบาลนครขอนแก่น. วารสารชุมชนแห่งการเรียนรู้วิชาชีพครู, 1(2), 194–211.

Boud, D., Keogh, R., & Walker, D. (1985). Reflection: Turning experience into learning. Kogan Page.

Brookfield, S. D. (1995). Becoming a critically reflective teacher. Jossey-Bass.

Creswell, J. W., & Plano Clark, V. L. (2018). Designing and conducting mixed methods research (3rd ed.). Sage.

Gibbs, G. (1988). Learning by doing: A guide to teaching and learning methods. Oxford Polytechnic.

Hatton, N., & Smith, D. (1995). Reflection in teacher education: Towards definition and implementation. Teaching and Teacher Education, 11(1), 33–49.

Jackson, D. (2015). Employability skill development in work-integrated learning: Barriers and best practice. Studies in Higher Education, 40(2), 350–372.

Kemmis, S., & McTaggart, R. (1988). The action research planner (3rd ed.). Deakin University Press.

Kolb, D. A. (1984). Experiential learning: Experience as the source of learning and development. Prentice Hall.

Moon, J. A. (2004). A handbook of reflective and experiential learning: Theory and practice. RoutledgeFalmer.

Patrick, C. J., Peach, D., Pocknee, C., Webb, F., Fletcher, M., & Pretto, G. (2008). The WIL (Work Integrated Learning) report: A national scoping study. Queensland University of Technology.

Schön, D. A. (1983). The reflective practitioner: How professionals think in action. Basic Books.