Marketing Mix of OTOP Products, Clothing and Apparel Narathiwat Province: A Case Study of Batik Narathiwat

Marketing Mix of OTOP Products, Clothing and Apparel Narathiwat Province: A Case Study of Batik Narathiwat

  • พรชนก พงศ์ทองเมือง คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
  • วิภา วังศิริกุล คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
Keywords: Marketing Mix, OTOP Products, Clothing and Apparel, Batik Cloth

Abstract

The purposes of this research were to study the marketing mix of OTOP products, clothes, and apparel in Narathiwat province, a case study of Batik Narathiwat. The study was qualitative research and collected data through in-depth interviews from 5 group’s leaders from 5 batik groups which were recognized in the Narathiwat region, had 2 years operation date, and had a different operating condition, to represent the use of marketing mixes in their operations. The researcher classified the data and select it for analysis. Besides, the secondary data level collected from diverse documents and relevant research. The primary data collected from In-depth interviews by used content analysis. The result of the research shows that 1) the Batik group were placed the importance of the products on the pattern design and variety of product formats. 2) the Batik group were placed the importance of the prices on the cost per piece of the product and set the price according to the purchase order condition 3) the Batik group were places importance of the Distribution channels on the opening of the store in the same place as the group’s batik production, online sales in various forms, an exhibition with the government to different areas. 4) the Batik group were placed importance on the marketing promotion on price reduction with regular customers and price reductions with customers that comply with payment terms.

Downloads

Download data is not yet available.

Author Biographies

พรชนก พงศ์ทองเมือง, คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์

Faculty of Management Science, Princess of Naradhiwas University

วิภา วังศิริกุล, คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์

Faculty of Management Science, Princess of Naradhiwas University

References

กรมพัฒนาชุมชน. (2553). แนวทางและหลักเกณฑ์ การคัดสรรสุดยอดหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์. กรุงเทพฯ: บริษัทบีทีเอสเพรส.
เฉลิมพล ธารประเสริฐ. (2550). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของกลุ่มอาชีพผลิตผ้าย้อมสีธรรมชาติ
เพื่อพัฒนาให้เกิดการเรียนรู้ กรณีศึกษา: เทศบาลตำบลตาลเลียน อำเภอกุดจับ จังหวัดอุดรธานี. วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
ชลพรรษ แก้วใหม่. (2557). แรงบันดาลใจจากบาติก. วิทยานิพนธ์ศิลปมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
รจนา จันทราสา กนิษฐา เรืองวรรณศักดิ์ และภานุ พัฒนปณิธิพงศ์. (2553). รายงานการวิจัยเรื่อง กรณีศึกษาและพัฒนาเอกลักษณ์ลวดลายบ้านเชียงเพื่อประยุกต์ใช้กับผลิตภัณฑ์ผ้าแปรรูปเพ้นท์บาติก เพื่อพัฒนารูปแบบเป็นผลิตภัณฑ์หัตกรรมของที่ระลึกจังหวัดอุดรธานี. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.
ฤธรรมรง ปลัดสงคราม. (2556). บาติกในประเทศไทย. สืบค้นเมื่อ 8 สิงหาคม 2562 จาก http://ruethamrong.blogspot.com/2012/01/blog-post_832.html.
ไทยตำบล ดอท คอม. (2557). ผลิตภัณฑ์ OTOP Product Champion ปี 2562. สืบค้นเมื่อ 8 สิงหาคม 2562 จาก http://www.thaitambon.com.
สุวิตา แก้วอารีลาภ และปรัชญา กฤษณะพันธ์. (2561). กระบวนการสร้างสรรค์คอเลคชั่นผ้าบาติก. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 11(3), 3245-3260.
สุภางค์ จันทวานิช. (2553). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัดหนองบัวลำภู. (2562). OTOP. สืบค้นเมื่อ 4 กันยายน 2562 จากhttp://nongbua.cdd.go.th/otop.
สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย. (2562). พลิ้วไหวบาติกเมืองใต้. สืบค้นเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2562 จาก http://ocac.go.th.
ศรีสุดา ลีลาสุวัฒน์ พสชนันท์ บุญช่วย และณัฐปภัสร์ เทียนจันทร์. (2558). รายงานการวิจัยเรื่อง
แนวทางการพัฒนา OTOP สู่สากล อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยและพัฒนามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์.
บุญเลิศ ธีระตระกูล และคณะ. (2555). รายงานการวิจัยเรื่อง ผลการวิจัยตลาดแรงงาน ปี 2554-2555. กรุงเทพฯ: กระทรวงแรงงาน.
ศิกานต์ อิสระชัยยศ. (2559). การพัฒนาเศรษฐกิจในท้องถิ่น: ประสบการณ์นานาชาติและทางเลือกเพื่อพัฒนาท้องถิ่น. วารสารสถาบันพระปกเกล้า, 14(1), 72-98.
โศภล ศุภวิริยากร. (2555). รายงานการวิจัยเรื่อง ปัจจัยที่มีอิทธิพลในการตัดสินใจซื้อผ้าบาติก
ในจังหวัดภูเก็ต พังงา กระบี่. ภูเก็ต: กองทุนวิจัยคณะวิเทศศึกษามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
วิทยาเขตภูเก็ต.
อริณ เมืองสมบัติ และหควณ ชูเพ็ญ. (2554). ความสำเร็จในการบริหารจัดการอาชีพกลุ่มอาชีพทำผ้าบาติก เทศบาลตำบลหนองจอก. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 4(2), 30-42.
อัปศร อีซอ ปวีณา เจะอารง และภูตรา อาแล. (2559). การถอดบทเรียนการดำเนินงานด้านการตลาด
ของธุรกิจโอทอประดับ 5 ดาว ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดยะลา. วารสารวิทยาการจัดการ, 3(1),
63-82.
เอกสิทธิ โอมณี. (2559). ปัจจัยแห่งความสำเร็จของกลุ่มผลิตภัณฑ์ชุมชน (OTOP) ประเภทอาหารใน
จังหวัดสตูล. วารสารวิจัยมหาวิทยาลัยเวสเทิร์น มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 2(2), 79-88.
Borchalina, T. (2012). Marketing Strategy and the Development of Batik Trusmi in the Regency of Cirebon which Used Natural Coloring Matters. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 169(2015), 217-226.
Nordin R. & Abu Bakar S. (2012). Malaysian Batik Industry: Protecting Local Batik Design Bycopyright And Industrial Design Laws. International Journal of Business and Society, 13(2), 117-132.
Published
2020-07-12
Section
Research Article