ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น เสริมด้วยการใช้แผนผังความคิด ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นพื้นฐานของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนโดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น เสริมด้วยการใช้แผนผังความคิดและการเรียนแบบปกติระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน 2. เปรียบเทียบทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นพื้นฐานของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนโดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น เสริมด้วยการใช้แผนผังความคิดและการเรียนแบบปกติ ระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียนและ 3. เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นพื้นฐาน ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 ที่เรียนโดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น เสริมด้วยการใช้แผนผังความคิด กับการเรียนแบบปกติ ใช้แบบแผนการวิจัย Non-equivalent Control group Pretest-Posttest Design กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถม ศึกษาปีที่ 2 จากโรงเรียนในกลุ่มโรงเรียนเพ็ญ 3 ในจังหวัดอุดรธานี ปีการศึกษา 2566 จำนวน 42 คน เลือกโดยใช้วิธีสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1. แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น เสริมด้วยการใช้แผนผังความคิด 2. แผนการจัดการเรียนรู้รูปแบบปกติ 3. แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ 4. แบบวัดทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นพื้นฐาน การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การหาค่าเฉลี่ยค่าร้อยละ, ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน, dependent t-test และ MANOVA
ผลการวิจัยพบว่า พบว่า 1. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ ของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น เสริมด้วยการใช้แผนผังความคิด และนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปกติหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน 2. ทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นพื้นฐานของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น เสริมด้วยการใช้แผนผังความคิด และนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปกติหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียน 3. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น เสริมด้วยการใช้แผนผังความคิดสูงกว่านักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ และทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ขั้นพื้นฐานของนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้โดยใช้วัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น เสริมด้วยการใช้แผนผังความคิดและนักเรียนที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปกติไม่แตกต่างกัน
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลาง กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์
ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551.
กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กลุ่มงานวิชาการโรงเรียนบ้านเชียงหวางสร้างลาน. (2565). รายงานผลการพัฒนาคุณภาพผู้เรียน
ปีการศึกษา 2565 โรงเรียนบ้านเชียงหวางสร้างลาน. อุดรธานี: โรงเรียนบ้านเชียงหวาง
สร้างลาน.
ทิศนา แขมมณี และคณะ. (2561). ศาสตร์การสอน : องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มี
ประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 22). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุณยาพร วิเศษวงษา. (2555). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้รูปแบบวัฏจักรการเรียนรู้ 5
ขั้นประกอบแผนผังความคิด กลุ่มสาระการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ เรื่อง ชีวิตสัตว์ ชั้น
ประถมศึกษาปีที่ 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญาโทที่ไม่มีการตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
วัชรา เล่าเรียนดี. (2555). รูปแบบและกลยุทธการจัดการเรียนรูเพื่อพัฒนาทักษะการคิด. นครปฐม:
มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ศศิธร พาเจริญ. (2556). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์
ขั้นพื้นฐานและเจตคติเชิงวิทยาศาสตร์ เรื่อง ชีวิตพืชและสัตว์ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2
ด้วยการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบสืบเสาะหาความรู้ 7 ขั้นและการจัด
กิจกรรมการเรียนรู้แบบ 4MAT [วิทยานิพนธ์ปริญญาโทที่ไม่มีการตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ศิวพร ศรีจรัญ. (2559). ผลการจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบวัฏจักรสืบเสาะหาความรู้ 7 ขั้น (7E) ร่วมกับ
การใช้คำถามระดับสูง ที่มีผลต่อการคิดอย่างมีเหตุผลและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง ระบบ
ย่อยอาหารของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยบูรพา]. https://so06.tci-
thaijo.org/index.php/edujournal_nu/article/view/88741
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2565). รู้จัก...ทักษะการสังเกต. นิตยาสาร สสวท.,
(239), 25.
สายชล ศรีสุราช. (2562). การพัฒนาความสามารถในการคิดวิเคราะห์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
วิทยาศาสตร์ โดยใช้การจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น (7E) ของนักเรียนระดับชั้น
ป.5 โรงเรียนเมืองอำนาจเจริญ. วารสารวิชาการ ครุศาสตร์สวนสุนันทา, 3(2), 20-30.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). การกำหนดสมรรถนะหลักของผู้เรียน
ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานและระดับประถมศึกษาตอนต้น (ป.1-3). กรุงเทพฯ: พริกหวาน
กราฟฟิค
สุวรรณ ศรีทอง. (2561). ผลการใช้ชุดกิจกรรมการเรียนรู้วิทยาศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา
ปีที่ 5 ตามแนวคิดการจัดการเรียนรู้แบบวัฎจักรการเรียนรู้ 7 ขั้น (7E) [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท
ที่ไม่มีการตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา.
อรชา เอี่ยมบู่. (2563). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิทยาศาสตร์ และความสามารถในการคิด
วิเคราะห์ของ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ด้วยการจัดการเรียนรู้แบบวัฏจักรการเรียนรู้
ขั้น ร่วมกับเทคนิคการใช้คำถามกระตุ้นการคิดระดับสูง. สิกขา วารสารศึกษาศาสตร์, 7(2),
-51.
Campbell, D. T., & Stanley, J. C. (1969). Reforms as experiments. American
Psychologist, 24(4), 409–429.
Eisenkraft, A. (2003). Expanding the 5E Model: A Proposed 7E Model Emphasizes Transferring Learning and
the Importance of Eliciting Prior Understanding. The Science Teacher, 70.
George, L. (2018). วิทยาศาสตร์สำคัญกับชีวิตยุคนี้อย่างไร. https://arthomeonline.org
Lawson, A.E., F.H. Nordland and A. Devito. (1975). Relationship of Formal Reasoning
to Achievement, Aptitude and Attitudes of Preservice Teachers. Journal of
Research in Science Teaching, 12(7), 423-431.
