แนวทางการบริหารสถานศึกษา โดยใช้แนวคิดซอฟต์พาวเวอร์สำหรับ ผู้บริหารสถานศึกษา ในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัจจุบัน สภาพที่พึงประสงค์ และความต้องการจำเป็นของแนวทางการบริหารสถานศึกษาโดยใช้แนวคิดซอฟต์พาวเวอร์สำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี 2) ศึกษาแนวทางการบริหารสถานศึกษาโดยใช้แนวคิดซอฟต์พาวเวอร์สำหรับผู้บริหารสถานศึกษาในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี และ 3) ประเมินแนวทางการบริหารสถานศึกษา โดยใช้แนวคิดซอฟต์พาวเวอร์สำหรัผู้บริหารสถานศึกษา ในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี ดำเนินการวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสาน ใช้วิธีการเก็บข้อมูลเชิงปริมาณและข้อมูลเชิงคุณภาพ ประชากร ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและข้าราชการครู ในโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาของสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี ปีการศึกษา 2567 จำนวน 4,584 คน จาก 224 โรงเรียน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษาและข้าราชการครู จำนวน 357 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบประเมินแนวทาง วิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณด้วยสถิติเชิงบรรยาย คือ ร้อยละ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าดัชนีความต้องการจำเป็น วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัจจุบันของการบริหารสถานศึกษาโดยใช้แนวคิดซอฟต์พาวเวอร์สำหรับผู้บริหารสถานศึกษาโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง และสภาพที่พึงประสงค์ของการบริหารสถานศึกษาโดยใช้แนวคิดซอฟต์พาวเวอร์สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา โดยรวมอยู่ในระดับมากที่สุด และความต้องการจำเป็นของการพัฒนาการบริหารสถานศึกษาโดยใช้แนวคิดซอฟต์พาวเวอร์สำหรับผู้บริหารสถานศึกษาพบว่า ด้านโยบายองค์กรมีค่าดัชนีความต้องการจำเป็นสูงสุด และด้านวัฒนธรรมองค์กร มีค่าดัชนีความต้องการจำเป็นต่ำที่สุด 2) แนวทางการบริหารสถานศึกษาโดยใช้แนวคิดซอฟต์พาวเวอร์สำหรับผู้บริหารสถานศึกษา โดยผู้ทรงคุณวุฒิ พบว่า สามารถนำไปใช้ได้ทุกแนวทาง และ 3) ผลการประเมินความเหมาะสมอยู่ในระดับมากที่สุด
Downloads
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กฤชพนธ์ ศรีอ่วม. (2564). การสำรวจปัญหาและแนวทางพัฒนานโยบายเพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมคาแรคเตอร์ไทยผ่านมุมมองซอฟต์พาวเวอร์ [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, จุฬาลงกร์มหาวิทยาลัย]. Chulalongkorn University Theses and Dissertations (Chula ETD). 5195.
https://digital.car.chula.ac.th/chulaetd/5195
กิตติ ประเสริฐสุข. (2561). Soft Power ของเกาหลีใต้: จุดแข็งและข้อจำกัด. วารสารเอเชียตะวันออกศึกษา, 22(1), 136-146.
กันตลักษณ์. (2555). Soft Power ตามแนวคิดของ Joseph Nye. นาวิกาธิปัตย์สาร, 84(1), 32-47.
ครรชิต มาลัยวงศ์. (2557). เทคโนโลยีการบริหารการศึกษา. http://www.drkanchit.com/general_articles/articles/general_24.html
เจริญ ไวรวัจนกุล. (2545). การบริหาร หลักการ แนวคิด ทฤษฎี. สุรินทร : ม.ป.พ.
จันทรา อิ่มในบุญ. (2559). การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารงานโดยใช้หลักธรรมาภิบาลของผู้บริหารสถานศึกษากับความผูกพันต่อองค์กรของครูผู้สอน
สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 17 [วิทยานิพนธ์ปริญญาโทที่ไม่มีการตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏรําไพพรรณี.
จันทรานี สงวนนาม. (2551). ทฤษฎีและแนวปฏิบัติในการบริหารสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). บุ๊คพอยท์.
ชำนาญ จันทร์เรือง. (2564). ซอฟต์พาวเวอร์ คืออะไร.https://www.bangkokbiznews.com/blogs/columnist/columnist/968174/
ชัยยะ ฤดีนิยมวุฒิ. (2564). SOFT POWER คืออะไร? พลังซอฟต์ ที่ไม่ซอฟต์เสมอไป พลังที่กระตุกจิต กระชากใจคนทั่วโลก. https://www.brandthink.
me/content/whatissoftpower
ณัฐพงศ์ เกศมาริษ. (2546). วิสัยทัศน์พันธกิจและค่านิยมสาหรับการสร้างองค์การยุคใหม่. เอ็กซ์เปอร์เน็ท.
ดวงรัตน์ เรืองอุไร. (2554). ทฤษฎีและหลักการบริหารจัดการ. https://www.gotoknow.org/Posts/454593
ทองสา ยงเพชร. (2551). การศึกษาการดำเนินงานตามกระบวนการบริหารการศึกษาของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุรินทร์เขต 1
[วิทยานิพนธ์ปริญญาโทที่ไม่มีการตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
ธัญชนก สุขเเสง. (2558). ค่านิยมและอิทธิพลจากบุคคลที่ส่งผลต่อกระบวนการตัดสินใจศัลยกรรมความงาม. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.
นิฌามิล หะยีซะ (2566). ซอฟต์พาวเวอร์. https://www.sac.or.th/ portal/th/article/detail/457
นิติพล กูตะโชติ. (2559). พฤติกรรมองค์การ (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นิภาพร รอดไพบูลย์. (2565). ทักษะการบริหารในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระแก้ว [วิทยานิพนธ์
ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยบูรพา]. ฐานข้อมูลงานวิจัย (ThaiLis).
นิศรา ชัยเขียว. (2566). การจัดการความรู้ด้าน Soft Power ของสำนักงานปลัดกระทรวงวัฒนธรรม [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยรามคำแหง].
https://www3.ru.ac.th/mpa-abstract/index.php/abstractData/viewIndex/720
บวร โทศรีแก้ว. (2557). อำนาจอ่อน-อำนาจแข็ง. https://www.thairath.co.th/content/40192.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 10). สุวีริยาสาส์น.
ปริณ บุญฉลวย. (2556). วัฒนธรรมองค์การ องค์การการเรียนรู้ และประสิทธิผลองค์การของศาลยุติธรรม: ตัวแบบสมการโครงสร้าง. สถาบันบันบัณฑิต
พัฒนบริหารศาสตร์.
ปรีดาภรณ์ บุญเลิศ. (2560). วัฒนธรรมองค์กรที่มีผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากรบริษัทอุตสาหกรรมสีเคลือบผิวแห่งหนึ่ง นิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร
จังหวัดชลบุรี. มหาวิทยาลัยบูรพา.
พชรวิทย์ จันทร์ศิริสิร. (2560). นโยบายและการวางแผนกลยุทธ์สำหรับสถานศึกษายุคใหม่. อภิชาต การพิมพ์.
พินิจตา คำกรฤชา. (2560). วัฒนธรรมองค์การที่มีผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของบุคลากรสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
ประจำจังหวัด ในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม].
https://fulltext.rmu.ac.th/fulltext/2560/123730/Khamkornluecha%20Pinitta.pdf
พีระ เจริญวัฒนนุกูล. (2561). พินิจแนวคิด Soft Power อย่างจริงจัง: ปัญหาและความเข้าใจผิดในการประยุกต์ใช้แนวคิดนี้ในงานวิชาการไทย. วารสารรัฐศาสตร์
นิเทศมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 1(2), 247-257.
พงษ์อิศรา ประหยัดทรัพย์. (2557). บทบาทของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการพัฒนาคุณลักษณะผู้เรียน สู่การเป็นโรงเรียนมาตรฐานลากล ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 4 จังหวัดปทุมธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี].
http://www.repository.rmutt.ac.th/dspace/handle/123456789/2523
พนัส จันทร์ศรีทอง. (2565). การพัฒนาการศึกษาซอฟต์พาวเวอร์. วารสารครุศาสตร์สารม, 16(2), 33-46.
พรศิริ สังข์ทอง. (2562). ความสัมพันธ์ระหว่างค่านิยมองค์การของผู้บริหารกับการบริหารงานของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต
มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา.
ราชบัณฑิตยสถาน. (2542). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542. อักษรเจริญทัศน์การพิมพ์.
วริศรา ภาคมาลี. (2563). การทูตสาธารณะ เครื่องมือ Soft Power ของเกาหลีใต้ กรณีศึกษา การทูตวัฒนธรรม [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัย
ธรรมศาสตร์]. TU Digital Collections. https://digital.library.tu.ac.th/tu_dc/frontend/Info/item/dc:190150
วิโรจน์ สารรัตนะ. (2545). ผู้บริหารใหม่ในโรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษา. พย์วิสุทธิ์.
สถาปนีย์ ยศคำลือ. (2564). การพัฒนาโปรแกรมการพัฒนาครูในการจัดการเรียนรู้โดยใช้สมองเป็นฐาน สำหรับสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุดรธานี เขต 3 [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยมหาสารคาม]. DSpace at Mahasarakram University.
http://202.28.34.124/dspace/handle/123456789/1041
สิริกาญจน์ เอี่ยมอาจหาญ. (2554). การนำนโยบายธรรมาภิบาลไปฏิบัติในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น:วิเคราะห์กรณีองค์กรปกครองท้องถิ่น อำเภอเมือง จังหวัด
ปราจีนบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญาเอก, มหาวิทยาลัยศรีปทุม]. https://dspace.spu.ac.th/items/b75d0f96-0eac-49fd-a6b0-8fe675ff40b6
สัมมา รธนิธย์. (2556). หลักทฤษฎี และปฏิบัติการบริหารสถานศึกษา (พิมพ์ครังที่ 4). ข้าวฟ่าง.
สุชิน เรืองบุญส่ง. (2551). การศึกษาการ บริหารงานตามหลักธรรมาภิบาลใน โรงเรียนสังกัดสํานักงานเขตพื้นที่ การศึกษาระยอง เขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญาโทที่
ไม่มีการตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏรําไพพรรณี.
สุรชาติ บำรุงสุข. (2557). Soft Power. สแควร์ปริ๊นซ์.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุธิกานต์ บริเอก. (2564). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการปฏิบัติงานของครูผู้สอนในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต
[วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร]. https://gsmis.snru.ac.th/e-thesis/file_att1/2021112962421229109_fulltext.pdf
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2551). แนวปฏิบัติการวัดและประเมินผลการเรียนรู้. สำนักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการ
การศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2556). พระราชบัญญัติสภาครูและบุคลากรทางการศึกษา พ.ศ.2546 (พิมพ์ครั้งที่ 6). คุรุสภาลาดพร้าว.
ศุทธกานต์ มิตรกูล, และอนันต์ชัย คงจันทร์. (2559). เจเนอเรชันวายในองค์กร: การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความสอดคล้องของค่านิยมกับความผูกพันองค์กร.
วารสารวิทยาการจัดการ, 33(1), 55-58.
อนุชิต สุขกสิ (2560). การศึกษาบทบาทการบริหารสถานศึกษาให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานในจัดหวัดระยอง จันทบุรี และตราด
[วิทยานิพนธ์ปริญญาโทที่ไม่ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
อารยา ศรีสุข. (2564). วัฒนธรรมองค์การที่ส่งผลต่อการบริหารเชิงกลยุทธ์ของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษพระนครศรีอยุธยา
เขต 1 และ เขต 2 [วิทยานิพนธ์ปริญญาโท, มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา]. http://etheses.aru.ac.th/thesisdetail.php?id=2059
อิงอร เนตรานนท์. (2563). พลังอำนาจแห่งชาติ ซอฟต์พาวเวอร์ของไทยในศตวรรษที่ 21 [วิทยานิพนธ์ปริญญาเอก, มหาวิทยาลัยรังสิต]. PAI-PA-D-Thesis.
https://rsuir-library.rsu.ac.th/handle/123456789/449
Anderson, J. E. (1994). Public policy-making: Introduction (2nd ed.). New York: Houghton Mifflin.
Daft, R. L. (2009). The leadership experience. New Tech Park, Singapore: Cengage Learning Asia.
Gibson, L. & Ivancevich, M. (1971). Fundamentals of Management. Dallas. Texas: Publication.
Glickman, C. D. (1997). Supervision of instruction: A developmental approach. Boston, MA: Allyn & Beacon.
Gorton, R. A. (1983). School Administration and Supervision Leadership Challenges and Apportunitties (2nd ed.). Dubuge: Wm. C.
Brown.
Nye, J. (1990). Soft Power. Foreign Policy, 80(1), 153-156.
Rejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement,
(1), 607-610.
Schneider, A. and Burton, N. (2009). Management in Education 2008. Personal Intelligences: The Fourth Pillar of School Principalship?