Tone System and Tone Variation & Change in Lao (Nam Pua)
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Language variation and change can be induced by either external factors, e.g., language contact, or internal factors, e.g., simplification or ease of articulation. However, when it comes to tonal variation and change, the internal factors are hardly mentioned. This paper aims to present the research findings on the tonal system and tonal variation and change motivated by an internal factor in Lao (Nam Pua), spoken in Nan Province of Northern Thailand. Regarding the tonal system, the findings show that there are five tones in Lao (Nam Pua): (1) High-Falling-Rising /434/, (2) Low-Rising-Falling /232/, (3) Low-Falling /21/, (4) High Level (with glottalization) /44(ˀ)/, and (5) Mid-Rising (with glottalization) /35(ˀ)/. Concerning tonal variation and change, it is found that Tone 1 /434/ has two variants, High-Falling-Rising [434] and Mid-Rising [34] and Tone 2 /232/ also has two variants, Low-Rising-Falling [232] and Low-Rising [23]. The use of the different variants depends on the age group. The youngest age group uses only the simplified variants, i.e. [34] & [23] while the oldest and the middle age groups use a mixture of the two. The research findings reflect the ongoing tone change in Lao (Nam Pua). Overtime the two contour tones [434] and [232] have become less complex as [34] and [23] respectively, which could be hypothesized as tone change due to the internal factor.
Article Details
References
กัลยา ติงศภัทิย์, ม.ร.ว. (2533). วรรณยุกต์ในภาษาไทยถิ่นสุพรรณบุรี: การศึกษาเปรียบเทียบวรรณยุกต์ในคำกับวรรณยุกต์ในถ้อยคำต่อเนื่อง (รายงานผลการวิจัย). ภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กัลยา ติงศภัทิย์, ม.ร.ว., ดารณี กฤษณะพันธุ์, และอุษณา บัณฑิตกุล. (2538). ภาษาเมืองเพชร. เอกสารประกอบการสัมมนาทางวิชาการเรื่อง “เพชรบุรี: พัฒนาการทางสังคมและวัฒนธรรม” (น. 103–125). กรุงเทพฯ: สถาบันไทยศึกษาฝ่ายวิจัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีระพันธ์ ล. ทองคำ และนิสิตบัณฑิตศึกษา ภาควิชาภาษาศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์. (2554). เสียงภาษาไทย: การศึกษาทางกลสัทศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พิณรัตน์ อัครวัฒนากุล. (2546). การเปลี่ยนแปลงของวรรณยุกต์: กรณีศึกษาภาษากลุ่มลาว (วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
พิณรัตน์ อัครวัฒนากุล. (2555). การแปรและการเปลี่ยนแปลงทางศัพท์และเสียงในภาษาไทถิ่นที่พูดในจังหวัดน่าน (รายงานผลการวิจัย). สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาและสำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.
วริษา กมลนาวิน. (2556). วรรณยุกต์ในภาษาลาวหลวงพระบาง. วารสารภาษาและวัฒนธรรม, 32(2), 43–74.
สมทรง บุรุษพัฒน์. (2556). การแปรและการเปลี่ยนแปลงวรรณยุกต์ไทดำ. วารสารภาษาและวัฒนธรรม, 32(2), 19–41.
Abramson, A. S. (1962). The vowel and tones of Standard Thai: Acoustical measurements and experiments. International Journal of American Linguistics, 28(2), 1-146.
Abramson, A. S. (1979). The coarticulation of tones: An acoustic study of Thai. In L. Thongkum, P. Kullavanijaya, V. Panupong, & M. R. K. Tingsabadh (Eds.), Studies in Tai and Mon-Khmer phonetics and phonology in honour of Eugenie J. A. Henderson (pp. 1–9). Bangkok, Thailand: Indigenous Languages of Thailand Research Project.
Akharawatthanakun, P. (2010). Phonological variation in Phuan. MANUSYA, 13(2), 50–87.
Anttila, A. (2002). Variation and phonological theory. In J. K. Chambers, P. Trudgill, & N. Schilling-Estes (Eds.), The handbook of language variation and change (pp. 206–243). Oxford, UK: Blackwell Publishing.
Brown, J. M. (1965). From ancient Thai to modern dialects. Bangkok, Thailand: White Lotus.
Campbell, L., & Mixco, M. J. (2007). A glossary of historical linguistics. Edinburgh: Edinburgh University Press.
Crowley, T., & Bowern, C. (2010). An introduction to historical linguistics (4th ed.). USA: Oxford University Press.
Gedney, W. J. (1972). A checklist for determining tones in Tai dialects. In M. E. Smith (Ed.), Studies in linguistics in honor of George L. Trager (pp. 423–437). The Hague: Mouton.
Hyman, L. M. (2007). Universals of tone rules: 30 years later. In T. Riad & C. Gussenhoven (Eds.), Tones and tunes: Studies in word and sentence prosody (pp. 1–34). Berlin, Germany: Mouton de Gruyter.
Labov, W. (1972). Sociolinguistics pattern. Philadelphia, PA: University of Pennsylvania Press.
Osatananda, V. (1997). Tone in Vientiane Lao (Unpublished doctoral dissertation). University of Hawaii, Manoa.
Pittayaporn, P. (2007). Directionality of tone change. In J. Trouvain & W. Barry (Eds.), Proceedings of the 16th International Congress of Phonetic Sciences (ICPhS2007) (pp. 1421–1424). Dudweiler, Germany: Pirrot.
Tingsabadh, M. R. K. (1980). A phonological study of the Thai languages of Suphanburi province (Unpublished doctoral dissertation). University of London, London, England.
Tingsabadh, M. R. K. (2001). Thai tone geography. In M. R. K. Tingsabadh & A. S. Abramson (Eds.), Essays in Tai linguistics (pp. 205–228). Bangkok, Thailand: Chulalongkorn University Press.
