สำนวนภาษาไทยถิ่น: ความหลากหลายทางพื้นที่ ความหลากหลายทางวัฒนธรรม

Main Article Content

Surat Srirat

Abstract

The purpose of this article is to study the similarities and differences of Thai dialectal expressions to show the relation between those expressions and their environments and the way of life. It is found that all regional expressions share some commonalities in the sense that Thailand is an agricultural society and has a family system in which seniority is important, the respect worthiness of authorities and the wealthy, and Buddhist  beliefs are intertwined with primitive beliefs.  Expressions  are one of  the elements in language indicating that Thailand is an agrarian society, which  wholeheartedly depends on the seniority, authority and wealth. In terms of moral support, religious beliefs and sacred things are still crucial. On the other hand, regional variation in such expressions is related to geography, weather, population and local traditions, which reflect local identity of a particular place.

Article Details

How to Cite
Srirat, S. (2016). สำนวนภาษาไทยถิ่น: ความหลากหลายทางพื้นที่ ความหลากหลายทางวัฒนธรรม. VANNAVIDAS, 14, 58–82. https://doi.org/10.14456/vannavidas.2014.3
Section
Articles

References

กรรณิการ์ วิมลเกษม. (๒๕๕๕). ภาษาไทยถิ่นเหนือ (พิมพ์ครั้งที่ ๓). มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะโบราณคดี ภาควิชาภาษาตะวันออก.

กาญจนาคพันธุ์. (๒๕๑๓). สำนวนไทย. ธนบุรี: บุรินทร์การพิมพ์.

กาญจนาคพันธ์ุ. (๒๕๑๔). สำนวนไทย ชุดที่ ๒. ธนบุรี: บุรินทร์การพิมพ์.

ไขศิริ ปราโมช ณ อยุธยา. (๒๕๓๗). การเปลี่ยนแปลงถ้อยคำและความหมายของสำนวนไทย (พิมพ์ครั้งที่ ๔). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

คณาจารย์ภาควิชาภูมิศาสตร์. (๒๕๒๙). ภูมิศาสตร์ประเทศไทย. นครปฐม: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เครือรัตน์ ฤทธิเดช. (๒๕๔๐). ถ้อยคำที่ใช้เป็นสำนวนภาษาไทยถิ่น ตำบลตะเครียะ อำเภอระโนด จังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. วิชาเอกภาษาไทย มหาวิทยาลัยทักษิณ.

จรัญ จันทลักขณา และผกาพรรณ สกุลมั่น. (๒๕๕๐). ภูมิปัญญาชาวบ้านและสำนวนไทยจากไร่นา. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

ฉันทัส ทองช่วย. (๒๕๓๖). ภาษาและวัฒนธรรมภาคใต้. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

ดนุพล ไชยสินธุ์. (๒๕๔๒). รายงานการวิจัยเรื่อง สำนวนอีสาน: การศึกษาเชิงวัฒนธรรม. เลย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.

นุชธิดา ออฝอยทอง. (๒๕๕๑). ลักษณะคำศัพท์สำนวนไทยที่ปรากฎใช้ในปัจจุบัน: กรณีศึกษาการดำรงอยู่ของภาษาที่สะท้อนสภาพสังคมวัฒนธรรม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร สาขาวิชาภาษาศาสตร์.

บุญคิด วัชรศาสตร์. (๒๕๔๓). ภาษิตคำเมืองเหนือ (พิมพ์ครั้งที่ ๒). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่ วัดสวนดอก.

บุญสิริ สุวรรณเพ็ชร. (๒๕๓๘). อธิบายสำนวน สุภาษิต และคำพังเพยไทย. กรุงเทพฯ: พีพริ้งติ้งกรุ๊ป.

พวงผกา หลักเมือง. (๒๕๕๒). การวิเคราะห์สำนวนโวหารเชิงมโนทัศน์ในตำนานล้านนา. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ บัณฑิตวิทยาลัย.

พิณทิพย์ ทวยเจริญ. (๒๕๔๗). ภาพรวมของการศึกษาสัทศาสตร์และภาษาศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ ๓ ปรับปรุงใหม่). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

ราชบัณฑิตยสถาน. (๒๕๒๕). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๒๕. กรุงเทพฯ: บริษัทอักษรเจริญทัศน์ อจท. จำกัด.

ราชบัณฑิตยสถาน. (๒๕๕๒). พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรมท้องถิ่น ภาคใต้ เรื่อง สุภาษิตร้อยแปด. กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

วรรณา บัวเกิด. (๒๕๒๙). การใช้สำนวนในงานเขียน. ภาษาไทย ๖ (การเขียนสำหรับครู). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช สาขาวิชาศึกษาศาสตร์.

วรรณี พุทธาวุฒิไกร. (๒๕๔๙). ภูมิศาสตร์ประเทศไทย. กรุงเทพฯ: โอเดียนสโตร์.

วนิษฐา ดาราสูรย์. (๒๕๔๕). การศึกษาสำนวนชาวใต้เชิงภาษาและสังคม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิชาภาษาไทย.

วิลาวัลย์ ปานทอง, กรรณิการ์ รักษา, วรวรรธน์ ศรียาภัย และคนอื่นๆ. (๒๕๔๙). รายงานการวิจัยเรื่องภาษาและวัฒนธรรมไทยทรงดำ. มหาวิทยาลัยราชภัฎจันทรเกษม คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.

สวาท เสราณรงค์. (๒๕๑๒). ภูมิศาสตร์ประเทศไทย. พระนคร: ไทยวัฒนาพานิช.

สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ. (ม.ป.ป.). พจนานุกรมภาษาถิ่น ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. กรุงเทพฯ: ห้างหุ้นส่วนจำกัด อรุณการพิมพ์.

สุจริต เพียรชอบ. (๒๕๓๙). ศิลปะการใช้ภาษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.

อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (๒๕๔๑). ภาษาศาสตร์สังคมไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อมรา ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (๒๕๔๒). ภาษาในสังคมไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อัครา บุญทิพย์. (๒๕๓๕). ภาษาถิ่นใต้. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ภาควิชาภาษาไทยและภาษาตะวันออก.