Shoes in Thai Literature

Main Article Content

Nattha Khamchoo

Abstract

This article aims to  investigate  the  roles  of  shoes in  eight works of Thai literature. The results show that shoes in Thai society are important  as shoes serve as an honorable  and  magical  marker  of  major  characters and members of the elite class. Such a conception shares both  similarities and differences with the shoes motif in Stith Thompson's folklore index, which indicates the universal and specific characteristics of shoes in Thai culture.

Article Details

How to Cite
Khamchoo, N. (2016). Shoes in Thai Literature. VANNAVIDAS, 14, 130–149. https://doi.org/10.14456/vannavidas.2014.6
Section
Articles

References

กองบรรณาธิการ. (๖ พฤษภาคม ๒๕๕๐). รองเท้ามีประวัติศาสตร์. สืบค้นเมื่อวันที่ ๑๒ กันยายน ๒๕๕๕, จาก http://www.thaipost.net/index.asp

เครืองราชกกุธภัณฑ์. (ม.ป.ป.). สืบค้นเมื่อวันที่ ๑๒ กันยายน ๒๕๕๕, จาก http://www.tv5.co.th/service/mod/heritage/king/benjaraj

ไตรภูมิพระร่วงของพระญาลิไทย (พิมพ์ครั้งที่ ๒). (๒๕๔๖). กรุงเทพฯ: องค์การค้าของคุรุสภา.

ไทยรัฐ ซันเดย์ สเปเซียล. (ม.ป.ป.). สืบค้นเมื่อวันที่ ๑๒ กันยายน ๒๕๕๕, จาก http://www.dek-d.com/board/view/937526

ปัญญาสชาดกฉบับหอสมุดแห่งชาติ เล่ม ๑ (พิมพ์ครั้งที่ ๒). (๒๕๔๙). กรุงเทพฯ: ศิลปาบรรณาคาร.

ปัญญาสชาดกฉบับหอสมุดแห่งชาติ เล่ม ๒ (พิมพ์ครั้งที่ ๒). (๒๕๔๙). กรุงเทพฯ: ศิลปาบรรณาคาร.

พระสนอง วงศ์สิงห์ทอง. (๒๕๔๗). ประวัติศาสตร์ศิลปะเครื่องแต่งกาย. กรุงเทพฯ: อินฟอร์มีเดียอินเตอร์เนชั่นแนล.

พวงผกา คุโรวาท. (๒๕๓๕). คู่มือประวัติเครื่องแต่งกาย (พิมพ์ครั้งที่ ๔). กรุงเทพฯ: แผนกวิชาผ้าและเครื่องแต่งกาย สาขาคหกรรมศาสตร์ วิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตพระนครใต้.

รองเท้า. (ม.ป.ป.). สืบค้นเมื่อวันที่ ๑๒ กันยายน ๒๕๕๕, จาก http://www.dhammathai.org/Buddhistdic

รองเท้าสมุนไพรจากผักตบชวา. (ม.ป.ป.). สืบค้นเมื่อวันที่ ๕ มิถุนายน ๒๕๕๗, จาก http://souvenirbuu.wordpress.com/ภูมิปัญญาท้องถิ่นไทย/ภูมิปัญญาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ/ผ้าและเครื่องแต่งกาย/รองเท้าสมุนไพรจากผักตบ

ราชบัณฑิตยสถาน. (๒๕๕๖). พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ (พิมพ์ครั้งที่ ๒). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

วัชราภรณ์ พัฒนศิริ. (๒๕๔๒). วิเคราะห์วรรณกรรมประเภทนิทานประโลมโลกของจังหวัดสุราษฎร์ธานี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. สาขาวิชาภาษาไทย มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สมาคมรองเท้าไทย. (๒๕๔๐). คุณทราบไหมว่ารองเท้ามีประวัติเป็นมาอย่างไร. ใน วารสารครบรอบ ๒๐ ปี สมาคมรองเท้าไทย. ม.ป.พ.

สมุนไพรและสรรพคุณต่างๆ มากกว่า ๑๐๐ ชนิด. (๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๕). ผักตบชวา. สืบค้นเมื่อวันที่ ๕ มิถุนายน ๒๕๕๗, จาก http://www.thaiherbfood.com/ผักตบชวา.html

สำนวน งามสุข. (๒๕๐๔). เกล็ดจากวรรณดคี. พระนคร: แพร่พิทยา.

หอสมุดแห่งชาติท่าวาสุกรี กรุงเทพมหานคร. (ม.ป.ป.). มหาชมภูบดีสูตร เลขที่ ๔๓๗. สมุดไทยขาว อักษรไทย เส้นหมึก.

หอสมุดแห่งชาติรัชมังคลาภิเษก จังหวัดจันทบุรี. (ม.ป.ป.). ชมพูบดีสูตร ผูก ๑ เลขที่ จบ.บ ๑๙๖/๑. คัมภีร์ใบลาน อักษรขอม ภาษาบาลี-ไทย เส้นจาร.

อรพิมพ์ บุญอาภา. (๒๕๒๔). นาคในวรรณคดีสันสกฤตและบาลี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาภาษาตะวันออก จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

อุดม รุ่งเรืองศรี. (๒๕๒๓). เทวดาพุทธ. เชียงใหม่: ภาควิชาภาษาไทย คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

เอื้อนทิพย์ พีระเสถียร. (๒๕๒๙). การศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบเรื่องและอนุภาคในปัญญาสชาดก. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาภาษาไทย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

Thompson, S. (1996). Motif-Index of Floklore-Literature Vol.VI (Second Printing). Bloomington & London: Indiana University Press.