The Development of Physical Fitness Promotion Activities Using Traditional Thai Sports for Lower Secondary School Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research were: 1) to study guidelines for organizing physical fitness promotion activities using traditional Thai sports for lower secondary school students; 2) to develop physical fitness promotion activities using traditional Thai sports for lower secondary school students; and 3) to implement and evaluate these activities. The research was conducted in three phases: 1) studying activity guidelines through document synthesis and expert interviews; 2) developing the activities by evaluating their appropriateness and feasibility, and determining their efficiency; and 3) experimenting with the activities to evaluate students’ physical fitness and satisfaction. The sample consisted of 29 Grade 9 (Mathayom 3) students during the 2024 academic year. Data were analyzed using mean, standard deviation, efficiency index (E1/E2), and the dependent samples t-test.
The research findings revealed that: 1) The physical fitness promotion activities using traditional Thai sports were rated at a high level of appropriateness and feasibility (x̅=4.47, S.D.=0.11). 2) The lesson plans achieved an efficiency of 84.89/93.70, which exceeded the established 80/80 criterion. 3) After implementing the activities, students’ physical fitness performance showed a statistically significant improvement at the .05 level. 4) Overall student satisfaction with the activities was at the highest level (x̅=4.93, S.D.=0.11). It is concluded that the physical fitness promotion activities using traditional Thai sports are appropriate, efficient, and significantly enhance students’ physical fitness and satisfaction.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
References
กรมพลศึกษา. (2561). คู่มือกิจกรรมกีฬาพื้นบ้านเพื่อการเรียนรู้ในโรงเรียน. กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
กรมพลศึกษา. (2562). คู่มือความปลอดภัยในการจัดกิจกรรมกีฬาในสถานศึกษา. กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
กระทรวงสาธารณสุข. (2562). รายงานสถานการณ์สุขภาพเด็กไทย. สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์.
ทองจันทร์ พงษ์ลัดดา. (2558). การพัฒนาการเรียนรู้เพื่อสร้างผลสัมฤทธิ์. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บุญทัน ดอกไธสง. (2563). การใช้กีฬาพื้นบ้านในการส่งเสริมสุขภาพและการเรียนรู้ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารวิจัยและพัฒนาการศึกษา, 15(2), 89-100.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). (2563). กิจกรรมทางกายเพื่อสุขภาพในเด็กและวัยรุ่น. สสส.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.). (2022). Results from the Thailand 2022 report card on physical activity for children and youth. สสส.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). รายงานทิศทางการพัฒนาการศึกษาไทยในศตวรรษที่ 21. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). การจัดการเรียนรู้พลศึกษาเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะของผู้เรียน. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). การจัดการเรียนรู้เชิงรุกในศตวรรษที่ 21. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักวิทยาศาสตร์การกีฬา กรมพลศึกษา. (2562). คู่มือแบบทดสอบและเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายของเด็ก เยาวชน และประชาชนไทย. กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.
สุภาพร หอมทอง. (2560). ผลของการใช้กิจกรรมกีฬาพื้นบ้านในการส่งเสริมความสนใจในการออกกำลังกายของนักเรียน. วารสารพลศึกษาและสุขศึกษา, 9(1), 45-52.
สุภาพร หอมทอง. (2561). ผลของการใช้เกมการละเล่นพื้นบ้านที่มีต่อสมรรถภาพทางกายและแรงจูงใจในการออกกำลังกายของนักเรียน. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ, 9(2), 45-56.
อรพิน พันธ์เขตต์. (2560). การใช้กีฬาพื้นบ้านในการส่งเสริมความสัมพันธ์และทัศนคติที่ดีต่อการออกกำลังกายของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารพลศึกษาและสุขศึกษา, 39(1), 33-47.
Baechle, T. R., & Earle, R. W. (2008). Essentials of strength training and conditioning. NSCA.
Bunthan, D. (2020). The use of traditional games in promoting health and learning of secondary school students. Journal of Educational Research and Development, 15(2), 89-100.
CASEL. (2020). Core SEL competencies. https://casel.org/casel-sel-framework-11-2020/
Caspersen, C. J., Powell, K. E., & Christenson, G. M. (1985). Physical activity, exercise, and physical fitness: Definitions and distinctions for health-related research. Public Health Reports, 100(2), 126-131.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. Plenum.
Gabbard, C. P. (2018). Lifelong motor development (7th ed.). Pearson.
Gallahue, D. L., & Donnelly, F. C. (2003). Developmental physical education for all children (4th ed.). Human Kinetics.
Gallahue, D. L., & Ozmun, J. C. (2006). Understanding motor development: Infants, children, adolescents, adults (6th ed.). McGraw-Hill.
Madteh, F. (2014). Effects of traditional games training on early childhood development (Master’s thesis, Prince of Songkla University).
Mosston, M., & Ashworth, S. (2008). Teaching physical education (1st online ed.). Pearson Education.
NASPE. (2004). Physical activity for children: A statement of guidelines. National Association for Sport and Physical Education.
Schmidt, R. A., & Wrisberg, C. A. (2008). Motor learning and performance: A situation-based learning approach (4th ed.). Human Kinetics.
Suskie, L. (2009). Assessing student learning: A common sense guide (2nd ed.). Jossey-Bass.
U.S. Department of Health and Human Services. (2018). Physical activity guidelines for Americans.
World Health Organization. (2018). Global action plan on physical activity 2018-2030: More active people for a healthier world. WHO.
