การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรที่มีสมรรถนะสูงของโรงเรียน ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์
Main Article Content
บทคัดย่อ
ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการเป็นองค์กรที่มีสมรรถนะสูงของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์ โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก 2) ตัวแปรอิสระกับการเป็นองค์กรที่มีสมรรถนะสูงทุกตัวแปรมีความสัมพันธ์เชิงบวกในระดับสูงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 3) การสร้างสมการพยากรณ์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเป็นองค์กรที่มีสมรรถนะสูง พบว่าตัวแปรพยากรณ์ได้แก่ การบริหารยุทธศาสตร์ (X3) การบริหารองค์กรสมัยใหม่ (X4) การนำองค์กร (X1) วัฒนธรรมองค์กร (X2) ให้ความสำคัญกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (X5) และการมุ่งเน้นทรัพยากรบุคคล (X6) สามารถร่วมกันพยากรณ์การเป็นองค์กรที่มีสมรรถนะสูงของโรงเรียนได้ร้อยละ 68.90 4) แนวทางการสร้างวัฒนธรรมองค์กร ประกอบด้วย 5 ขั้นตอน ดังนี้ การกําหนดค่านิยมเชิงกลยุทธ์ การพัฒนาค่านิยมทางวัฒนธรรม การสร้างวิสัยทัศน์ การเริ่มดําเนินกลยุทธ์ และการเสริมแรงพฤติกรรมทางวัฒนธรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). แผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการ 4.0 ของกระทรวงศึกษาธิการ. สำนักพิมพ์กระทรวงศึกษาธิการ.
จิตกร วิจารณรงค์, วิสิษฐ์ สมบูรณ์, และ วันชัย มีศิริ. (2564). NEW NORMAL: การจัดการองค์กรสมัยใหม่. วารสาร มจร สังคมสาสตร์ปริทรรศน์, 11(1), 392-400.
ทิพวรรณ หล่อสุวรรณรัตน์. (2551). ทฤษฎีองค์การสมัยใหม่ (พิมพ์ครั้งที่ 9). สำนักพิมพ์รัตนไตร กรุงเทพมหานคร.
นลินี พานสายตา. (2563). กลวิธีบริหารจัดการคนเก่ง: การถ่ายทอดทางสังคมในองค์การ. วารสารวิทยาลัยดุสิตธานี, 14(2), 655-668.
เพ็ญศิริ ฤทธิกรณ์. (2559). ทักษะการบริหารของผู้บริหารที่ส่งผลต่อความเป็นองค์กรสมรรถนะสูงของโรงเรียนสังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต 2. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
มุจรินทร์ ผลกล้า. (2560). การบริหารจัดการคนเก่ง: แนวคิดและหลักปฏิบัติ. วารสาร มจร. มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์, 3(1),134-142.
ลักษณา ศิริวรรณ. (2561). การสังเคราะห์ความรู้ด้านการจัดการเชิงกลยุทธ์ในภาครัฐ. วารสารพัฒนบริหารศาสตร์, 58(2), 46-77.
วินุลาศ เจริญชัย, นพคุณ คุณาชีวะ, บุศรา นิยมเวช, และ สัญญา เคณาภูมิ. (2565). การสังเคราะห์องค์ประกอบองค์การสมรรถนะสูง. Journal of Modern Learning Development. 7(2), 438-454.
วิษณุ เทพสินธพ. (2560). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเป็นองค์การสมรรถนะสูงขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตภาคเหนือตอนล่าง. [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
เสน่ห์ จุ้ยโต. (2557). การพัฒนาตัวแบบการบริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสู่องค์การสมรรถนะสูง. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์. (2563, 27 มิถุนายน). วิสัยทัศน์ พันธกิจของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากาฬสินธุ์. https://www.sesaoksn.go.th
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2559). แนวทางการเสริมสร้างวัฒนธรรมองค์กร สพฐ. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบข้าราชการ. (2559, 24 พฤษภาคม). การพัฒนาคุณภาพการบริหารจัดการภาครัฐ. https://www.opdc.go.th/content/Nzc.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สุขโชค ทองสุข. (2561). การบริหารเชิงกลยุทธ์ ความหมาย นิยาม และการอธิบาย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 12(2), 308-319.
สุรชัย แก้วคูณ. (2561). การบริหารองค์การสมัยใหม่กับผู้บริหารสมัยใหม่. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. 5(ฉบับพิเศษ), 197-208.
สุรีย์ กาญจนวงศ์, ไพศาล จันทรังษี, ชิษณุพงศ์ ทองพวง และปภากร สุวรรณธาดา. (2562). โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างการจัดการเชิงกลยุทธ์การจัดการเทคโนโลยีดิจิทัลกับ ความได้เปรียบในการแข่งขันอย่างยั่งยืนของสถาบันอุดมศึกษาเอกชนในประเทศไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยคริสเตียน.