แนวทางการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาการดำเนินการตามเกณฑ์ AUN-QA ของหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางในการจัดการเรียนรู้เพื่อพัฒนาการดำเนินการตามเกณฑ์ AUN-QA ของหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศึกษา โดยการศึกษาในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ที่เป็นการทบทวนบริบทของหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต สาขาวิชาสังคมศึกษา และการดำเนินการตามเกณฑ์ AUN-QA ของหลักสูตร โดยจะพิจารณาใน 4 หลักเกณฑ์ ดังนี้ 1) ผลการเรียนรู้ที่คาดหวัง 2) ข้อกำหนดของหลักสูตร 3) โครงสร้างและเนื้อหาของหลักสูตร และ 4) กลยุทธ์การเรียนการสอน โดยใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกและการสนทนากลุ่ม ผลการวิจัยพบว่า 1) ด้านผลลัพธ์การเรียนรู้ มีแนวทางในการกำหนดผลการเรียนรู้ที่คาดหวังของหลักสูตร (ELOs) จนนำไปสู่การกำหนดผลลัพธ์การเรียนรู้ของหลักสูตร 2) ด้านข้อกำหนดของหลักสูตร มีการออกแบบรายวิชาในหลักสูตร ประกอบด้วย 4 ส่วนได้แก่ รายวิชาศึกษาทั่วไป รายวิชาชีพครู รายวิชาเสรี และรายวิชาเอก โดยหลักสูตรมีการประชุมเพื่อหารือในการออกแบบการจัดการเรียนการสอนกลุ่มรายวิชาเอกทุกปี เพื่อเป็นการทบทวนความทันสมัยของรายวิชา ความสอดคล้องของรายวิชากับผลการเรียนรู้ที่คาดหวังของหลักสูตร และสื่อสารร่วมกันระหว่างอาจารย์ผู้สอน 3) ด้านโครงสร้างและเนื้อหาของหลักสูตร มีการมุ่งเน้นสมรรถนะที่จำเป็นในศตวรรษที่ 21 เพิ่มเติมจากเดิมในส่วนของสมรรถนะในการใช้เทคโนโลยีเพื่อการสื่อสารและสร้างนวัตกรรมการเรียนรู้ โดยมีการปรับรายวิชาที่ให้นิสิตได้แสดงสมรรถนะเหล่านี้ให้เกิดขึ้น มีการปรับกิจกรรมการเรียนรู้เพื่อให้สอดคล้องกับ ELOs ที่กำหนด และ 4) ด้านกลยุทธ์การเรียนการสอน มีการจัดการเรียนการสอนโดยใช้แนวทางการจัดการเรียนรู้เชิงรุก ให้นิสิตเข้ามามีส่วนร่วมในการออกแบบรายวิชา ในแต่ละรายวิชามีการจัดการเรียนการสอนและกิจกรรมการเรียนรู้ที่เน้นการมีองค์ความรู้ทางสังคมศาสตร์เป็นฐานและมีการนำองค์ความรู้เหล่านี้ไปปฏิบัติในชั้นเรียน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
กลุ่มพัฒนานโยบายอุดมศึกษา สำนักนโยบายและแผนการอุดมศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2551). กรอบแผนอุดมศึกษาระยะยาว 15 ปี ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2551-2565) (พิมพ์ครั้งที่ 3). โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กัญญดา อนุวงศ์ และอาจรี ศุภสุธีกุล. (2560). แนวคิดและเกณฑ์ประกันคุณภาพการศึกษา เครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียนในระดับหลักสูตร. วารสารวิชาการอุตสาหกรรมศึกษา, 12(1), 9-20.
ดาวิษา ศรีธัญรัตน์. (2559). AUN-QA Guidebook. เอกสารประกอบการอบรมโครงการพัฒนาแนวทางการเขียนรายงาน AUN-QA. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
เถลิงพร เต้าตะโร, สุธาสินี บุญญาพิทักษ์, และ วัลลยา ธรรมอภิบาล อินทนิน. (2561). การประเมินหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต สาขาวิชาการวัดและประเมินทางการศึกษา (4 ปี) โดยประยุกต์ใช้เกณฑ์การประกันคุณภาพระดับหลักสูตร (AUN-QA). วารสาร AL-NUR บัณฑิตวิทยาลัย, 13(24), 149-164.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เรื่อง เกณฑ์มาตรฐานหลักสูตรระดับปริญญาตรี พ.ศ. 2558. (2558, 13 พฤศจิกายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 132 ตอนพิเศษ 295 ง.
ประกาศคณะกรรมการคุรุสภา เรื่อง รายละเอียดของมาตรฐานความรู้และประสบการณ์วิชาชีพครู ตามข้อบังคับคุรุสภา ว่าด้วยมาตรฐานวิชาชีพ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562. (2563, 7 พฤษภาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 137 ตอนพิเศษ 109 ง.
ประกาศคุรุสภา เรื่อง การรับรองปริญญาตามาตรฐานวิชาชีพ หลักสูตร 4 ปี. (2563, 15 มิถุนายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 137 ตอนพิเศษ 140 ง.
ฟารีดา หีมอะด้ำ. (2561). การประเมินหลักสูตรการศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชาการวิจัยและประเมินโดยประยุกต์ใช้เกณฑ์การประกันคุณภาพระดับหลักสูตร AUN-QA. วารสารอัล-ฮิกมะฮฺมหาวิทยาลัยฟาฏอนี, 8(15), 77-100.
มนัสวี ศรีนนท์. (2558). ศึกษาปริทัศน์: กรวยแห่งการเรียนรู้. วารสาร “ศึกษาศาสตร์มมร” คณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 3(1), 40 -47.
มานะ สินธุวงษานนท์ และ นัฐยา บุญกองแสน. (2566). การจัดทําหลักสูตรที่มุ่งผลลัพธ์การเรียนรู้ของผู้เรียน (OBE) คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 7(2), 470-482.
รัตนะ บัวสนธ์. (2556). วิจัยเชิงคุณภาพการศึกษา (พิมพครั้งที่ 4). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วรรณภัทรพร สิริโพธิ์แก้ว, สมประสงค์ เสนารัตน์ และ ธนกร ดรกมลกานต์. (2565). การเปรียบเทียบเกณฑ์การประกันภายในเข้าสู่เกณฑ์การประกันคุณภาพเครือข่ายมหาวิทยาลัยอาเซียน. Journal of Modern Learning Development. 7(7), 474-489.
ศิริชัย กาญจนวาสี. (2553). การประเมินหลักสูตร: หลักการและแนวปฏิบัติ. วารสารวัดผลการศึกษา มหาวิทยาลัยทักษิณ. สืบค้น 13 พฤศจิกายน 2566, จาก http://www.edu.tsu.ac.th/major/eva/files/journal/scan1.pdf
สถาพร พฤฑฒิกุล. (2558). เอกสารประกอบการฝึกอบรม “คุณภาพผู้เรียนเกิดจากกระบวนการเรียนรู้”. สระแก้ว: คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยบูรพา วิทยาเขตสระแก้ว.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13. สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำนักมาตรฐานอุดมศึกษา สำนักงานปลัดทบวงมหาวิทยาลัย. (2545). การประเมินผลโครงการศึกษาและพัฒนาระบบการประกันคุณภาพระดับอุดมศึกษาของทบวงมหาวิทยาลัย. ห้างหุ้นส่วนจำกัดภาพพิมพ์.
ASEAN University Network. (2015). Guide to AUN-QA Assessment at Programme Level (VERSION 3.0). ASEAN University Network.
ASEAN University Network. (2020). ASEAN UNIVERSITY NETWORK QUALITY ASSURANCE GUIDE TO AUN-QA ASSESSMENT AT PROGRAMME LEVEL VERSION 4.0. ASEAN University Network.
