การวิเคราะห์บทเรียนและแบบฝึกหัดที่ปรากฏในหนังสือเรียน《汉语直通车》Fast Track Chinese สำหรับนักศึกษาหลักสูตรทั่วไปของมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

Main Article Content

แตงเถา แซ่เจี๋ย

บทคัดย่อ

การวิเคราะห์บทเรียนและแบบฝึกหัดที่ปรากฏในหนังสือเรียน《汉语直通车》Fast Track Chinese สำหรับนักศึกษาหลักสูตรทั่วไปของมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต มีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อ (1) ศึกษาวิเคราะห์บทเรียนและแบบฝึกหัดที่ใช้ในการเรียนการสอนภาษาจีนให้แก่ผู้เรียนหลักสูตรทั่วไป (2) ศึกษาความคิดเห็นของอาจารย์ผู้สอนและนักศึกษาที่มีต่อหนังสือเรียน 《汉语直通车》Fast Track Chinese และ (3) ศึกษาแนวทางเพื่อการปรับปรุง พัฒนาและจัดหาเอกสารการสอนให้กับผู้เรียนในรายวิชา โดยใช้กลุ่มตัวอย่างนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่ออุตสาหกรรมบริการ ชั้นปีที่ 3 คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ตที่เลือกเรียนรายวิชาภาษาจีนพื้นฐานในปีการศึกษา 2566 จำนวน 30 คน และอาจารย์สาขาวิชาภาษาจีนเพื่อการสื่อสารที่รับผิดชอบรายวิชาภาษาจีนพื้นฐาน จำนวน 3 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย (1) แบบวิเคราะห์หนังสือเรียน《汉语直通车》Fast Track Chinese จำนวน 3 ชุด โดยใช้การแจกแจงความถี่และหาค่าร้อยละ และ (2) แบบสอบถามความคิดเห็นของอาจารย์ผู้สอนและนักศึกษาที่มีต่อการใช้หนังสือเรียน《汉语直通车》Fast Track Chinese จำนวน 1 ชุด โดยใช้การวิเคราะห์หาค่าความเชื่อมั่นและค่าอำนาจจำแนก
 
ผลการวิจัยพบว่า (1) หนังสือเรียนมีรูปแบบบทเรียนที่เป็นบทสนทนา และแบบฝึกหัดที่มีรูปแบบกิจกรรมที่หลากหลาย มีความเหมาะสมสำหรับผู้เรียนหลักสูตรทั่วไป (2) ความคิดเห็นของอาจารย์ผู้สอนที่มีต่อการใช้หนังสือเรียนในด้านบทเรียนและด้านแบบฝึกหัดอยู่ในระดับมาก และความคิดเห็นของนักศึกษามีต่อการใช้หนังสือเรียนในด้านบทเรียนและด้านแบบฝึกหัดอยู่ในระดับมากที่สุด และ (3) แนวทางการพัฒนาหรือจัดหาเอกสารการสอนให้กลุ่มผู้เรียนหลักสูตรทั่วไปที่มีข้อจำกัดด้านระยะเวลาสำหรับการเรียนรู้ภาษาจีน หนังสือเรียนควรออกแบบบทเรียนและแบบฝึกหัดให้มีความน่าสนใจ เน้นเนื้อหาบทเรียนในรูปแบบบทสนทนา กิจกรรมที่รูปแบบที่หลากหลายสามารถทบทวนบทเรียนและนำไปใช้ในชีวิตประจำวันได้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แซ่เจี๋ย แ. (2024). การวิเคราะห์บทเรียนและแบบฝึกหัดที่ปรากฏในหนังสือเรียน《汉语直通车》Fast Track Chinese สำหรับนักศึกษาหลักสูตรทั่วไปของมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 21(2), 188–203. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/271874
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชนิกานต์ รัตนชัยไพศาลกุล. (2564). การศึกษาเปรียบเทียบแบบเรียนภาษาจีนขั้นพื้นฐานในระดับอุดมศึกษาของประเทศไทย. วารสารวิชาการภาษาและวัฒนธรรมจีน, 8(2), 169-194.

ชลาสินธุ์ ดวงเลิศ, ยอดขวัญ ขันติยู และแคททรียา เขาวงค์. (2564). การศึกษาวิเคราะห์หนังสือแบบเรียนและเอกสารประกอบการสอนภาษาจีน กรณีศึกษาสาขาวิชาภาษาจีน มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. การประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 14 “Global Goals, Local Actions: Looking Back and Moving Forward 2021.

ฐิติวรรณ ชีววิภาส. (2565). รูปแบบและแนวทางที่เหมาะสมในการจัดการเรียนการสอนภาษาจีนสำหรับนักศึกษากลุ่มรายวิชาศึกษาทั่วไป: กรณีศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่. วารสารมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(2), 154-177.

มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต. (2567). คู่มือนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต ประจำปีการศึกษา 2567. มหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต

สุดารัตน์ จงบูรณสิทธิ์. (2562). การใช้รูปแบบการสอน ADDIE Model เพื่อการปรับปรุงและพัฒนาการเรียนการสอนภาษาจีนให้สอดคล้องกับศตวรรษที่ 21. การประชุมวิชาการด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ระดับชาติ ครั้งที่ 2 “มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ นวัตกรรมสร้างสรรค์สังคม”.

Cai, Y. (2023). Short Term Spoken Chinese Threshold Textbooks A systematic study of the teaching materials. Journal of Sinogram Culture, 15(339), 78-80.

Tan, M. (2020). Fast Track Chinese (2th ed.). China: Sinolingua Press.

Yang, W. & Ma, L. (2022). Preparation and Application pf Local Teaching Textbooks for “Chinese+Tourism” in Thailand Take Travel Around Thailand (Chinese-Thai bilingual version) as an example. Journal of Sinology and Chinese Language Education, 1(2), 32-42.

Zhang, M. (2022). Analysis of the Attributes of Business Chinese Textbooks. Journal of Sinogram Culture, 20(318), 66-68.