การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้แนวคิดซินเน็คติกส์ร่วมกับเทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ โดยใช้แนวคิดซินเน็คติกส์ร่วมกับเทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อน สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) ศึกษาความคิดสร้างสรรค์งานปั้นทางศิลปะของนักเรียน โดยใช้แนวคิดซินเน็คติกส์ร่วมกับเทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อน 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อกิจกรรมการเรียนรู้ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/3 จำนวน 35 คน ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2566 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยมหาสารคาม (ฝ่ายประถม) ได้มาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) แผนการจัดการเรียนรู้จำนวน 12 แผน 2) แบบประเมินความคิดสร้างสรรค์ทางศิลปะ 5 ข้อ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อกิจกรรมการเรียนรู้ จำนวน 10 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ความคิดสร้างสรรค์ โดยใช้แนวคิดซินเน็คติกส์ร่วมกับเทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อน มีประสิทธิภาพเท่ากับ 88.91/95.20 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 2) ความคิดสร้างสรรค์งานปั้นทางศิลปะของนักเรียน โดยใช้แนวคิดซินเน็คติกส์ร่วมกับเทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อน เพื่อเสริมความคิดสร้างสรรค์งานปั้นทางศิลปะ จากคะแนนผลงานชิ้นสรุป พบว่า คะแนนความคิดสร้างสรรค์จัดอยู่ในระดับดีมาก 3) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ พบว่า คะแนนความพึงพอใจของนักเรียนจัดอยู่ในระดับมากที่สุด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). ตัวชี้วัดและสาระการเรียนรู้แกนกลางกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐานพุทธศักราช 2551. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กิตติกุล แก้วกาหลง. (2563). ผลการจัดการเรียนรู้แบบซินเน็คติกส์ที่มีต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความสามารถด้านการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ณัฐชา มิ่งขวัญสุข, และกาญจนา จันทร์ประเสริฐ. (2568). การใช้รูปแบบการสอนแบบซินเน็คติกส์ร่วมกับการจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือ เพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ ประเภทวิชาอุตสาหกรรม. วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต, 19(2), 47-62.
ทิศนา แขมมณี. (2566). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 26). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธีรพร จันทรโชตะ. (2566). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนแบบซินเนคติกส์วิชาทัศน์ศิลป์ที่ส่งเสริมนวัตกรรมและกระบวนการคิดสร้างสรรค์ในการสร้างผลงานศิลปะของนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดสมหวัง จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 10(11), 33-44.
นวลจันทร์ ตระกูลวาง. (2564). การพัฒนารูปแบบการเรียนรู้โดยใช้เทคนิคซินเนคติกส์ร่วมกับการเรียนรู้แบบนำตนเองที่มีเว็บสนับสนุนเพื่อส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และความสามารถในการเรียนรู้ด้วยตนเองของนักเรียนระดับประถมศึกษา [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ปิยวัฒน์ บุญโสม. (2564). การพัฒนาการจัดการเรียนรู้ BBL เทคนิค Synectics เพื่อพัฒนาทักษะความคิดสร้างสรรค์ เรื่องทฤษฎีสีในรายวิชาทัศนศิลป์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนพระกุมารเยซูโนนสมบูรณ์ โดยกระบวนการ E-PLC. วารสารวิทยาลัยบัณฑิตเอเซีย, 11(4), 65-74.
พัทธดนย์ ขอดเตชะ. (2565). ความคิดสร้างสรรค์และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนทางการเรียนศิลปะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยวิธีการจัดการเรียนรู้แบบซินเน็คติกส์ร่วมกับการสร้างสรรค์ศิลปะแบบเซอร์เรียลิสม์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฎวไลยอลงกรณ์ในบรมราชูปถัมภ์.
พิริยะพงศ์ พิมพระลับ. (2565). การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบซินเน็คติกส์ เพื่อส่งเสริมความสามารถในการเขียนเชิงสร้างสรรค์ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
พรนภา บุญสุริวงษ์. (2566). การพัฒนาความสามารถด้านการเขียนเรื่องตามจินตนาการของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โดยจัดการเรียนรู้แบบซินเน็คติกส์ร่วมกับผังกราฟิก [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สำราญ กำจัดภัย. (2565). การใช้รูบริกส์ในการวัดและการประเมินผลการเรียนรู้. วารสารวิชาการหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร, 14(39), 211-223.
สำนักเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. พริกหวานกราฟฟิค.
สาธิต ศรีวรรณะ. (2565). รูปแบบการเรียนการสอนแบบซินเนคติกส์ด้วยเทคโนโลยีเสมือนจริง เพื่อพัฒนาทักษะความคิดสร้างสรรค์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาลพบุรี [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
Gordon, W. J. J. (1961). Synectics: The Development of Creative Capacity. Harper & Row.
Joyce, B. R., & Weil, M. (1996). Models of teaching (5th ed.). Allyn & Bacon.
Mayesky, M. (1998). Creative Activities for Young Children (6th ed.). Delmar Publishers.
Schirrmacher, R. (1998). Art and Creative Development for Young Children (3th ed.). Delmar Publishers.
