นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการตามแนวคิดการพัฒนาขององค์กรอย่างยั่งยืน (ESG) เพื่อส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการที่รับผิดชอบต่อสังคม สำหรับนิสิตระดับปริญญาตรีหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต

Main Article Content

สุวิชา วันสุดล
ไตร อัญญโพธิ์
พัชริดา อินทมา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและหาประสิทธิภาพนวัตกรรมการจัดการเรียนรู้บูรณาการตามแนวคิด ESG เพื่อส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการที่รับผิดชอบต่อสังคม 2) เปรียบเทียบความเป็นผู้ประกอบการที่รับผิดชอบต่อสังคมและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิต ระหว่างการจัดการเรียนรู้แบบ ESG ร่วมกับ Design Thinking, ESG ร่วมกับ Project-Based Learning และการสอนแบบปกติ และ 3) ศึกษาการเปลี่ยนแปลงความเป็นผู้ประกอบการที่รับผิดชอบต่อสังคมก่อนและหลังเรียน กลุ่มตัวอย่างคือนิสิตปริญญาตรีชั้นปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 2/2567 จำนวน 83 คน ซึ่งได้มาจากการสุ่มแบบกลุ่ม (Cluster Random Sampling) แบ่งเป็นกลุ่มทดลองที่ 1 (n=27) กลุ่มทดลองที่ 2 (n=28) และกลุ่มควบคุม (n=28) เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ 3 รูปแบบ (IOC=0.60-1.00) แบบวัดความเป็นผู้ประกอบการที่รับผิดชอบต่อสังคมแบบมาตราส่วน 5 ระดับ (α=.85) และแบบทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 40 ข้อ (p=.41, r=.34, KR-20=.83) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที (t-test) และการวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วมแบบสองทาง (Two-way ANCOVA)


ผลการวิจัยพบว่า 1) นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้แบบ ESG ร่วมกับ Design Thinking และแบบ ESG ร่วมกับ Project-Based Learning มีประสิทธิภาพ (E1/E2) เท่ากับ 83.00/86.00 และ 84.50/85.00 ตามลำดับ ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด 2) ผลการเปรียบเทียบพบว่า คะแนนเฉลี่ยของกลุ่มตัวอย่างแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (F=45.35, p<.001) โดยกลุ่มทดลองทั้งสองรูปแบบมีคะแนนสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.001) แต่ไม่มีความแตกต่างกันระหว่างกลุ่มทดลองทั้งสองกลุ่ม (p=.895) และ 3) นิสิตมีความเป็นผู้ประกอบการที่รับผิดชอบต่อสังคมหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สรุปได้ว่านวัตกรรมรูปแบบ ESG-PED Model มีประสิทธิผลในการส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการที่รับผิดชอบต่อสังคมและยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิตได้อย่างเป็นรูปธรรม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
วันสุดล ส., อัญญโพธิ์ ไ., & อินทมา พ. (2026). นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการตามแนวคิดการพัฒนาขององค์กรอย่างยั่งยืน (ESG) เพื่อส่งเสริมความเป็นผู้ประกอบการที่รับผิดชอบต่อสังคม สำหรับนิสิตระดับปริญญาตรีหลักสูตรการศึกษาบัณฑิต. วารสารครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 23(2), 371–384. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/edu-rmu/article/view/292499
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จินตนา ศิริธัญญารัตน์, ปกรณ์ ประจันบาน, และเชษฐภูมิ วรรณไพศาล. (2566). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนเพื่อเสริมสร้างความเป็นนวัตกรทางการศึกษาสำหรับนักศึกษาวิชาชีพครู. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร, 25(1), 15-28.

ธันนรี ทองจีน, และสิทธิพล อาจอินทร์. (2564). การพัฒนาสมรรถนะนวัตกรสังคมของนักศึกษาวิชาชีพครูโดยใช้การเรียนรู้เชิงรุกบูรณาการกับภูมิปัญญาท้องถิ่น. วารสารหน่วยวิจัยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อมเพื่อการเรียนรู้, 12(2), 245-259.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566-2570). สำนักนายกรัฐมนตรี.

Al-Abdullatif, A. M., & Gameil, A. A. (2020). The effect of digital gamification on students’ engagement and perceived learning within a science course. International Journal of Emerging Technologies in Learning (iJET), 15(12), 52-67. https://doi.org/10.3991/ijet.v15i12.13556

Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W. H. Freeman.

Brundiers, K., Barth, M., Cebrián, G., Cohen, M., Diaz, L., Doucette-Remington, S., ... Zint, M. (2021). Key competencies in sustainability in higher education—toward an agreed-upon reference framework. Sustainability Science, 16(1), 13-29.

García-González, E., & Ramírez-Montoya, M. S. (2021). Social entrepreneurship education for sustainable development: Analysis of learning outcomes in higher education. Frontiers in Psychology, 12, 569-580.

Guo, P., Saab, N., Post, L. S., & Admiraal, W. (2020). A review of project-based learning in higher education: Student outcomes and measures. International Journal of Educational Research, 102, 101586.

Hassan, A., Saleem, I., Anwar, I., & Hussain, S. A. (2021). Entrepreneurial intention of Indian university students: The role of opportunity recognition and entrepreneurship education. Education+Training, 63(3), 397-415.

Kolb, D. A. (2015). Experiential learning: Experience as the source of learning and development (2nd ed.). Pearson Education.

Lake, D., Flannery, K., & Kearns, M. (2021). Design thinking, wicked problems, and institutioning: A case study of a university-community partnership. Journal of Higher Education Outreach and Engagement, 25(1), 79-96.

Liu, Y., & Huang, Y. (2021). University students’ social entrepreneurial intention: The roles of empathy, social responsibility and entrepreneurial self-efficacy. Frontiers in Psychology, 12, 656-680.

Neck, H. M., Greene, P. G., & Brush, C. G. (2021). Teaching entrepreneurship: A practice-based approach (2nd ed.). Edward Elgar Publishing.

Nousheen, A., Zai, S. A. Y., Waseem, M., & Khan, S. A. (2020). Education for sustainable development (ESD): Effects of sustainability education on pre-service teachers’ attitude towards sustainable development (SD). Journal of Cleaner Production, 250, 119537.

OECD. (2019). OECD future of education and skills 2030: OECD learning compass 2030. OECD Publishing. Office of the National Economic and Social Development Council. (2023). The Thirteenth National Economic and Social Development Plan (2023-2027). Office of the Prime Minister.

Panke, S. (2019). Design thinking in education: Perspectives, opportunities and challenges. Open Education Studies, 1(1), 281-306.

Piaget, J. (1952). The origins of intelligence in children. International Universities Press.

Ratten, V., & Jones, P. (2021). Entrepreneurship and management in an emerging economy. Routledge. Secundo, G., Rippa, P., & Cerchione, R. (2020). Digital academic entrepreneurship: A structured literature review and avenue for a research agenda. Technological Forecasting and Social Change, 157, 120118.

UNESCO. (2020). Education for sustainable development: A roadmap. UNESCO.

UNESCO. UNESCO. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO.

Vygotsky, L. S. (1978). Mind in society: The development of higher psychological processes. Harvard University Press.