การศึกษาแนวทางการส่งเสริมการบริหารงานวิชาการของห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม เครือข่ายภาคกลางตอนบน ยุคปัญญาประดิษฐ์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารงานวิชาการของห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม เครือข่ายภาคกลางตอนบน 2) เปรียบเทียบความคิดเห็นของครู จำแนกตามเพศ โหนดโรงเรียน อายุ ระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน และ 3) ศึกษาแนวทางการส่งเสริมการบริหารงานวิชาการของห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม เครือข่ายภาคกลางตอนบน กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูผู้สอนรายวิชาคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และเทคโนโลยี จำนวน 308 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้นตามโหนดโรงเรียน และผู้ให้ข้อมูลในการสัมภาษณ์ จำนวน 5 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม ซึ่งมีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหารายข้ออยู่ระหว่าง 0.67–1.00 และมีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.99 และแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นอิสระต่อกัน (Independent-Samples t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA) การทดสอบความแตกต่างรายคู่ด้วยวิธี LSD และการวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารงานวิชาการโดยรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุด คือ ด้านการพัฒนานวัตกรรม สื่อ และแหล่งเรียนรู้เพื่อสนับสนุนการศึกษา รองลงมา ได้แก่ ด้านการจัดการเรียนรู้และพัฒนาคุณภาพผู้เรียน ด้านการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษา และด้านความร่วมมือทางวิชาการและการประกันคุณภาพเพื่อพัฒนาสถานศึกษา ตามลำดับ 2) ผลการเปรียบเทียบความคิดเห็นของครูผู้สอน จำแนกตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และประสบการณ์การทำงาน พบว่า มีความคิดเห็นไม่แตกต่างกัน ส่วนเมื่อจำแนกตามโหนดโรงเรียน พบว่า ครูผู้สอนในโหนดลพบุรีและโหนดปทุมธานีมีความคิดเห็นต่อการบริหารงานวิชาการโดยรวมและรายด้านสูงกว่าครูผู้สอนในโหนดกรุงเทพมหานครอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3) แนวทางการส่งเสริมการบริหารงานวิชาการควรบูรณาการปัญญาประดิษฐ์ (AI) อย่างเป็นระบบในทุกมิติ ได้แก่ การพัฒนาหลักสูตร การจัดการเรียนรู้ การพัฒนาสื่อและนวัตกรรม การสร้างเครือข่ายความร่วมมือ และการใช้ระบบประกันคุณภาพ โดยกำหนดเป้าหมายและแนวปฏิบัติที่ชัดเจน สอดคล้องกับบริบทของผู้เรียน ควบคู่กับการพัฒนาศักยภาพครูอย่างต่อเนื่อง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อกำหนดเบื้องต้นที่ผู้นิพนธ์(ผู้ส่งบทความ) ควรทราบ
1. ผู้นิพนธ์ที่ประสงค์จะลงตีพิมพ์บทความกับวารสาร ตั้งแต่เดือนมกราคม 2563 เป็นต้นไป ให้ใช้รูปแบบใหม่ (Template 2563) โดยสามารถดูตัวอย่างได้ที่เมนู GUIDELINES
2. จะตีพิมพ์และเผยแพร่ได้ ต้องผ่านการประเมินจากผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review)
3. การประเมินบทความโดยผู้ทรงคุณวุฒิ (Peer Review) เป็นแบบ Double Blind
4. การอ้างอิงบทความใช้หลักเกณฑ์ APA (American Psychological Association) คลิก
5. บทความถูกปฏิเสธการตีพิมพ์ ไม่ผ่านการประเมิน ผู้นิพนธ์ขอยกเลิกเองหรือชำระเงินก่อนได้รับการอนุมัติ ทางวารสารไม่มีนโยบายการคืนเงิน
เอกสารอ้างอิง
กฎกระทรวง กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา พ.ศ. 2550. (2550). ราชกิจจานุเบกษา, 124(24 ก), 29-36.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). แนวทางการบริหารจัดการงานวิชาการของสถานศึกษา. กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2567). นโยบายและจุดเน้นของกระทรวงศึกษาธิการ ปีงบประมาณ พ.ศ. 2568-2569. โรงพิมพ์คุรุสภา.
กมลชนก ศิริมงคล. (2566). การมีส่วนร่วมในการบริหารวิชาการของครูยุควิถีชีวิตใหม่ โรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารพุทธศาสตร์ มจร อุบลราชธานี, 5(3), 1283-1296.
กิติมา ปรีดีดิลก. (2559). การบริหารและการนิเทศการศึกษาเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 3). อักษราพิพัฒน์.
เครือข่ายโรงเรียนห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อมภาคกลางตอนบน. (2566). รายงานสรุปผลการดำเนินงานเครือข่าย SMTE ประจำปีการศึกษา 2566 [เอกสารอัดสำเนา]. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
จารุภูมิ กุลทอง. (2567). การบริหารจัดการโครงการห้องเรียนพิเศษของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษานนทบุรี. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 7(6), 362-377.
ณัฐวุฒิ สุขโสมนัส, ภูมิ มูลศิลป์, และชลวิทย์ เจียรจิตต์. (2566). การศึกษาเปรียบเทียบการจัดการศึกษาหลักสูตรปัญญาประดิษฐ์: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยกำกับของรัฐในประเทศไทยและมหาวิทยาลัยระดับโลกในสหรัฐอเมริกา. วารสารวิชาการเครือข่ายบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏภาคเหนือ, 13(1), 1-25.
นคร จงอนุรักษ์, และสายสุดา เตียเจริญ. (2564). การบริหารงานวิชาการของโรงเรียนชะอำคุณหญิงเนื่องบุรี. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 12(2), 50-68.
นุจรี นูวบุตร, และวรรณรี ปานศิริ. (2566). การบริหารงานวิชาการที่ส่งผลต่อทักษะในศตวรรษที่ 21 ของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาประจวบคีรีขันธ์. วารสารวิชาการ การจัดการภาครัฐและเอกชน, 5(3), 246-260
ลัดดาวัลย์ เพชรโรจน์, สุภมาส อังศุโชติ, และอัจฉรา ชำนิประศาสน์. (2562). สถิติสำหรับการวิจัยและเทคนิคการใช้ SPSS (พิมพ์ครั้งที่ 3). เจริญดีมั่นคงการพิมพ์.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2552). คู่มือการปฏิบัติงานข้าราชการครู. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2566). ความเหลื่อมล้ำด้านทรัพยากรทางการศึกษาและผลกระทบต่อคุณภาพการจัดการเรียนรู้ของโรงเรียนแม่ข่ายและโรงเรียนลูกข่าย. กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2566). แผนปฏิบัติราชการประจำปีงบประมาณ 2569. กระทรวงศึกษาธิการ.
อาเฟียต สัตยดำรง. (2565). การบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา ตรัง กระบี่. ในรายงานสืบเนื่องจากการประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติ ครั้งที่ 13 (หน้า 2294-2310). มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
Chuenvinya, U., Trakulkasemsuk, P., & Rungmuang, T. (2023). The effect of academic administration on learner characteristics in Thailand 4.0 of schools under the Secondary Educational Service Area Office Bangkok 1. ASEAN Journal of Education, 9(2), 47–58.
Cronbach, L. J. (1974). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Lian, B., & Putra, M. J. (2022). Systematic educational administration for sustainable school effectiveness. Universitas PGRI Palembang, Indonesia.
OECD. (2023). Digital Education Outlook 2023: The Fourth Industrial Revolution and the future of schools. OECD Publishing.
UNESCO. (2023). Guidance for generative AI in education and research.
