การบริหารจัดการผู้นำเชิงผู้ประกอบการต่อผลการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน กลุ่มสตรีแปรรูปอาหาร บ้านหนองเข้ากรรม ตำบลหนองแก้ว อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ
คำสำคัญ:
การบริหารจัดการ;, ผู้นำเชิงผู้ประกอบการ;, วิสาหกิจชุมชนกลุ่มสตรีบทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับการบริหารและแนวทางการจัดการผู้นำเชิงผู้ประกอบการต่อผลการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน กลุ่มสตรีแปรรูปอาหารบ้านหนองเข้ากรรม ตำบลหนองแก้ว อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ กลุ่มเป้าหมายคือ สำนักงานพัฒนาชุมชนจังหวัด ศรีสะเกษ จำนวน 1 คน ตัวแทนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จำนวน 1 คน สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอเมืองศรีสะเกษ จำนวน 1 คน ผู้นำชุมชน จำนวน 1 คน และ ประธานและตัวแทนสมาชิกกลุ่มผลิตภัณฑ์ชุมชนบ้านหนองเข้ากรรม ตำบลหนองแก้ว อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 11 คน เป็นวิจัยแบบผสมผสานโดยใช้เครื่องมือคือ แบบสอบถาม และแบสัมภาษณ์ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.94 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน นำมาวิเคราะห์ข้อมูลแบบอุปนัย
ผลการศึกษาพบว่า การบริหารจัดการผู้นำเชิงผู้ประกอบการต่อผลการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน กลุ่มสตรีแปรรูปอาหารบ้านหนองเข้ากรรม ตำบลหนองแก้ว อำเภอเมืองศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษโดยภาพรวม อยู่ในระดับมาก แนวทางการบริหารจัดการผู้นำเชิงผู้ประกอบการต่อผลการดำเนินงานของวิสาหกิจชุมชน ประกอบด้วย 1) ด้านการบริหารจัดการ มีการดำเนินการที่มีการวางแผน แนวทางการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่ชัดเจน กำหนดเป้าหมายและทิศทางในการพัฒนาวิสาหกิจชุมชนที่ชัดเจน และทิศทางในการพัฒนาแสดงความคิดเห็น มีโครงสร้างการทำงานที่ชัดเจน 2) การมีส่วนร่วม การสร้างความรู้สึกการมีส่วนร่วมของสมาชิกวิสาหกิจชุมชน สัมพันธภาพที่ดีภายในวิสาหกิจชุมชน ความเข้มแข็ง ร่วมมือ สามัคคีระหว่างสมาชิกความรับผิดชอบในงานที่ได้รับมอบหมาย และความเข้าใจในบทบาทหน้าที่ของตัวเองส่งผลต่อความสำเร็จและเพิ่มศักยภาพในการแข่งขันทางธุรกิจของวิสาหกิจชุมชน 3) ความคิดริเริ่มในงานนวัตกรรม ผู้นำเชิงผู้ประกอบการในการสร้างนวัตกรรมควรมีแนวทางในการพัฒนาตนเอง คือ สามารถสังเคราะห์บริบทที่ตั้งเพื่อช่วยในการสร้างนวัตกรรมที่เหมาะสมกับพื้นที่
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กองวิจัยและพัฒนางานส่งเสริมการเกษตร. (2562). เกษตรกรรมยั่งยืนตามแนวเศรษฐกิจพอเพียง.กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการเกษตร.
พรรณนุช ชัยปินชนะ. (2559). การพัฒนาการจัดการการเงินของกลุ่มผักอินทรีย์ ตำบลหนองป่าครั่งอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 4(1), 89-102.
ภัทรธิดา วัฒนาพรรณกิตติ. (2559). ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จของวิสาหกิจชุมชนระดับ 5 ดาวจังหวัดลำปาง. วารสารการวิจัยกาสะลองคำ, 10(2), 17-26.
Bennis, W., & Nanus, B. (1985). Leaders: The strategies for taking change. Harper & Row.
Chen, F. F. (2007). Sensitivity of goodness of fit indexes to lack of measurement invariance. Structural Equation Modeling, 14(3), 464–504.
Dees, J.G. (2001). The Meaning of “Social Entrepreneurship”. Draft Paper. http://www.fuqua.duke.edu/centers/case/documents/dees_SE.pdf
Kozlowski. (2010). Quantifying Quasar Variability as Part of a General Approach to Classifying Continuously Varying Sources. The Astrophysical Journal, 708(2), 927-945
Köybaşi, F. & Uğurlu, C. T. (2016). School principals’ opinions about level of theirentrepreneurship. European Journal of Social Sciences, 3(3), 125-129.
Lichtenstein, B., Brush, C., 2001. How do dresource bundlesTdevelop and change in new ventures? A dynamicmodel and longitudinal exploration. Entrepreneurship Theory and Practice 25, (3), 37–58.
Morris, M.H., Kuratko, D.F., Covin, J.G. (2008). Corporate Entrepreneurship & Innovation, Entrepreneurial Development within Organizations. 2nd Edition. Thomson South-Western.
Razzaque, A., Lee, I., & Mangalaraj, G. (2024). The effect of entrepreneurial leadership traits on corporate sustainable development and firm performance: a resource-based view. European Business Review, 36(2), 177-200.
Rey L. D. A. (2018). The role of entrepreneurial leadership of principals in high performing schools. (Dissertation of Education Management). Faculty Education: University of Pretoria.
Sanchez, J.C., Ward, A., Hernández, B., & Florez, J. (2017). Entrepreneurship Education: State of the Art. Propósitos y Representaciones, 5(2), 401-473.
Strobl. A, Bauer. F, Matzler, K. (2018). The impact of industry-wide and target market environmental hostility on entrepreneurial leadership in mergers and acquisitions. Journal of World Business, 55(2), 100931.
Timmons, J. A., & Spinelli, S. (2009). New venture creation/entrepreneurship for the 21st century. Singapore City McGraw-Hill.
Zahra, S. A., Gedajlovic, E., Neubaum, D. O., & Shulman, J. M. (2009). A Typology of Social Entrepreneurs: Motives, Search Processes and Ethical Challenges. Journal of Business Venturing, 24, 519-532.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารมหาจุฬาคชสาร

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.