สมรรถนะในตนเองของผู้บริหารสถานศึกษาสำหรับการรับมือกับสถานการณ์ ความผันผวนของโลก ของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายสถานศึกษาที่ 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3

ผู้แต่ง

  • กนกวรรณ ไชยโกฏิ มหาวิทยาลัยราชธานี
  • เมธาวี โชติชัยพงศ์ มหาวิทยาลัยราชธานี
  • เจริญวิชญ์ สมพงษ์ธรรม มหาวิทยาลัยราชธานี

คำสำคัญ:

สมรรถนะในตนเองของผู้บริหารสถานศึกษา; , การรับมือกับสถานการณ์ความผันผวนของโลก; , การพัฒนาสมรรถนะในตนเองของผู้บริหารสถานศึกษา

บทคัดย่อ

             บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสมรรถนะในตนเองของผู้บริหารสถานศึกษาสำหรับการรับมือกับสถานการณ์ความผันผวนของโลก และนำเสนอการพัฒนาสมรรถนะในตนเองของผู้บริหารสถานศึกษาสำหรับการรับมือกับสถานการณ์ความผันผวนของโลก ของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายสถานศึกษาที่ 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3 กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้บริหารโรงเรียน ครูผู้สอน และบุคลากรทางการศึกษา จำนวน 126 คน มีผู้ตอบแบบสอบถาม จำนวน 123 คน คิดเป็น 97.62% เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม เป็นแบบสอบถามมาตราส่วนประมาณค่า ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .97 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์เนื้อหา

          ผลการวิจัย พบว่า

  1. สมรรถนะในตนเองของผู้บริหารสถานศึกษาสำหรับการรับมือกับสถานการณ์ความผันผวน ของโลก โดยรวม อยู่ในระดับมาก ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด คือ ด้านความสามารถในการกำหนดเป้าหมายและวิสัยทัศน์ร่วมกันในการบริหารงานทั่วไป และด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านความคล่องตัวในการเรียนรู้ในการบริหารงานวิชาการ
  2. การพัฒนาสมรรถนะในตนเองของผู้บริหารสถานศึกษาสำหรับการรับมือกับสถานการณ์ความผันผวนของโลก มีข้อเสนอที่สำคัญ ได้แก่ 1) ผู้บริหารควรให้ความสำคัญในนำระบบวงจรคุณภาพ PDCA มาใช้เพื่อให้ในการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษามีความคล่องตัว และเป็นฐานในการขับเคลื่อนให้เกิดความต่อเนื่องและยั่งยืน 2) ผู้บริหารควรจัดให้มีงบประมาณเพื่อพัฒนาระบบเทคโนโลยีสารสนเทศให้สอดคล้องกับสถานการณ์ และ 3) ผู้บริหารควรมีการวางแผนงานวิชาการรับการเปลี่ยนแปลงได้อย่างทันต่อความเปลี่ยนแปลง และกำหนดความจำเป็นที่สำคัญและจัดลำดับการเปลี่ยนแปลงได้

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. (2550). แนวทางการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษาให้คณะกรรมการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษา ตามกฎหมายกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมชนสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

กัลยารัตน์ นิยมสินธุ์, กมลชนก ไพโรจน์ และ ธนพลอยสิริ สิริบรรสพ. (2565). สมรรถนะการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารโรงเรียนในกลุ่มอำเภอลาดหลุมแก้ว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานี เขต 1. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์ , 9(3), 157-173.

เจริญ ภูวิจิตร์. (9 มิถุนายน 2565). ภาวะผู้นำทางการศึกษาโลกยุคผันผวน. สืบค้นเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ 2566, จาก http://www.nidtep.go.th/2017/publish/doc/20220906-1.pdf

ปนัดดา สาริคา. (2565). สมรรถนะของผู้บริหารโรงเรียนที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสกลนคร. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

พรวิทย์ พัชรินทร์ตนะกุล. (2562). Disrupt สถานศึกษาต้องมองไปข้างหน้า. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2566, จาก https://thestandard.co/panyapiwat-institute-of-management/

พฤทธิ์ ศิริบรรณพิทักษ์. (2561). กระบวนทัศน์ใหม่ของการบริหารการศึกษา. วารสารการบริหารและนวัตกรรมการศึกษา, 1(1), บทบรรณาธิการ.

เพชรรัตน์ สาพิมาน และ ศิริพงษ์ เศาภายน. (2567). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคการศึกษาพลิกผัน (Disruptive Education) ตามการรับรู้ของครูมัธยมศึกษาที่สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ในจังหวัดชลบุรี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์, 26(1), 131-148.

วรัญญา ยินดี, อัญชิษฐา เชียงนิยม และ มัทนา วังถนอมศักดิ์. (2565). ภาวะผู้นำของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคนิวนอร์มัล. วารสารวิชาการสถาบันพัฒนาพระวิทยากร, 5(4), 245-259.

วัฒนาพร ระงับทุกข์. (2563). สมรรถนะเด็กไทยในยุคโลกพลิกผัน (VUCA World). คุรุสภาวิทยาจารย์, 1(1), 8-18.

สำนักงานข้าราชการพลเรือน. (2563). สมรรถนะสาหรับนักบริหารระดับสูงภาครัฐของไทยในศตวรรษที่ 21. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานข้าราชการพลเรือน.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3. (2564). รายงานผลการดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ 2564. อุบลราชธานี: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟฟิค.

อัญชุลีภรณ์ คำภิระ. (2564). สมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุพรรณบุรี เขต 1. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.

Jamais Cascio. (2020). Facing the age of chaos. Retrieved from https://medium.com/.../facing-the-age-of-chaos-b00687b1f51d

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610. https://doi.org/10.1177/001316447003000308

Pramjeeth, S., & Mutambara, E. (2022). A conceptual leadership framework and process for leading in a volatile environment. Academy of Strategic Management Journal, 21(S1), 1-15. https://www.abacademies.org/articles/a-conceptual-leadership-framework-and-process-for-leading-in-a-volatile-environment-13807.html

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-11-23

รูปแบบการอ้างอิง

ไชยโกฏิ ก. ., โชติชัยพงศ์ เ. ., & สมพงษ์ธรรม เ. . (2025). สมรรถนะในตนเองของผู้บริหารสถานศึกษาสำหรับการรับมือกับสถานการณ์ ความผันผวนของโลก ของโรงเรียนในกลุ่มเครือข่ายสถานศึกษาที่ 2 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุบลราชธานี เขต 3. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 16(2), 143–159. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/gajasara/article/view/276853

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย