การศึกษาสภาพปัญหาและแนวทางแก้ไขปัญหา เพื่อส่งเสริมมาตรฐาน การเรียนร่วม โรงเรียนเรียนร่วม สังกัดสำนักงานเขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
การส่งเสริมมาตรฐานการเรียนร่วม, โรงเรียนเรียนร่วม, สำนักงานเขตบึงกุ่ม, กรุงเทพมหานครบทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาตามมาตรฐานการเรียนร่วม โรงเรียนเรียนร่วม 2) นำเสนอแนวทางแก้ไขปัญหา เพื่อส่งเสริมมาตรฐานการเรียนร่วม โรงเรียนเรียนร่วม สังกัดสำนักงานเขตบึงกุ่ม กรุงเทพมหานคร โดยศึกษาจากกลุ่มประชากร คือ ข้าราชการครู จำนวน 320 คน จาก 6 โรงเรียน ในปีการศึกษา 2566 กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่าง จากตารางเครจซี่และมอร์แกน ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 175 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างโดยเทียบสัดส่วนจากนั้นสุ่มอย่างง่าย และกลุ่มผู้ให้ข้อมูล ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา ครูการศึกษาพิเศษ และครูปกติที่ทำการสอนร่วม รวมจำนวน 9 คน โดยการเลือกเฉพาะเจาะจงจากกลุ่มประชากร เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ มี 2 แบบ คือ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสัมภาษณ์ โดยสรุปและบรรยายเป็นความเรียง ตามประเด็นมาตรฐานการเรียนร่วม
ผลการวิจัย 1) สภาพปัญหาตามมาตรฐานการเรียนร่วม ตามความคิดเห็นของข้าราชการครู พบว่า มีระดับสภาพปัญหาตามมาตรฐานการเรียนร่วม โดยรวมอยู่ในระดับน้อย เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านพบว่า ส่วนใหญ่อยู่ในระดับน้อย เรียงตามค่าเฉลี่ยจากมากไปหาน้อย คือ ด้านการสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้ มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด รองลงมา คือ ด้านการบริหารจัดการเรียนร่วม ด้านการจัดการเรียนการสอน และด้านคุณภาพผู้เรียน ตามลำดับ 2) แนวทางแก้ไขปัญหา จากการสัมภาษณ์ผู้บริหารสถานศึกษาและข้าราชการครู พบว่า ควรเพิ่มแหล่งเรียนรู้ให้พอเพียงและมีความหลากหลาย เพื่อสร้างการเรียนรู้และการอยู่ร่วมกันอย่างเสมอภาคภายใต้ความแตกต่างที่หลากหลาย พร้อมทั้งส่งเสริมการอบรมบุคลากรให้พร้อมในการดูแล
Downloads
เอกสารอ้างอิง
คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่28/2559. (2559). เรื่อง ให้จัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน 15 ปี โดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย. เล่ม 133. ตอนพิเศษ 136 ง, 11-12.
จาตุรงค์ เจริญนำ. (2558). การศึกษาสภาพการบริหารจัดการเรียนร่วมโดยใช้โครงสร้างซีท (SEAT) และแนวทางการพัฒนา การดำเนินงานของโรงเรียนจัดการเรียนร่วม ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 9. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ประสพชัย พสุนนท์. (2557). การกำหนดขนาดตัวอย่างตามแนวทาง Krejcie and Morgan ในการวิจัยเชิงปริมาณ. เพชรบุรี: มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี.
ประกาศกระทรวงศึกษาธิการ. (2552). เรื่อง กำหนดประเภทและหลักเกณฑ์ของคนพิการทางการศึกษา พ.ศ. 2552. เล่ม 126 ตอนพิเศษ 80 ง., 45-47.
พัชนี ประสิทธิธัญกิจ. (2564). สภาพปัญหาการจัดการเรียนร่วมตามมาตรฐานการศึกษาพิเศษ กลุ่มโรงเรียนสาธิต ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยทางการศึกษา. 16(1), 190-201.
พัทธนันท์ วงษ์วิชยุตม์ บุญล้อม ด้วงวิเศษ และวรพรรณ ขาวประทุม. (2560). แนวทางการพัฒนาการจัดการศึกษาแบบเรียนรวม โรงเรียนบ้านลำมะโกรก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การประถมศึกษากำแพงเพชร เขต 1 จังหวัดกำแพงเพชร. มนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์และศิลปะ. 11 (1), 588-603.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2550). แนวทางการดำเนินงานในโรงเรียนแกนนำจัดการเรียนร่วมไปสู่ความสำเร็จ. เอกสารประกอบการประชุม สัมมนาการบริหารจัดการเรียนร่วม และการพัฒนาคุณภาพการศึกษาสำหรับนักเรียนที่มีปัญหาทางการเรียนรู้ ระหว่างวันที่ 21-22 กรกฎาคม 2550 ณ โรงแรม เจบี อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2555). แนวทางการดำเนินงานโรงเรียนมาตรฐานสากล (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพมหานคร : ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2543). การจัดการเรียนร่วม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภา
สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2559). แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564). กรุงเทพมหานคร: สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักนายกรัฐมนตรี. (2551). พระราชบัญญัติการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ พ.ศ.2551. กรุงเทพมหานคร: สำนักนายกรัฐมนตรี.
อรุชา สว่างโลก. (2562). การบริหารจัดการศึกษาแบบเรียนร่วมตามเกณฑ์มาตรฐานการจัดการศึกษาในโรงเรียนเรียนร่วม สังกัดกรุงเทพมหานคร. การวิจัยการบริหารการพัฒนา. 9(2), 162-171.
