ผลของกิจกรรมกลุ่มที่มีต่อการตั้งเป้าหมายในการเรียนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น

ผู้แต่ง

  • กนรรธพร แสงฮาด มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา
  • สิริลักษณ์ โปร่งสันเทียะ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา

คำสำคัญ:

กิจกรรมกลุ่ม, การตั้งเป้าหมายในการเรียน, นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น

บทคัดย่อ

การวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองเพื่อศึกษาผลของกิจกรรมกลุ่มที่มีต่อการตั้งเป้าหมายในการเรียนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2567 โรงเรียนบ้านหนองพลวง จังหวัดนครราชสีมา จำนวน 30 คน โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 15 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแผนการจัดกิจกรรมกลุ่ม โดยใช้เวลาในการจัดกิจกรรมกลุ่มสัปดาห์ละ 3 วัน วันละ 50 นาที รวมทั้งสิ้น 12 ครั้ง เป็นเวลา 4 สัปดาห์ และแบบสอบถามการตั้งเป้าหมายในการเรียนวิเคราะห์ข้อมูลโดยการทดสอบค่าที

            ผลการวิจัยพบว่า

  1. หลังการทดลอง นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนการตั้งเป้าหมายในการเรียนสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01
  2. หลังการทดลอง นักเรียนกลุ่มทดลองมีคะแนนการตั้งเป้าหมายในการเรียน สูงกว่านักเรียนกลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2552). สร้างแรงบันดาลใจให้ลูกใช้ชีวิตอย่างมีค่า. สืบค้นจาก. http://www.9anant.com/index.php?lay=show&ac=article&Id

เจษสุดา ศิริจันทร์. (2553). ผลของกิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ ด้านการจัดการอารมณ์ของตนเองของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนคลองกุ่ม เขตบึงกุ่มกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ทรายแก้ว ก๋องแก้ว, อุรปรีย์ เกิดในมงคล และนวลฉลี ประเสริฐสุข. (2560). ผลการใช้กิจกรรมกลุ่มเพื่อพัฒนาการปฏิบัติตนต่อเพื่อนต่างเพศอย่างเหมาะสมของนักเรียนหญิงชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนเทศบาล 2 วัดเสนหา (สมัครพลผดุง). Veridian E-Journal, Silpakorn University, 10(2), 2618-2633. สืบค้นจาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/Veridian-E-Journal/article/download/105661/83841/268640

พระครูธรรมคุต (สุทธิพจน์ สุทธิวจโน), พระปริยัติวชิรกวี (ไมตรี ปุญญามรินโท), พระมหาฉัตรชัย สุฉตตชโย, พระมหาพิเชษฐ์ คำงาม และ ณัฐหทัย นิรัติศัย. (2566). NEXT NORMAL: แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงวิถีทางสังคมไทย. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี. 6(1), 137-158.

พาสนา นิยมบัตรเจริญ. (2551). ผลของโปรแกรมกิจกรรมกลุ่ม เพื่อพัฒนาการตั้งเป้าหมายทางการศึกษาและอาชีพของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนโพธิสารพิทยากร วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

พัชรา กูบโคกกรวด และประยุทธ ไทยธานี. (2565). ผลของกิจกรรมส่งเสริมแรงจูงใจภายในที่มีต่อการตั้งเป้าหมายในการเรียน ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วารสารราชพฤกษ์์, 20(2), 113-123. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Ratchaphruekjournal/article/download/252877/175485/980040

มาติกา โภชฌงค และภัทรวรรธน์ จีรพัฒน์ธนธร. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการตัดสินใจลาออกกลางคันของนักเรียน ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ วิทยาลัยอาชีวศึกษาพระนครศรีอยุธยา. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 11(1), 36-47. สืบค้นจาก. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/gajasara/article/download/252696/170572/

รดารัตน์ ยุมิมัย และประยุทธ ไทยธานี. (2565). ผลของการฝึกอบรมเชิงจิตวิทยาที่มีต่อการตั้งเป้าหมายในการเรียนของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. วารสารราชพฤกษ์, 18(1), 94-82. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Ratchaphruekjournal/article/download/214533/164007

ศรสลัก นิ่มบุตร และฐาศุกร์ จันประเสริฐ. (2563). ประสิทธิผลของโปรแกรมส่งเสริมการรับรู้ความสามารถของตนเองต่อพฤติกรรมการตั้งเป้าหมายทางการเรียนของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสาธิตแห่งหนึ่ง. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์, 15(1), 72-86. สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/vrurdihsjournal/article/download/242950/165253/

ศรีประภา ชัยสินธพ. (ม.ป.ป.). สภาพจิตใจของวัยรุ่น. คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดีมหาวิทยาลัยมหิดล. สืบค้นจาก. https://www.rama.mahidol.ac.th/ramamental/generaldoctor/06062014-0847

อชิรญา จตุรภัทรไพบูลย์. (2563). การเสริมสร้างเป้าหมายทางการศึกษาของนักเรียนวัยรุ่นโดยการให้คำปรึกษากลุ่ม. ปริญญานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. New Jersey: Prentice Hall.

Dweck, C.S., & Elliott, E. S. (1983). Achievement motivation. In Mussen, P. H. & Hetherington, E. M. (Eds.). Handbook of Child Psychology (pp. 643-691). New York: Wiley.

Erikson, G. (1994). “Pupils’ Understanding of Magnetism in a Practical Assessment Context: The Relationship between Content, Process and Progression”. In The Content of Science: A Constructivist Approach to Its Teaching and Learning (pp. 80-97), edited by P. Fensham, R. Gunstone amd R. White. London: Falmer Press.

Locke, E. A. & Latham, G.P. (1990). A Theory of Goal Setting & Task Performance. New Jersey: Prentice Hall.

Zimmerman, B.J., & Schunk, D.H. (Eds.). (2001). Selfregulated learning and academic achievement: Theoretical perspectives (2nd ed.). Mahwah, NJ:Erlbaum.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-05-26

รูปแบบการอ้างอิง

แสงฮาด ก. ., & โปร่งสันเทียะ ส. . (2026). ผลของกิจกรรมกลุ่มที่มีต่อการตั้งเป้าหมายในการเรียนของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 17(2), 278–288. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/gajasara/article/view/282025

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย