รูปแบบการพัฒนาศักยภาพการพึ่งพาตนเองของชุมชน ตำบลลาดควาย อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี ตามแนวคิดพระมหาชนก
คำสำคัญ:
การพัฒนาศักยภาพ, การพึ่งพาตนเอง, พระมหาชนก, รูปแบบการพัฒนาบทคัดย่อ
การวิจัย มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาศักยภาพการพึ่งพาตนเองของชุมชนตำบลลาดควาย อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี ตามแนวคิดตัวแบบองค์ความรู้ “TERMS” และแนวคิดพระมหาชนก (2) เพื่อศึกษารูปแบบการพัฒนาศักยภาพการพึ่งพาตนเองของชุมชน ตำบลลาดควาย อำเภอศรีเมืองใหม่ จังหวัดอุบลราชธานี ตามแนวคิดพระมหาชนก วิธีดำเนินการวิจัยใช้ระเบียบเชิงคุณภาพโดยกำหนดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 15 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ และวิเคราะห์ข้อมูลใช้การวิเคราะห์เนื้อหา
ผลการวิจัย (1) ศักยภาพการพึ่งพาตนเองของชุมชนตำบลลาดควาย ตามแนวคิดตัวแบบองค์ความรู้ “TERMS” และแนวคิดพระมหาชนก พบว่า การพึ่งตนเองของชุมชน มีการประยุกต์เทคโนโลยี ผลิตน้ำมันจากถุงพลาสติก เพื่อลดรายจ่ายในครัวเรือน ในการผลิตปุ๋ยอินทรีย์ใช้เองในกลุ่ม สำหรับการพึ่งตนเองได้ทางเศรษฐกิจ อยู่อย่างพอเพียง มีรายได้เพิ่มขึ้น ชาวบ้านให้ความศรัทธากับ หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต เป็นที่พึ่งทางจิตใจและความศรัทธา ชาวบ้านลาดควายยังยึดถือประเพณีและวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมา ทั้งฮีต 12 คอง 14 (2). รูปแบบการพัฒนาศักยภาพการพึ่งพาตนเองของชุมชน ชุมชนที่จะสามารถพึ่งตนเองได้ยังมีรูปแบบที่ประกอบด้วยองค์ประกอบอีก 5 องค์ประกอบได้แก่ การมีภาวะผู้นำ การเรียนรู้ร่วมกันและการมีส่วนร่วมของชุมชน การจัดตั้งกลุ่มหาแนวทางการพัฒนากลุ่ม การสร้างจิตสำนึกในการพึ่งตนเอง และการขอรับการสนับสนุนจากภายนอก ข้อเสนอแนะ หน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรสนับสนุนการเสริมสร้างภาวะผู้นำชุมชน ส่งเสริมเครือข่ายการเรียนรู้แบบมีส่วนร่วม และจัดหาเทคโนโลยีที่เหมาะสมและทรัพยากรภายนอก เพื่อพัฒนาและรักษาศักยภาพการพึ่งพาตนเองของชุมชนอย่างยั่งยืน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
โกมิน สุขอุ่น. (2565). การจัดการชุมชนพึ่งตนเองอย่างยั่งยืนของชุมชนบ้านบางสาน ตำบลพนม อำเภอพนม จังหวัดสุราษฏร์ธานี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 9(6): 292-309.
ไทยพีบีเอส.(2567). ขยะล้นเมือง คนไทยสร้างขยะเฉลี่ย 7.3 หมื่นต่อตัน/วัน. เข้าถึงได้ที่ https://www.thaipbs.or.th/news/content/340722
หนึ่งฤดี โกสีย์ จิดาภา สุวรรณฤกษ์ อมลวรรณ วีระธรรมโม. (2565). วิถีการดำเนินชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงของผู้สูงอายุในชุมชนนาทับ อำเภอจะนะ จังหวัดสงขลา. วารสาร AL-NUR บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยฟาฎอนี, 17(2): 155-170.
บุญยืน งามเปรี่ยม เกษม ประอาง. (2563). พฤติกรรมในการดำเนินชีวิตของชุมชนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง. วารสารมหาจุฬาคชสาร, 11(1): 13-24.
บุญลดา คุณาเวชกิจ และจักกฤช ศรีลออ. (2564). การพัฒนาศักยภาพในการพึ่งตนเองด้วยการถ่ายทอดความรู้ในการผลิตปุ๋ยอินทรีย์ชีวภาพที่เหมาะสมกับเกษตรกรในตำบลหนองกุลา อำเภอบางระกำ จังหวัดพิษณุโลก. วารสารศิลปะศาสตร์และอุตสาหกรรมบริการ, 11(2): 570-582.
พิทยา ว่องกุล. (2541). ยุทธศาสตร์ประเทศไทย 1999-2000. กรุงเทพมหานคร: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน).
พระคำไพ สญญโม (จันทรรังสี). (2567). การพึ่งพาตนเองทางเศรษฐกิจของชุมชนในตำบลแสนพัน อำเภอธาตุพนม. จังหวัดนครพนม. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 9(1): 298-321.
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช. (2540) พระมหาชนก. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
เสาวลักษณ์ ผลเจริญ. (2560). การพึ่งพาตนเองของวิสาหกิจชุมชนในจังหวัดสงขลา. วิทยานิพนธ์ วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย สาขาวิชาพัฒนาการเกษตร มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
สัญญา สัญญาวิวัฒน์ และคณะ (2537). ตัวแบบเชิงซ้อนการพึ่งตนเองของชุมชนชนบท. พัฒนาชุมชน 33 (มีนาคม): 35-49.
สัญญา สัญญาวิวัฒน์. (2540). ทฤษฎีและกลยุทธ์การพัฒนาสังคม. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.