การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาคุณภาพสวน 15 นาที ของเขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร
คำสำคัญ:
การมีส่วนร่วมของประชาชน, สวน 15 นาที, สวนสาธารณะ, พื้นที่สีเขียวบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาคุณภาพสวน 15 นาที ของเขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร 2) การพัฒนาคุณภาพสวน 15 นาที ของเขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร และ 3) การมีส่วนร่วมของประชาชนที่ส่งผลต่อการพัฒนาคุณภาพสวน 15 นาที ของเขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ประชาชนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่เขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน ซึ่งกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตรของทาโร ยามาเน่ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.80 สถิติที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และทดสอบสมมติฐานโดยการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
ผลการวิจัยพบว่า 1) การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาคุณภาพสวน 15 นาที ของเขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร ในภาพรวมมีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านโดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อยพบว่า ด้านการมีส่วนร่วมในการรับผลประโยชน์มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด รองลงมาได้แก่ ด้านการมีส่วนร่วมในการปฏิบัติ ด้านการมีส่วนร่วมในการตรวจสอบและการประเมินผล และด้านการมีส่วนร่วมในการวางแผนหรือออกแบบหรือตัดสินใจ ตามลำดับ 2) การพัฒนาคุณภาพสวน 15 นาที ของเขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร ในภาพรวม มีค่าเฉลี่ยอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้านโดยเรียงลำดับจากมากไปหาน้อยพบว่า ด้านการบริการมีค่าเฉลี่ยมากที่สุด รองลงมาได้แก่ ด้านกายภาพและสิ่งแวดล้อม ด้านการออกแบบ และด้านการมีส่วนร่วม ตามลำดับ 3) ปัจจัยการมีส่วนร่วมของประชาชนที่ส่งผลเชิงบวกต่อการพัฒนาคุณภาพสวน 15 นาที ของเขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ ปัจจัยด้านการมีส่วนร่วมในการรับผลประโยชน์ โดยตัวแปรดังกล่าวสามารถพยากรณ์การพัฒนาคุณภาพสวน 15 นาที ของเขตยานนาวา กรุงเทพมหานคร ได้ในระดับปานกลาง คิดเป็นร้อยละ 27.5
Downloads
เอกสารอ้างอิง
กรุงเทพมหานคร. (2567). พิจารณาเกณฑ์การประเมินสวน15 นาที เพื่อเป็นแนวทางพัฒนาให้มีคุณภาพตอบสนองการใช้งานของประชาชน. เข้าถึงได้จาก https://pr-bangkok.com/?p=316439 สืบค้นเมื่อ 2 เมษายน 2568.
______. (2566). แผนพัฒนากรุงเทพมหานคร ระยะ 20 ปี ระยะที่ 3 (พ.ศ. 2566–2570). กรุงเทพมหานคร: กรุงเทพมหานคร.
คำนึง สิงห์เอี่ยม. (2560). “รูปแบบการมีส่วนร่วมของประชาชนตามหลักธรรมาภิบาลการบริหารจัดการองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดภูเก็ต”. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, 13(1): 343-359.
ชัชชาติ สิทธิพันธุ์. (2565). นโยบาย สวน 15 นาที. เข้าถึงได้จาก https://www.chadchartofficial.com
policy/ 6217294d4e43cd8b4760bc6c/?utm_source. สืบค้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2568.
ถวิลวดี บุรีกุล. (2552) . พลวัตรการมีส่วนร่วมของประชาชน จากอดีตจนถึงรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช 2550. (พิมพ์ครั้งที่ 1). กรุงเทพมหานคร: เอ.พี.กราฟิค ดีไซน์และการพิมพ์จำกัด.
นพพล ร้อยอําแพง กิติชัย รัตนะ และอภิชาต ภัทรธรรม. (2567). “การใช้ประโยชน์พื้นที่สีเขียวของสวนสาธารณะบางแคภิรมย์ เขตบางแค กรุงเทพมหานคร”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 15(2): 98 - 112.
พรพรหม วิกิตเศรษฐ์. (2567). คิดเห็นแชร์ : สาม ‘In’ ของปัญหาพื้นที่สีเขียวในกรุงเทพมหานคร สู่นโยบายสวน 15 นาที. เข้าถึงได้จาก https://www.matichon.co.th/economy/news_4616111. สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2568.
ภัทรานิษฐ์ ธนูบรรพ์, กิติชัย รัตนะ และอภิชาต ภัทรธรรม. (2567). “การใช้ประโยชน์พื้นที่สีเขียวของประชาชนในสวนรมณีย์ทุ่งสีกัน เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 15(1) : 268 – 283.
วราลักษณ์ คงอ้วน และพุฒพัณณิน คำวชิระพิทักษ์. (2563). การพัฒนาพื้นที่สวนสาธารณะเพื่อตอบรับกับนโยบายและมาตรฐานของภาครัฐ: กรณีศึกษา เทศบาลเมืองกระทุ่มแบน จังหวัดสมุทรสาคร. รายงานการวิจัยคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วรินทร์ กุลินทรประเสริฐ. (2569). “กลยุทธ์การพัฒนาสวนสาธารณะในเขตเมืองเพื่อเสริมความยืดหยุ่นต่อวิกฤตสาธารณสุข”. วารสารสถาปัตยกรรม การออกแบบและการก่อสร้าง, 8(1): 111-129.
สำนักงานเขตยานนาวา. (2667). พื้นที่การปกครอง/จำนวนประชากร พื้นที่การปกครอง/จำนวนประชากร. เข้าถึงได้จาก https://webportal.bangkok.go.th/yanawa สืบค้นเมื่อวันที่ 24 เมษายน 2568.
อรทัย คุณะดิลก. (2563). แนวทางการบริหารจัดการพื้นที่สาธารณะอย่างมีส่วนร่วมในเมือง กรณีศึกษา สวนสาธารณะและพื้นที่ใต้สะพานพระราม 8 กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาภูมิสถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
อริย์ธัช เลิศรวมโชค และคณะ. (2568). “นโยบายและกระบวนการพัฒนาเมืองสีเขียวจังหวัดอุดรธานี”. วารสาร มจร. อุบลปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 10(1): 1640 – 1652.
Cohen, J. M., & Uphoff, N. T. (1980). “Participation’s Place in Rural Development: Seeking Clarity Through Specificity”. World Development, 8(3): 213–235.
Fagence, M. (1977). Citizen Participation in Planning. Oxford: Pergamon Press.
Howard, E. (1898). To-morrow: a Peaceful Path to Real Reform. London: Swan Sonnenschein & Co.
Moreno, C., Allam, Z., Chabaud, D., Gall, C., & Pratlong, F. (2021). “15-minute city”: Sustainability, Resilience and Place Identity in Future Post-pandemic Cities. Smart Cities, 4(1): 93–111.
Policy Watch จับตานโยบายสาธารณะ. (2567). เกษตรเสียหาย 3.54 ล้านไร่ จากอุทกภัยปี 67. เข้าถึงได้จาก https://policywatch.thaipbs.or.th/article/environment-70 สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2568.
Szentendre. (1996). Public Participation Training Module. Hungary: The Regional Environmental Center.
TNNThailand. (2568). เตือนวิกฤตอากาศปี68 รุนแรง อุณหภูมิโลกยังสูงขึ้นต่อเนื่อง. เข้าถึงได้จาก https://www.tnnthailand.com/earth/185508/ สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2568.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. New York: Harper & Row.
