การสร้างวัฒนธรรมสุจริตในสังคมไทย: การสังเคราะห์องค์ความรู้จากงานวิจัยและข้อเสนอเชิงนโยบาย

บทคัดย่อ

              บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทบทวนและสังเคราะห์องค์ความรู้จากงานวิจัยไทยที่เกี่ยวข้องกับการสร้างวัฒนธรรมสุจริต วิเคราะห์ปัจจัยร่วมที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการสร้างวัฒนธรรมดังกล่าว และนำเสนอข้อเสนอแนะเชิงนโยบายบนฐานงานวิจัยเชิงประจักษ์ ใช้วิธีสังเคราะห์วรรณกรรมเชิงบูรณาการ โดยคัดเลือกบทความวิจัยที่ตีพิมพ์ในวารสารวิชาการไทยฐานข้อมูล (TCI) ระหว่างปี 2560-2569 ที่เกี่ยวข้องกับความซื่อสัตย์สุจริต การต่อต้านการทุจริต ธรรมาภิบาล และภาวะผู้นำเชิงจริยธรรม แล้วจำแนกเป็นสี่กลุ่มประเด็น ได้แก่ วัฒนธรรมสุจริตในองค์การภาครัฐและเอกชน วัฒนธรรมสุจริตในสถานศึกษาและการปลูกฝังเยาวชน วัฒนธรรมทางการเมืองและธรรมาภิบาลในระบอบประชาธิปไตย และมิติพุทธธรรมกับทุนทางวัฒนธรรมท้องถิ่น

              ผลการสังเคราะห์พบปัจจัยร่วมห้าประการที่สัมพันธ์กับความสำเร็จของการสร้างวัฒนธรรมสุจริต ได้แก่ บทบาทของผู้นำในฐานะแบบอย่างเชิงพฤติกรรม การบูรณาการความสุจริตเข้ากับระบบการทำงาน
การบูรณาการหลักศาสนาและวัฒนธรรมท้องถิ่นเข้ากับทฤษฎีสากล การมีส่วนร่วมของภาคีเครือข่ายหลาย
ภาคส่วน และความอ่อนไหวต่อบริบทเชิงพื้นที่ บทความนี้เสนอกรอบองค์ความรู้ในการขับเคลื่อนวัฒนธรรมสุจริต ประกอบด้วยผู้นำเชิงจริยธรรม ธรรมาภิบาลข้อมูล ทุนทางวัฒนธรรมท้องถิ่น และเครือข่ายพหุภาคี พร้อมชี้ให้เห็นความเชื่อมโยงระหว่าง "หลักสุจริต" ในความหมายทางกฎหมายกับ "วัฒนธรรมสุจริต" ในความหมายทางสังคมวัฒนธรรมว่าควรพัฒนาไปด้วยกัน ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายครอบคลุมหน่วยงานภาครัฐ สถาบันการศึกษาและภาคประชาสังคม โดยเน้นการพัฒนาภาวะผู้นำเชิงจริยธรรมและการบูรณาการความสุจริตเข้ากับระบบงานทุกด้าน พร้อมเสนอแนวทางวิจัยเพิ่มเติมในบริบทเทคโนโลยีดิจิทัลซึ่งยังมีองค์ความรู้จำกัด