Models of Sustainable Tourist Attraction Management by Community:Case Study at Ban Rakthai Nern Maprang District, Phitsanulok Province

Authors

  • Suppaluk Phongphook College of Local Management and Development, Pibulsongkram Rajabhat University
  • Chot Bodeerut College of Local Management and Development, Pibulsongkram Rajabhat University

Keywords:

Tourism Management, Community, Sustainable Tourism

Abstract

The purpose of this research to study the Models of  Sustainable Tourist Attraction Management by Community: Case Study at Ban Rakthai Nern Maprang District, Phitsanulok Province. The results of the research showed that: 1. 1) the proposal of ideas, planning and decision making The people in the area are well cooperated in attending the village development meeting. By having people in the community and nature as the center for development There are grouping and coordination at the local level. 2) Operations and operations There is a committee to drive village development. And will increase even if receiving cooperation from the public sector. 3) In terms of receiving and sharing benefits Local people will cooperate as when it is their own interests. But the benefits will lead to conflicts and conflicts in the community. And 4) Monitoring and evaluation The community still lacks ongoing monitoring and evaluation Which will also affect sustainability in the future as well.

Downloads

Download data is not yet available.

References

กนิษฐิกา ศอกกลาง. (2558). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม บ้านธารปราสาท อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา. วารสาร มทร.อีสาน ฉบับมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 2(2), 81-91.

กัลยากร แสวงผล. (2559). การพัฒนาการท่องเที่ยวตลาดน้ำไทรน้อยโดยชุมชนมีส่วนร่วม. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการท่องเที่ยว). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

โกวิทย์ พวงงาม. (2552). การปกครองท้องถิ่นไทย: หลักการและมิติใหม่ในอนาคต. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิญญูชน

จริยาภรณ์ เจริญชีพ. (2560). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน: กรณีศึกษา ตำบลถ้ำรงค์ อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี. วารสารสารสนเทศ, 16(2), 85-97.

จินตวีร์ เกษมศุข. (2561). แนวคิดการมีส่วนร่วมของประชาชน เพื่อการพัฒนาชุมชนที่ยั่งยืน . วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา, 26(50), 169-186.

ณัฏฐพัชร มณีโรจน์. (2560). การจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 13(2), 25-46.

ดรรชนี เอมพันธุ์. 2550. การพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชนและการจัดกิจกรรมโฮมสเตย์. กรุงเทพฯ:สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

เทิดชาย ช่วยบำรุง. (2552). บทบาทขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกับการพัฒนาการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนบนฐานแนวคิดเศรษฐกิจพอเพียง. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.

นันทศาล มุกดามนตรี. (2556). ชุมชนท้องถิ่นกับการมีส่วนร่วมในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวชายฝั่งทะเลอันดามัน : กรณีศึกษาเกาะยาวน้อย จังหวัดพังงา. (วิทยานิพนธ์ปรัชญารัฐศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐศาสตร์). มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

ปิติภัทร วรรณโพธิ์. (2559). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงเกษตร : กรณีศึกษา พื้นที่ชุมชนบ้านไทรเอน หมู่ที่ 8 ตำบลสองสลึง อำเภอแกลง จังหวัดระยอง. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาบริหารรัฐกิจ).วิทยาลัยการบริหารรัฐกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา.

ภูษิต อินต๊ะ. (2559). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน : กรณีศึกษาตำบลกื้ดช้าง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่. (การค้นคว้าแบบอิสระปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์การเมือง). บัณฑิตวิยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

วรัชชา ศรีพุทธา. (2556). ความต้องการมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ตําบลกกสะทอน อําเภอด่านซ้าย จังหวัดเลย. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการและการประเมินโครงการ). มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.

ศุภสุตา สิกขฤทธิ์. (2553). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจ และการเมือง). บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยรังสิต.

สถาพร แก้วพิลารมย์. (2560). การรับรู้ของชาวบ้านเกี่ยวกับผลกระทบจากการท่องเที่ยวที่มีต่อวิถีชีวิตชุมชนในแหล่งท่องเที่ยว อำเภอเชียงคาน จังหวัดเลย. (สารนิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยว). มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

สุธีรา สิทธิกุล. (2558). การมีส่วนร่วมในการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนแม่เหียะใน ตำบลแม่เหียะ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนาการท่องเที่ยว). มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

สุรีย์วัลย์ เหิกขุนทด. (2550). การมีส่วนร่วมในการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรมของผู้แทนองค์กรเครือข่ายวัฒนธรรม ในจังหวัดนครราชสีมา. (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสังคมศาสตร์เพื่อการศึกษา). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา.

อิระวัชร์ จันทรประเสริฐ. (2541). แรงงานกับการมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ: กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม.

อุมาพร มุณีแนม และพูนทรัพย์ ศรีชู. (2552). รูปแบบการมีส่วนร่วมของประชาชนและแผนการตลาดใน การจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชน. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 5(2), 1-15.

Downloads

Published

2021-12-25

How to Cite

Phongphook, S. ., & Bodeerut, C. . (2021). Models of Sustainable Tourist Attraction Management by Community:Case Study at Ban Rakthai Nern Maprang District, Phitsanulok Province. Mahachulagajasara Journal, 12(2), 143–152. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/gajasara/article/view/252651

Issue

Section

Research Articles