Effects of movement activities according to descriptions on early childhood children's initiative thinking
Keywords:
Movement activities according to the description;, Early Childhood’s Initiative thinking;, Early childhoodAbstract
This research aimed to study the effect of movement activities according to descriptions of activities on the initiative thinking of early childhood children. The sample group included Kindergarten 3/1 students at Pracha Upatham School, Nonthaburi District, Nonthaburi Province, Semester 2, Academic Year 2023, totalling 16 children obtained by cluster random sampling. The tools used in this research were of 2 types: 8 plans for movement activities according to descriptions and a ten-item observation form for early childhood initiative thinking with an IOC value of 1.00. The experiment was conducted with a single sample. By conducting pre-study and post-study tests (One Group Pretest Posttest Design), statistics used in data analysis are mean and standard deviation, and the hypothesis using the t-statistic.
The research results found that
- Early childhood initiatives before organizing movement activities according to the description overall, early childhood children's initiative is reasonable.
- The initiative thinking of early childhood children before and after the overall lecture was organized with movement activities. They were significantly different at the 0.1 level. When considering each aspect, it was found that both in terms of new and exciting ideas, in terms of thinking that is not similar to others and applied thinking. They compared before and after receiving movement activities to accompany the lecture.
Downloads
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2560). แนวทางการดำเนินงานโครงการสถานศึกษาน้อมนาศาสตร์ พระราชา. สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน กระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: สำนักส่งเสริมฯ.
ขนิษฐา เจริญพานิช. (2561). หน่วยที่ 3 การพัฒนากระบวนการคิดรูปแบบต่าง ๆ. เอกสารประกอบการสอนรายวิชาการคิดและการตัดสินใจ. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
จันทิมา นิสภา และชลาธิป สมาหิโต. (2560). การใช้กิจกรรมละครสร้างสรรค์ผ่านการเล่านิทานไม่จบเรื่องเพื่อพัฒนาความคิดริเริ่มและความคิดละเอียดลออของเด็กปฐมวัย. วารสารออนไลน์บัณฑิตศึกษาคณะศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยรามคำแหง, สืบค้นเมื่อ 10 พฤศจิกายน2563, จาก
http://www.edujournal.ru.ac.th/index.php/abstractData/viewIndex/2038.ru
ชนิดาภา สว่างศรี. (2561). การศึกษาผลการจัดการเรียนรู้แบบเด็กนักวิจัยที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์สําหรับเด็กปฐมวัยโรงเรียนเทศบาลท่าโขลง 1 อําเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี.
การประชุมวิชาการระดับชาติ: วิชาการรับใช้สังคม ครั้งที่ 2 ระหว่างวันที่ (15-16 สิงหาคม 2562) มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ จังหวัดนครศรีธรรมราช.
ตวงพร อินทรจักร, นนทชนนปภพ ปาลินทร, ศันสนีย์ บุญเฉลี่ยว, และปิยาณี สมบูรทรัพย์. (2564).
ผลการจัดประสบการณ์แบบโครงการที่มีต่อความคิดริเริ่มของเด็กปฐมวัยโรงเรียนบ้านนาคำน้อยอำเภอเมือง จังหวัดมุกดาหาร. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(2), 101-112.
เติมเพชร สุขคณาภิบาล. (2559). การเคลื่อนไหว. ศิลปะศาสตร์ประยุกต์, 9(1), 107-111.
ทิพวรรณ หรรษคุณาชัย, รวิวรรณ รุ่งไพรวัลย์ และคณะ. (2556). ตำราพัฒนาการและพฤติกรรมเด็ก เล่ม 3 การดูแลเด็กสุขภาพดี. กรุงเทพฯ: บริษัท บียอน เอ็นเทอร์ไพรสซ์ จำกัด.
นงค์นุช พรรณฑูล. (2554). ผลการจัดกิจกรรมเคลื่อนไหวและจังหวะที่เน้นท่าฤาษีดัดตนเชิงประยุกต์ เพื่อพัฒนาการทางร่างกายของเด็กปฐมวัย. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต). สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นิภาพร คำโพธิ์. (2558). การใช้หนังสือเล่มใหญ่สองภาษาเพื่อพัฒนาความสามารถทางการอ่านของเด็กปฐมวัย. (การค้นคว้าแบบอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาวิชาประถมศึกษา. มหาวิทยาลัยชียงใหม่.
บัณฑิตา ภักดีนันท์. (2564). ผลการจัดกิจกรรมศิลปะสร้างสรรค์แบบไฮ/สโคป (High/Scope) ที่มีต่อความคิดสร้างสรรค์ด้านความคิดริเริ่มของเด็กชั้นอนุบาลปีที่ 3/2 โรงเรียนสาธิต
มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์. โครงการวิจัยนี้ได้รับการสนับสนุนจากคณะครุศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ในโครงการวิจัยและบริการวิชาการภายใต้แผนงานยุทธศาสตร์
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพื่อการพัฒนาท้องถิ่น ปีงบประมาณ 2564
พัสนีย์ ไตรภู่. (2557). การพัฒนาพฤติกรรมการสื่อสารของเด็กปฐมวัยโดยการจัดทำหนังสือเล่มใหญ่ โรงเรียนอนุบาลสมศกุลนา กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาวิชาการจัดการการปฐมวัยศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
เพ็ญจันทร์ บุพศิร. (2560). การพัฒนาพฤติกรรมการรู้หนังสือขั้นต้นของเด็กปฐมวัย โดยใช้การจัด กิจกรรมการทำหนังสือเล่มใหญ่ โรงเรียนอนุบาลองค์การบริหารส่วนตำบลคลองสาม จังหวัดปทุมธานี. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.
วนิดา ฉิมมาลี. (2556). การพัฒนาการจัดประสบการณ์การเล่านิทานด้วยหนังสือเล่มใหญ่เพื่อพัฒนาความมีระเบียบวินัยของเด็กอนุบาลปีที่ 2 โรงเรียนบ้านพนมดิน งกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสุรินทร์ เขต 3. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุรินทร์.
วรเกียรติ ทองไทย. (2553). ความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเล่าเรื่องจากหนังสือภาพ. (วิทยานิพนธ์ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต). สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย.มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
สาวิกาพร แสนศึก. (2560). ศึกษาผลการใช้กิจกรรมวาดภาพประกอบการเล่านิทานที่มีต่อ พัฒนาการความคิดคล่องแคล่ว ความคิดริเริ่ม และความคิด ละเอียดลออของเด็กปฐมวัย. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.สํานักวิชาการและมาตรฐานการศึกษา. (2551). แนวทางการบริหารจัดการหลักสูตร. ตามหลักสูตร แกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตร
แห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2535). แผนการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2535. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภา.
สถาบันส่งเสริมอัจฉริยภาพและนวัตกรรมการเรียนรู้. (2550). การจัดการเรียนรู้วิชาการออกแบบและเทคโนโลยี. กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมอัจฉริยภาพและนวัตกรรมการเรียนรู้.
สํานักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2559). สวัสดิการและประโยชน์เกื้อกูล (Benefit/Fringe Benefit). [ออนไลน์]. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2566, จาก http://www.ocsc.go.th/compensation/.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2561). สภาวะการศึกษาไทยปี 2559/2560 แนวทางการปฏิรูปการศึกษาไทยเพื่อก้าวสู่ยุค Thailand 4.0. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2560). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2560 - 2564). สํานักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สํานักนายกรัฐมนตรี.
สุพัฒ สกุลดี. (2561). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของนักเรียนระดับอนุบาล 1 โดยผ่านการเล่านิทาน. (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาวิชาหลักสูตรและการสอนวิทยาลัยครุศาสตร์. มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
อ้อมใจ วนาศิริ. (2556). การใช้หนังสือนิทานเล่มใหญ่เพื่อพัฒนาความสามารถด้านการฟังและพูดของเด็กปฐมวัย. (วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต). สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Guilford, J.P. (1967). The nature of human intelligence. New York: McGraw-Hill Book Co.
Torrance, E. P. (1964). Education and creativity In creativity: Progress and potential. New York: McGraw-Hill.
_______. (1972). Can we teach children to think creatively. The Journal of Creative Behavior, 6(2), 114–143.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2024 Mahachulagajasara Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
