The Effects of Moral Storytelling Activities on Early Childhood’s Positive Communication Behaviors
Keywords:
Moral Stories, Positive Communication Behaviors, Early ChildhoodAbstract
This article aims to study and compare the positive communication behaviors of preschool children before and after participating in a moral story-telling activity. The research sample consisted of preschool students aged 3-4 years who were enrolled in the first semester of the 2024 academic year in Kindergarten Year 1 at Ban Nong Wa Thap Thai Child Development Center, Phayu District, Sisaket Province. The sample included 15 students, selected through cluster sampling. The research instruments used were:
1) Eight moral stories, with a high suitability rating. 2) Eight lesson plans for the moral story-telling activity, with a high suitability rating. 3) A behavior observation checklist for assessing positive communication behaviors in preschool children, with a reliability coefficient of .80. The statistical methods used to analyze the data were the mean, standard deviation, and a dependent samples t-test to compare the average scores before and after the activity.
Research results indicated:
- The study of positive communication behaviors of preschool children revealed that after participating in the moral story-telling activity, the average score was at a high level.
- The comparison of positive communication behaviors of preschool children before and after the moral story-telling activity showed that, after the activity, the overall positive communication behaviors and each aspect were significantly higher than before the activity at the .05 level of statistical significance.
Downloads
References
กฤษดา โยธาราษฎร์. (2565). การจัดการเรียนรู้แบบอรรถฐานการเล่านิทานเพื่อส่งเสริมความสามารถในการฟังพูดภาษาอังกฤษและความเชื่อมั่นในตนเองของเด็กปฐมวัย. วารสารการวิจัยการบริหารการพัฒนา, 12(2): 399-413.
ปนัดดา ธนเศรษฐกร. (2564). ทักษะสมอง EF ในโครงการพัฒนาวิทยากรกระบวนการ Executive Functions (EF). กรุงเทพมหานคร: บริษัท มติชน จำกัด (มหาชน).
ปัทมา ศิวะโกศิษฐ และ วิมลทิพย์ มุสิกพันธ์. (2562). ผลของการเล่านิทานและบทบาทของนิทานในการส่งเสริมพฤติกรรมทางจริยธรรมของเด็กปฐมวัยที่ศึกษาอยู่ในโรงเรียนเอกชนในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 30(1): 178-188.
วีรญา สุวรรณวงศ์, วันเพ็ญ นันทะศรี และ วัลนิกา ฉลากบาง. (2564). การพัฒนาคุณลักษณะความเป็นคนดีของเด็กปฐมวัย โดยการจัดประสบการณ์การเล่านิทานคุณธรรม โรงเรียนอนุบาลวิภาวี จังหวัดบึงกาฬ. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยการจัดการและเทคโนโลยีอีสเทิร์น, 18(2): 224-236.
ศุภวัฒน์ บุญนาดี, นนทชนนปภพ ปาลินทร, คตศิลป์ อกอุ่น และ พรรณวดี เสงี่ยมศักดิ์. (2564). ผลการจัดกิจกรรมเล่านิทานคุณธรรมที่มีต่อพฤติกรรมการแบ่งปันของเด็กปฐมวัย. วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 6(2): 113-121.
สิริรัตนา มุงคุณโคตร และ ทัศนีย์ นาคุณทรง. (2565). การจัดกิจกรรมการเล่านิทานประกอบการใช้สถานการณ์จำลองเพื่อส่งเสริมคุณธรรมสำหรับเด็กปฐมวัย. วารสารสถาบันวิจัยพิมลธรรม, 9(1): 99-111.
สุดใจ ดำเขียว. (2563). การจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้ชุดกิจกรรมการเล่านิทานคุณธรรมเพื่อพัฒนาทักษะพื้นฐานการเรียนรู้ของนักเรียนชั้นอนุบาลปีที่ 2 โรงเรียนอนุบาลเทศบาลเมืองป่าตอง. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 3(8): 159-170.
อัจฉราพร สิงห์เจริญกิจ และ วิภาณี สุขเอิบ (2566). การพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ของเด็กปฐมวัยโดยใช้กิจกรรมการเล่านิทานและการเล่นสร้างสรรค์. วารสารพุทธศาสตร์ มจร อุบลราชธานี, 5(1): 1759-1767.
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. New Jersey: Prentice-Hall.
Kohlberg, L. (1976). Moral stages and moralization: The cognitive-development approach. In T. Lickona (Ed.), Moral Development and Behavior: Theory and Research and Social Issues (pp. 31-53). New York, NY: Holt, Rienhart, and Winston.
Piaget, J. (1960). The moral judement of the child. Illinois: The Free Press.
Skinner, B. F. (2014). Science and human behavior. MA: The B. F.
Tu, T. H. (2001). Teacher –child verbal interactions in preschool science teaching. Iowa State University. [Online]. https://citeseerx.ist.psu.edu/document?repid=rep1&type=pdf&doi=38f4eb21074214111780be3a2d03e72b55eb74fc
