ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การผ่านการรับรู้วัฒนธรรมองค์การและการกำกับตนเองของข้าราชการทหารสังกัดกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน

ผู้แต่ง

  • คงกฤช วุฒิสุชีวะ คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต
  • พัชร์หทัย จารุทวีผลนุกูล คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยรังสิต

คำสำคัญ:

ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง, วัฒนธรรมองค์การ, การกำกับตนเอง, พฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การ

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้วัฒนธรรมองค์การของข้าราชการทหารสังกัดกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน (2) ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงที่มีอิทธิพลต่อการกำกับตนเองของข้าราชการทหารสังกัดกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน (3) ภาวะผู้นำ การเปลี่ยนแปลงที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของข้าราชการทหารสังกัดกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน (4) การรับรู้วัฒนธรรมองค์การที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของข้าราชการทหารสังกัดกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน และ (5) การกำกับตนเองที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การของข้าราชการทหารสังกัดกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน ซึ่งเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการวิจัยนี้คือ ข้าราชการทหารกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้ อากาศยาน จำนวน 1,685 นาย กำหนดขนาดตัวอย่างจำนวน 340 นาย ด้วยวิธีการสุ่มแบบโควต้า โดยใช้แบบสอบถามในการรวบรวมข้อมูล และนำมาวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ แบบจำลองสมการโครงสร้าง

ผลการวิจัย พบว่า ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงมีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อการรับรู้วัฒนธรรมองค์การและการกำกับตนเองของข้าราชการทหารสังกัดกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.001 นอกจากนี้ ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงมีอิทธิพลทางอ้อมต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์การผ่านการรับรู้วัฒนธรรมองค์การและการกำกับตนเองของข้าราชการทหารสังกัดกองพลทหารปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน เท่ากับ 0.72 และมีอำนาจในการพยากรณ์ร้อยละ 88 โดยแบบจำลองโครงสร้างมีความสอดคล้องกลมกลืนกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมี Chi-square เท่ากับ 153.334 และ p-value เท่ากับ 0.000 ซึ่งมีนัยสำคัญทางสถิติ จึงพิจารณาจากค่าดัชนีอื่น ๆ ประกอบตามที่กำหนดเกณฑ์ไว้ พบว่าค่า Chi-square ต่อ df เท่ากับ 1.825 ค่า GFI เท่ากับ 0.953 ค่า AGFI เท่ากับ 0.914 ค่า NFI เท่ากับ 0.977 ค่า CFI เท่ากับ 0.989 และค่า RMSEA เท่ากับ 0.049

Downloads

Download data is not yet available.

References

กฤศณัฏฐ์ จันทร์. (2560). รายงานการวิจัยเรื่องการเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของนายทหารสัญญาบัตรศูนย์ประสานงานกับประเทศเพื่อนบ้าน. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยการทัพบก.

กัลยา วานิชย์บัญชา และฐิตา วานิชย์บัญชา. (2558). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สามลดา.

เจษฎา มีบุญลือ. (2553). ความมั่นคงแห่งชาติ: การสร้างชาติไทยให้ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษายุทธศาสตร์ สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ.

ณรงค์วิทย์ แสนทอง. (2553). การบริหารงานทรัพยากรมนุษย์สมัยใหม่ ภาคปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: เอช อาร์ เซ็นเตอร์.

ธีระยุทธ เมฆประสาท. (2559). อิทธิพลของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงต่อ วัฒนธรรมองค์การ ความพึงพอใจ ในการทำงานความผูกพันต่อองค์การ และผลการปฏิบัติงานของพนักงานในกลุ่มอุตสาหกรรม ผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ของประเทศญี่ปุ่นในประเทศไทย. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 6, 81-96.

นุช สัทธาฉัตรมงคล และอรรถพล ธรรมไพบูลย์. (2559). ผู้นำการเปลี่ยนแปลงในยุคโลกาภิวัฒน์สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 8(1), 167-182.

เบญจวรรณ แสงจันทร์ และดุจเดือน พันธุมนาวิน. (2561). จิตลักษณะและสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีในองค์การของกองบัญชาการกองทัพไทย. วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ, 9(2), 74-85.

แผนกวิชาทหารปืนใหญ่. (2562). วิชาปืนใหญ่สนาม และปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน. สืบค้นจาก http://www.crma.ac.th/msdept/prakunmsdept/paper/book204a.pdf

พิชาย รัตนดิลก ณ ภูเก็ต. (2552). องค์การและการบริหารจัดการ. นนทบุรี: ธิงค์ ปียอนด์ บุ๊คส์.

ภัคภณ สนิทสม และณัฐพล จารัตน์. (2558). คุณลักษณะผู้นำทางทหารที่พึ่งปประสงค์ของกองทัพไทย. วารสารนักบริหาร, 35(1), 75-86.

รุ่ง โอชารส. (2559). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและวัฒนธรรมองค์การที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีของบุคลากรโรงพยาบาลชุมชน ในเขตตรวจราชการที่ 3 กระทรวงสาธารณสุข. วารสารการพยาบาล การสาธารณสุขและการศึกษา, 17(3), 58-68.

ศุภกฤษ์ สุดยอดประเสริฐ. (2560). ระบบราง ความมั่นคงของประเทศและคุณภาพชีวิตที่ยั่งยืน. สืบค้นจาก http://www.otp.go.th/uploads/files/1502786189-qrd1s-vceqy.pdf

สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ. (2558). นโยบายความมั่นคงแห่งชาติ พ.ศ.๒๕๕๘ – ๒๕๖๔. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.

สุรินทร์ ชุมแก้ว. (2556). วัฒนธรรมองค์การ ภาวะผู้นำแบบสร้างความเปลี่ยนแปลง และพฤติกรรมการทำงานตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของผู้บริหารในองค์การเอกชน. (วิทยานิพนธ์ปริญามหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์).

อรุณรุ่ง เอื้ออารีสุขสกุล และธีระวัฒน์ จันทึก. (2559). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง: เปลี่ยนความท้าทายสู่ความสำเร็จขององค์การอย่างยั่งยืน. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 9(1), 845-860.

Alam, S. (2014). The relationship between emotional intelligence and transformational leadership in sports managers. European Journal of Experimental Biology, 4(3), 352-356.

Andressen, P., Konradt, U., & Neck, C. P. (2012). The relation between self-leadership and transformational leadership: Competing models and the moderating role of virtuality. Journal of Leadership & Organizational Studies, 19(1), 68-82.

Avinash, K., & Lima, R. (2009). Identification of causes of organizational citizenship behavior: A Qualitative study of LIC managers. Indian Journal of Social Science Researches, 6(2), 17-28.

Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall

Baumeister, R. F., & Vohs, K. D. (2004). Handbook of self-regulation: Research, theory, and applications. New York, NY, US: The Guilford Press.

Burns, J. M. (1978) Leadership. New York: Harper & Row.

Daft, R. L. (1999). Leadership: Theory and practice. Harcourt College Pub.

Gavora, P., Jakešová, J., & Kalenda, J. (2015). The Czech validation of the self-regulation questionnaire. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 171, 222-230.

Hair, J., Black, W., Babin, B., & Anderson, E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). London: Pearson Education Limited.

Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2005). Educational administration (7th ed.). New York: McGraw-Hill.

Lan, Y., & Chen, Z. (2020). Transformational Leadership, Career Adaptability, and Work Behaviors: The Moderating Role of Task Variety. Frontiers in Psychology, 10, 2922.

LePine, M. A., Zhang, Y., Crawford, E. R., & Rich, B. L. (2016). Turning their pain to gain: Charismatic leader influence on follower stress appraisal and job performance. Academy of Management Journal, 59(3), 1036-1059.

McShane, S. L., & Von Glinow, M. A. (2009). Organizational behavior: Essentials. New York: McGraw-Hill Companies, Inc .

Organ, D. W. (1988). Organizational citizenship behavior: The good soldier syndrome. Massachusetts: D.C. Health and Company.

Qiu, Y., Lou, M., Zhang, L., & Wang, Y. (2020). Organizational citizenship behavior motives and thriving at work: The mediating role of citizenship fatigue. Sustainability, 12(6), 1-17.

Thiruvenkadam, T., & Durairaj, I. Y. A. (2017). Organizational citizenship behavior: Its definitions and dimensions. GE-International Journal of Management Research, 5(5), 46-55.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row Publication.กฤศณัฏฐ์ จันทร์. (2560). รายงานการวิจัยเรื่องการเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของนายทหารสัญญาบัตรศูนย์ประสานงานกับประเทศเพื่อนบ้าน. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยการทัพบก.

กัลยา วานิชย์บัญชา และฐิตา วานิชย์บัญชา. (2558). การใช้ SPSS for Windows ในการวิเคราะห์ข้อมูล. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สามลดา.

เจษฎา มีบุญลือ. (2553). ความมั่นคงแห่งชาติ: การสร้างชาติไทยให้ยั่งยืน. กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษายุทธศาสตร์ สถาบันวิชาการป้องกันประเทศ.

ณรงค์วิทย์ แสนทอง. (2553). การบริหารงานทรัพยากรมนุษย์สมัยใหม่ ภาคปฏิบัติ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: เอช อาร์ เซ็นเตอร์.

ธีระยุทธ เมฆประสาท. (2559). อิทธิพลของภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงต่อ วัฒนธรรมองค์การ ความพึงพอใจ ในการทำงานความผูกพันต่อองค์การ และผลการปฏิบัติงานของพนักงานในกลุ่มอุตสาหกรรม ผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์ของประเทศญี่ปุ่นในประเทศไทย. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 6, 81-96.

นุช สัทธาฉัตรมงคล และอรรถพล ธรรมไพบูลย์. (2559). ผู้นำการเปลี่ยนแปลงในยุคโลกาภิวัฒน์สู่การพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารธุรกิจปริทัศน์, 8(1), 167-182.

เบญจวรรณ แสงจันทร์ และดุจเดือน พันธุมนาวิน. (2561). จิตลักษณะและสถานการณ์ที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีในองค์การของกองบัญชาการกองทัพไทย. วารสารสถาบันวิชาการป้องกันประเทศ, 9(2), 74-85.

แผนกวิชาทหารปืนใหญ่. (2562). วิชาปืนใหญ่สนาม และปืนใหญ่ต่อสู้อากาศยาน. สืบค้นจาก http://www.crma.ac.th/msdept/prakunmsdept/paper/book204a.pdf

พิชาย รัตนดิลก ณ ภูเก็ต. (2552). องค์การและการบริหารจัดการ. นนทบุรี: ธิงค์ ปียอนด์ บุ๊คส์.

ภัคภณ สนิทสม และณัฐพล จารัตน์. (2558). คุณลักษณะผู้นำทางทหารที่พึ่งปประสงค์ของกองทัพไทย. วารสารนักบริหาร, 35(1), 75-86.

รุ่ง โอชารส. (2559). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงและวัฒนธรรมองค์การที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีของบุคลากรโรงพยาบาลชุมชน ในเขตตรวจราชการที่ 3 กระทรวงสาธารณสุข. วารสารการพยาบาล การสาธารณสุขและการศึกษา, 17(3), 58-68.

ศุภกฤษ์ สุดยอดประเสริฐ. (2560). ระบบราง ความมั่นคงของประเทศและคุณภาพชีวิตที่ยั่งยืน. สืบค้นจาก http://www.otp.go.th/uploads/files/1502786189-qrd1s-vceqy.pdf

สำนักงานสภาความมั่นคงแห่งชาติ. (2558). นโยบายความมั่นคงแห่งชาติ พ.ศ.๒๕๕๘ – ๒๕๖๔. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์คณะรัฐมนตรีและราชกิจจานุเบกษา.

สุรินทร์ ชุมแก้ว. (2556). วัฒนธรรมองค์การ ภาวะผู้นำแบบสร้างความเปลี่ยนแปลง และพฤติกรรมการทำงานตามหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงของผู้บริหารในองค์การเอกชน. (วิทยานิพนธ์ปริญามหาบัณฑิต, สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์).

อรุณรุ่ง เอื้ออารีสุขสกุล และธีระวัฒน์ จันทึก. (2559). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง: เปลี่ยนความท้าทายสู่ความสำเร็จขององค์การอย่างยั่งยืน. Veridian E-Journal, Silpakorn University, 9(1), 845-860.

Alam, S. (2014). The relationship between emotional intelligence and transformational leadership in sports managers. European Journal of Experimental Biology, 4(3), 352-356.

Andressen, P., Konradt, U., & Neck, C. P. (2012). The relation between self-leadership and transformational leadership: Competing models and the moderating role of virtuality. Journal of Leadership & Organizational Studies, 19(1), 68-82.

Avinash, K., & Lima, R. (2009). Identification of causes of organizational citizenship behavior: A Qualitative study of LIC managers. Indian Journal of Social Science Researches, 6(2), 17-28.

Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs, NJ: Prentice Hall

Baumeister, R. F., & Vohs, K. D. (2004). Handbook of self-regulation: Research, theory, and applications. New York, NY, US: The Guilford Press.

Burns, J. M. (1978) Leadership. New York: Harper & Row.

Daft, R. L. (1999). Leadership: Theory and practice. Harcourt College Pub.

Gavora, P., Jakešová, J., & Kalenda, J. (2015). The Czech validation of the self-regulation questionnaire. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 171, 222-230.

Hair, J., Black, W., Babin, B., & Anderson, E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). London: Pearson Education Limited.

Hoy, W. K., & Miskel, C. G. (2005). Educational administration (7th ed.). New York: McGraw-Hill.

Lan, Y., & Chen, Z. (2020). Transformational Leadership, Career Adaptability, and Work Behaviors: The Moderating Role of Task Variety. Frontiers in Psychology, 10, 2922.

LePine, M. A., Zhang, Y., Crawford, E. R., & Rich, B. L. (2016). Turning their pain to gain: Charismatic leader influence on follower stress appraisal and job performance. Academy of Management Journal, 59(3), 1036-1059.

McShane, S. L., & Von Glinow, M. A. (2009). Organizational behavior: Essentials. New York: McGraw-Hill Companies, Inc .

Organ, D. W. (1988). Organizational citizenship behavior: The good soldier syndrome. Massachusetts: D.C. Health and Company.

Qiu, Y., Lou, M., Zhang, L., & Wang, Y. (2020). Organizational citizenship behavior motives and thriving at work: The mediating role of citizenship fatigue. Sustainability, 12(6), 1-17.

Thiruvenkadam, T., & Durairaj, I. Y. A. (2017). Organizational citizenship behavior: Its definitions and dimensions. GE-International Journal of Management Research, 5(5), 46-55.

Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row Publication.

Downloads

เผยแพร่แล้ว

2020-12-30

Most read articles by the same author(s)