แนวทางการยกระดับศักยภาพโฮมสเตย์สู่มาตรฐานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ในจังหวัดปทุมธานี
คำสำคัญ:
การวิเคราะห์ SWOT, ศักยภาพโฮมสเตย์, โฮมสเตย์ที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวิเคราะห์ศักยภาพโฮมสเตย์สู่มาตรฐานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมในจังหวัดปทุมธานี และ 2) เพื่อได้แนวทางการยกระดับศักยภาพโฮมสเตย์สู่มาตรฐานที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ในจังหวัดปทุมธานี โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูลโดยการสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ประกอบการโฮมสเตย์ที่เปิดดำเนินกิจการอยู่ จำนวน 10 แห่ง วิเคราะห์ข้อมูลด้วยแบบจำลอง PRIMO-F Analysis, PEST Analysis, SWOT Analysis วางแผนกลยุทธ์ด้วยเทคนิค TOWS Matrix และกำหนดตัวชี้วัดความสำเร็จด้วย Balanced Scorecard ประกอบด้วยกลยุทธ์ 4 ด้าน ได้แก่ 1) กลยุทธ์เชิงรุก (1) พัฒนาเนื้อหาประชาสัมพันธ์กิจกรรมท้องถิ่นผ่านสื่อออนไลน์ เช่น คลิปสั้นเรื่องภูมิปัญญาท้องถิ่น (2) จัดกิจกรรมส่งเสริมการขายร่วมกับกลุ่มวิสาหกิจชุมชน เช่น ตลาดเช้าชุมชน และ (3) ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยในพื้นที่เพื่อจัดอบรมทักษะเทคโนโลยีให้แก่พนักงานโฮมสเตย์ 2) กลยุทธ์เชิงป้องกัน (1) ปรับรูปแบบบริการให้น่าสนใจขึ้น เช่น เสนอแพ็กเกจโฮมสเตย์ 24 ชั่วโมง เพื่อตอบโจทย์นักท่องเที่ยวที่ต้องการความรวดเร็ว (2) สร้างระบบบริการออนไลน์พื้นฐาน เช่น Line Official หรือ Google Form สำหรับจองห้องพัก แทนเว็บไซต์เต็มรูปแบบ และ (3) วางแผนรับมือภัยธรรมชาติ เช่น จัดจุดหลบภัยยามน้ำท่วม มีป้ายแจ้งเตือน 3) กลยุทธ์เชิงแก้ไข (1) ขอรับการสนับสนุนจากภาครัฐผ่านโครงการ Soft Loan หรือ SME-Fund เพื่อนำมาใช้พัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน (2) นำระบบพลังงานแสงอาทิตย์เข้ามาประยุกต์ใช้เบื้องต้น และ 4) กลยุทธ์เชิงรับ (1) จัดทำคู่มือการใช้เทคโนโลยีอย่างง่ายสำหรับพนักงานภายในโฮมสเตย์ เช่น การใช้แอปพลิเคชันจองที่พัก หรือระบบรีวิว
เอกสารอ้างอิง
กฤษณะ ดาราเรือง. (2560). การพัฒนาผลิตภัณฑ์และกลยุทธ์ทางการตลาดวิสาหกิจชุมชนบ้านเขาแหลม จังหวัดนครสวรรค์. วารสารสุทธิปริทัศน์, 31(100), 130-143.
กองส่งเสริมแหล่งท่องเที่ยว การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (ม.ป.ป.). 7 Greens. http://adventure.tourismthailand.org/7greens.php
จิระ ประสพธรรม, อิสรีย์ ด่อนคร้าม และมนตรี ใจแน่น. (2561). การพัฒนากลยุทธ์การตลาดเพื่อสร้างความได้เปรียบทางการแข่งขันของผู้ประกอบการสมุนไพรที่ไม่ใช่อาหารจังหวัดกำแพงเพชรและจังหวัดตาก. สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ. https://dric.nrct.go.th/Search/SearchDetail/309440
ทัตพงศ์ นามวัฒน์ และธนพร จนาพิระกนิฎฐ์. (2566). การพัฒนาผลิตภัณฑ์และกลยุทธ์ทางการตลาดวิสาหกิจชุมชนกลุ่มจักสานผักตบชวา อำเภอเทิง จังหวัดเชียงราย. วารสารวิทยาการจัดการมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 5(2), 95–112.
ทัศนธร ภูมิยุทธิ์. (2565, 14 มกราคม). ขยะพลาสติก. สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. https://www.onep.go.th/ขยะพลาสติก
ธนภณ นิธิเชาวกุล. (2565). การวิเคราะห์ SWOT Analysis กับสถิติ. วารสารคุณภาพชีวิตกับกฎหมาย, 18(1), 108-120.
วนิดา สุวรรณนิพนธ์. (2564). ความสามารถในการแข่งขันบนฐานเศรษฐกิจดิจิทัลของวิสาหกิจชุมชน กลุ่มสินค้าท้องถิ่นในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา, 13 (1), 1-21. https://doi.org/10.53848/irdssru.v13i1.246602
สมบูรณ์ สารพัด. (2562). หลักการและทฤษฎีการวัดผลการดำเนินงานขององค์กรโดยใช้ Balanced Scorecard และการนำไปประยุกต์ใช้. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยสยาม, 20(34), 35–48.
Weihrich, H. (1982). The TOWS matrix-A tool for situational analysis. Long Range Planning, 15(2), 54-66. https://doi.org/10.1016/0024-6301(82)90120-0
Wheelen, T. L., & Hunger, J. D. (2012). Strategic Management and Business Policy: Toward Global Sustainability (13th ed.). Pearson.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 พัชราภรณ์ จันทรฆาฎ, กานต์มณี ไวยครุฑ, ภัทราพร จันทร์สุริย์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ ผู้เขียน
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความในวารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์จะถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
