ปัจจัยส่งเสริมการใช้ทางเท้ายกระดับย่านพาณิชยกรรมราชประสงค์

ผู้แต่ง

  • สญชัย ลบแย้ม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร

คำสำคัญ:

ทางเท้ายกระดับ, ย่านราชประสงค์, การเดิน, ระบบขนส่งมวลชน, ราชประสงค์ วอล์ค

บทคัดย่อ

ย่านพาณิชยกรรมราชประสงค์เป็นแหล่งรวมสถานประกอบการ ค้าปลีก สำนักงาน โรงแรม และศูนย์การประชุมชั้นนำระดับนานาชาติ อยู่ใจกลางเมืองกรุงเทพมหานคร แวดล้อมไปด้วยสถานีระบบขนส่งมวลชน รถไฟฟ้าในปัจจุบันถึง 4 ระบบ ได้แก่ 1) BTS 2) MRT 3) ARL และ 4) ระบบขนส่งมวลชนรถไฟฟ้าสายสีส้ม ด้วยบริบทดังกล่าว โครงการ Ratchaprasong Bangkok Downtown Model จึงเกิดขึ้นจากการร่วมทุนระหว่าง 5 ผู้ประกอบการขนาดใหญ่ มุ่งหวังพัฒนาย่านราชประสงค์ให้เป็นย่านเศรษฐกิจและไลฟ์สไตล์รองรับนักท่องเที่ยวไทยและต่างชาติ เป็นศูนย์กลางรองรับนักเดินทางกลุ่ม MICE และศูนย์การค้าใจกลางกรุงจำนวน 5 ศูนย์การค้า รวมพื้นที่ค้าปลีกกว่า 700,000 ตารางเมตร พร้อมโรงแรมหรูระดับ 3 ดาว จนถึงระดับ Luxury 3,900 ห้อง คาดว่ามีผลประกอบการกว่า 7,000 ล้านบาทต่อเดือน เชื่อมต่อการเดินภายในโครงการและนอกโครงการด้วยทางเท้ายกระดับ Ratchaprasong Walk ยาวกว่า 1,000 เมตร มูลค่ากว่า 700 ล้านบาท วัตถุประสงค์ของงานวิจัย มี 3 ข้อ คือ 1) เพื่อสำรวจและวิเคราะห์คุณลักษณะและพฤติกรรมของผู้ใช้งานทางเท้ายกระดับย่านพาณิชยกรรมราชประสงค์ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งเสริมการใช้งานทางเท้ายกระดับ และ 3) เพื่อเสนอแนะแนวทางการพัฒนาทางเท้ายกระดับ การศึกษาใช้วิธีการเก็บข้อมูลผ่านการสำรวจผู้สัญจรภายในพื้นที่ศึกษาแบบสุ่ม ทุกวัน จำนวน 420 คน  ผลการศึกษาชี้ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกใช้ทางเท้ายกระดับอย่างมีนัยสำคัญ จำนวน 4 รายการ และไม่มีนัยสำคัญ จำนวน 2 ประการ โดยปัจจัยที่มีอิทธิพล ได้แก่ 1) อายุ 2) ระดับรายได้ 3) ความถี่ในการเดินทางมายังย่านราชประสงค์ และ 4) วัตถุประสงค์ในการมาย่านราชประสงค์ และปัจจัยที่ไม่มีอิทธิพล ได้แก่ เพศ และมูลค่าของการซื้อสินค้าและบริการ อนึ่ง ข้อค้นพบเหล่านี้ก่อให้เกิดความรู้ความเข้าใจต่อคุณลักษณะและพฤติกรรมของผู้สัญจร และให้ข้อแนะนำเพื่อการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางเท้ายกระดับในย่านพาณิชยกรรมโดยรอบสถานีรถไฟฟ้าอื่น ๆ

เอกสารอ้างอิง

บ้านและสวน. (2560). Skywalk (The series): ทางเดินลอยฟ้า. อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.

ประชาชาติธุรกิจ. (2560, 5 ตุลาคม). แลนด์มาร์กค้าปลีก 5 ย่าน 5 ทำเล แห่ยึดใจกลางเมือง. https://www.prachachat.net/news_detail.php?newsid=1443973976

Deshais, N. (2018, January 7). After years of decline, Spokane’s skywalks are getting a boost. The Spokesman-Review. https://www.spokesman.com/stories/2018/jan/07/once-seen-as-a-bridge-to-the-future-spokanes-skywa

Dovey, K., & Pafka, E. (2020). What is walkability? The urban DMA. Urban Studies, 57(1), 93-108.

Gehl, J. (2010). Cities for people. Island Press.

Hijriyah, L., Alias, A., & Mohd Sahabuddin, M. F. (2024). Exploring walkability research trends based on systematic literature review (SLR) by applying PRISMA. Open House International, 49(1), 63–121. https://doi.org/10.1108/OHI-02-2023-0031

Jacobs, J. (1961). The death and life of great American cities. Random House.

Land & Houses. (2568, 4 กรกฎาคม). อัปเดตโครงการรถไฟฟ้าสายสีส้ม MRT สายสีส้ม พร้อมข้อมูลเส้นทาง. Land & Houses. https://www.lh.co.th/th/blogs/living-tips/orange-line

Meyer, S. (2025, May 29). The future of micromobility: How short, shared rides are disrupting car travel. The zebra. https://www.thezebra.com/resources/driving/micromobility

Ratchaprasong, W. L. (2025). Did you know that the R-Walk (Ratchaprasong Walk) is the most convenient way to get around the Ratchaprasong District. Facebook. https://www.facebook.com/HeartOfBangkok/posts/ทราบมั้ยคะว่า-r-walk-ratchaprasong-walk-ทางเดินลอยฟ้าสุดอลังการดาวล้านดวง-ได้เนร/1485643464800649/

Shashank, A., & Schuurman, N. (2019). Unpacking walkability indices and their inherent assumptions. Health and Place, 55, 145-154. https://doi.org/10.1016/j.healthplace.2018.12.005

Sommer, R., & Sommer, B. (2002). A practical guide to behavioral research: Tool and techniques. Oxford University Press.

Speck, J. (2012). Walkable city: How downtown can save America, one step at a time. North Point Press.

Sun, G., Webster, C., & Zhang, X. (2021). Connecting the city: A three-dimensional pedestrian network of Hong Kong. Environment and Planning B: Urban Analytics and City Science, 48(1), 60–75. https://doi.org/10.1177/2399808319847204

Wiranata, A. O., & Dwisusanto, Y. B. (2018). Urban skywalk as public space in context of creating urban place. International Journal of Recent Engineering Research and Development, 3(5), 171-180.

Yamane, T. (1973). Statistic an introductory analysis. Harper and Row.

Zacharias, J. (2001). Pedestrian Behavior Pedestrian Behavior and Perception in Urban Walking Environments. Journal of Planning Literature, 16(1), 3-18. https://doi.org/10.1177/08854120122093249

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-05-02

รูปแบบการอ้างอิง

ลบแย้ม ส. . (2026). ปัจจัยส่งเสริมการใช้ทางเท้ายกระดับย่านพาณิชยกรรมราชประสงค์. วารสารเครือข่ายส่งเสริมการวิจัยทางมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 9(2), 42–58. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/hsrnj/article/view/290633

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย