การใช้กิจกรรมบทบาทสมมติเพื่อลดความกังวลในการพูดภาษาอังกฤษ ของผู้เรียนชาวไทยที่เรียนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ

Main Article Content

Asama Tasanameelarp
ทูน่า เกอร์กิน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการใช้กิจกรรมบทบาทสมมติเพื่อลดความกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของผู้เรียนภาษาอังกฤษชาวไทยที่เรียนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศและศึกษาความพึงพอใจหลังจากการเรียนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 ที่ลงทะเบียนเรียนรายวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารในชีวิตประจำวัน (Everyday English for Communication) จำนวน 148 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถามเพื่อประเมินระดับความกังวลในการพูดภาษาอังกฤษของตนเองซึ่งมีขั้นตอนการพูดทั้งสิ้น 4 ขั้น คือ ขั้นตอนก่อนเตรียมการพูด ขั้นตอนเตรียมการพูด ขั้นตอนก่อนพูดและขั้นตอนระหว่างการพูด โดยรวบรวมข้อมูลก่อนและหลังเรียนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ (α=.87) และแบบประเมินความพึงพอใจต่อการเรียนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติ (α=.89) วิเคราะห์ข้อมูลโดยการแจกแจงค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์เนื้อหาและการทดสอบ t-test


            ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับความกังวลของกลุ่มตัวอย่างโดยภาพรวมก่อนเรียนอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีความกังวลในขั้นตอนการเตรียมการพูดมากที่สุด 2) ระดับความกังวลของกลุ่มตัวอย่างโดยภาพรวมหลังเรียนอยู่ในระดับปานกลาง โดยมีความกังวลในขั้นก่อนการเตรียมการพูดมากที่สุด 3) เมื่อเปรียบเทียบผลการประเมินระดับความกังวลในการพูดภาษา อังกฤษของกลุ่มตัวอย่างก่อนและหลังเรียนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติพบว่า ลดลงอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 ทั้งรายด้านและในภาพรวม 4) กลุ่มตัวอย่างมีความพึงพอใจในการเรียนโดยใช้กิจกรรมบทบาทสมมติในภาพรวมระดับมากที่สุด

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

การอ้างอิงบทความ
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ธิดาพร รอดทุกข์ และคณะ. (2553). ผลของเทคนิคสถานการณ์จำลองที่มีต่อทักษะการพูด
ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารและเชาวน์อารมณ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีเจตคติต่อวิชาภาษาอังกฤษต่างกัน. วารสารสงขลานครินทร์ ฉบับสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์. 16(4), 659-678.
ปราณี กลุละวณิชย์. (2550). มุมมองหนึ่งต่อนโยบายการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศของ
ไทย”. ข้อมูลพื้นฐานการจัดการเรียนการสอนและความต้องการภาษาต่างประเทศในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไพสิฐ บริบรูณ์. (2554). การสอนภาษาอังกฤษในประเทศไทย: การปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์จาก
ภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศสู่ภาษาอังกฤษในฐานะภาษานานาชาติ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 3(6), 2-11.
วิจารณ์ พานิช. (2555). วิถีสร้างการเรียนรู้เพื่อศิษย์ในศตวรรษ ที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสดศรี-
สฤษดิ์วงศ์.
สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา. (2552). กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษา
แห่งชาติ พ.ศ. 2552. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.
ศึกษาธิการ, กระทรวง. (2552). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551.
กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ศูนย์สารสนเทศยุทธศาสตร์ภาครัฐสำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2556).มหาวิทยาลัยของไทยกับการ
เข้าสู่ประชาคมอาเซียน. (ออนไลน์) สืบค้นจากhttp://www.nic.go.th/gsic/uploadfile/university-asean.pdf. [พฤษภาคม 2562].
อดิศา เบญจรัตนานนท์ และสุชาดา แก้วประถม.(2552). โครงการการสอนทักษะการฟังและการ
พูดภาษาอังกฤษแบบเข้มให้แก่นักศึกษาชั้นปีที่ 1 คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัย
สงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี. 20(2), 180-201.
อรุณี วิริยะจิตรา และคณะ. (2555). เหลียวหน้าแลหลังการสอนภาษาอังกฤษ.(พิมพ์ครั้งที่ 1).
กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์หน้าต่างสู่โลกกว้าง.
อัสมา ทรรศนะมีลาภ. (2559). หลักสูตรภาษาการสื่อสารและธุรกิจ: มุมมองนักเรียน อาจารย์
และผู้ประกอบการ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัย
มหาสารคาม.35(4), 219-228.
อัสมา ทรรศนะมีลาภ Tuna Girgin นพวรรณ เมืองแก้ว และชวาลิน เพ่งบุญ. (2560). การศึกษา
ความคิดเห็นของนักศึกษาที่มีต่อการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษในมหาวิทยาลัย
สงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม. 36(2), 15-25.
Atas, M. (2015). The reduction of speaking anxiety in EFL learners through drama
techniques. Procedia Social and Behavioral Sciences. 176 (2015), 961-969.
Asif, F. (2017). The Anxiety factors among Saudi EFL learners: A study from English
language teachers’ perspective. English Language Teaching, 10(6), 160-173.
Crystal, D. (2003). English as a Global Language. Cambridge: Cambridge University
Press.
Livingstone, C. (1983). Role Play in Language Learning. Singapore: Longman.
McCroskey, J. C. (1970). Measures of communication-bound anxiety. Speech
Monography, 37, 269-288.
Saslow, J. & Ascher, A. (2015). Top-Notch: 1A. New York: Pearson Education.
Tipmontree, S. & Tasanameelarp, A. (2018). The Effects of Role-Playing Simulation
Activities on the Improvement of EFL Students' Business English Oral Communication. The Journal of Asia TEFL. 15(3), 735-749.