การศึกษาคุณธรรม จริยธรรมของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา

Main Article Content

ประดิษฐ์ ปะวันนา

บทคัดย่อ

            การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบคุณธรรม จริยธรรมของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษาใน 6 ด้าน คือ ด้านความมีระเบียบ ด้านความรับผิดชอบด้านความซื่อสัตย์สุจริต ด้านความเสียสละ ด้านความอดทน อดกลั้น และด้านความพอเพียง โดยจำแนกตามเพศและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักศึกษาที่กำลังศึกษาระดับปริญญาตรีในสถาบันการพลศึกษา ภาคการศึกษาปลาย ปีการศึกษา 2561 จำนวน 375 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามคุณธรรม จริยธรรมของนักศึกษาซึ่งเป็นแบบสอบถามแบบมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าคะแนนเฉลี่ย ค่าความเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการทดสอบความแตกต่างของค่าคะแนนเฉลี่ยเป็นรายคู่โดยวิธีของเชฟเฟ่


            ผลการวิจัยพบว่า


1. นักศึกษาสถาบันการพลศึกษา มีคุณธรรม จริยธรรม โดยรวมและทุกด้านอยู่ในระดับมาก


2. นักศึกษาชายและหญิงของสถาบันการพลศึกษา มีคุณธรรม จริยธรรม โดยรวมและรายด้านไม่แตกต่างกัน


3. นักศึกษาสถาบันการพลศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนต่างกัน มีคุณธรรม จริยธรรม โดยรวมและรายด้าน ด้านความมีระเบียบวินัย ด้านความรับผิดชอบ ด้านความเสียสละ ด้านความอดทน อดกลั้น และด้านความพอเพียง ไม่แตกต่างกัน ยกเว้น ด้านความซื่อสัตย์สุจริต ที่นักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูง มีระดับคุณธรรม จริยธรรม แตกต่างจากนักศึกษาที่มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนปานกลาง

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

การอ้างอิงบทความ
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จิรภา คำทา และ สมบัติ วรินทรนุวัตร. (2559). การศึกษาคุณธรรมและจริยธรรมของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ สถาบันเทคโนโลยีไทย-ญี่ปุ่น. Veridian E–Journal, Silpakorn University ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ. 9(2), 1962–1978.

ธันยพร บุษปฤกษ์. (2551). พฤติกรรมเชิงจริยธรรมของเยาวชนในสังคมไทย: กรณีศึกษานักศึกษามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร ศูนย์พระนครเหนือ. (สารนิพนธ์ศิลปศาสตร มหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง).

นิตยา ก่ำทา. (2548). การศึกษาพฤติกรรมทางจริยธรรมของนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยรามคำแหง).

วิยะดา วรรณขันธ์. (2560). การศึกษาคุณธรรม จริยธรรมของนักศึกษาสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตอุดรธานี (รายงานการวิจัย). อุดรธานี: สถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตอุดรธานี.

ศิณาภรณ์ หู้เต็ม. (2552). พฤติกรรมด้านคุณธรรม จริยธรรมของนักศึกษาในระดับปริญญาตรี วิทยาลัยราชพฤกษ์ (รายงานการวิจัย). นนทบุรี: วิทยาลัยราชพฤกษ์.

สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. (2560). การศึกษาคุณธรรม จริยธรรมของผู้เรียนในสถานศึกษาสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ. สืบค้นเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2562, จาก http://www.bps.moe.go.th/web2018/2018/07/05/

อรพินท์ สันติชัยอนันต์. (2549). การศึกษาคุณธรรมและจริยธรรมของนิสิตนักศึกษาสถาบัน อุดมศึกษาในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ).

Cronbach, L. J. (1984). Essentials of Psychological Testing. 4th ed. New York: Harper & Row.

Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement, 30(3), 607-610.