THE CAUSAL FACTORS OF YOUNG PEOPLE'S LEISURE BEHAVIOR IN THE DIGITAL AGE
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Leisure behavior is an important indicator of the quality of youth. If the youth shows good leisure behavior would be good for oneself and resulting in the development of the nation to progress in the future. From research studies both domestic and international, it was found that there were 5 important factors affecting the development of youth's leisure behavior, namely: 1) social interactions; It is a communication for gaining knowledge, concepts, assistance in doing leisure activities from the people around you, 2) leisure awareness is appreciating the importance and benefits from doing leisure activities, 3) self-awareness in using leisure time is the perception of one's self in leisure activities and 4) leisure skills are abilities, skills that help to encourage effective leisure activities. These 4 factors will affect the fifth factor, that is the decision making to choose activities. which is the process of collecting information, make choice, compare alternatives and use rationale to choose activities that are appropriate and correct. The decision making will also lead to the youth's leisure behavior. Therefore, the relationship of 5 variables should be studied to develop the youth's leisure behavior for maximum efficiency.
Article Details
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2563). สภาวการณ์การจัดการเรียนรู้เชิงพื้นที่ในบริบทประเทศไทย. สํานักคณะกรรมการศึกษาขั้นพื้นฐานกระทรวงศึกษาธิการ, กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จํากัด.
ชวิตรา ตันติมาลา. (2560). การสร้างอัตลักษณ์ของตลาดนัดภายในมหาวิทยาลัยของรัฐเขตกรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ปัญจนาฏ วรวัฒนชัย. (2563). พฤติกรรมที่เป็นปัญหาของสังคม. วารสารสารสนเทศ, 19(2), 1-16.
วิพงษ์ชัย ร้องขันแก้ว, อุษากร พันธุ์วานิช, มยุรี ศุภวิบูลย์ และ สุวิมล ตั้งสัจจพจน์. (2557). การพัฒนาโปรแกรมการศึกษาการใช้เวลาว่างสำหรับเด็กชั้นประถมศึกษาตอนปลายในสถานสงเคราะห์. วารสารคณะพลศึกษา, 17(1), 67-78.
ศักดิภัทร์ เฉลิมพุฒิพงศ์. (2554). การศึกษาการใช้เวลาว่างเพื่อการส่งเสริมคุณภาพชีวิต. วารสารคณะพลศึกษา, 14(2), 10-21.
สำนักงบประมาณ. (2562). งบประมาณโดยสังเขปประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: สำนักนายกรัฐมนตรี.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2562). การใช้เวลาว่างของเยาวชน พ.ศ. 2562. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
อารีรัตน์ สูงสมสกุล. (2557). รูปแบบการเข้าร่วมการใช้เวลาว่างของประชาชนในจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานันทนาการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
Bandura, A. (1986). Social foundations of thought and action: A social cognitive theory. Englewood Cliffs: Prentice-Hall.
Byrne, T. (2006). Free-time and leisure needs of young people living in disadvantaged communities. Dublin: Combat Poverty Agency.
Caldwell, L. L., & Witt, P. A. (2011). Leisure, recreation, and play from a developmental context. New directions for youth development, 2011(130), 13-27.
Dattilo, J. (2011). Facilitation Techniques in Therapeutic Recreation. Pennsylvania: Venture Publishing.
Deci, E. L., & Ryan, R. M. (2000). The “what” and “why” of goal pursuits: Human needs and the self-determination of behavior. Psychological Inquiry, 11, 227-268.
Fawcett, L. M. (2007). School's Out: Adolescent Leisure Time Activities, Inuences and Consequences. Australia: Faculty of Computing, Health and Science, Edith Cowan University.
Finn, P. R. (2006). An evaluation of the effects of a leisure education Curriculum. Philosophy in Public College of Health and Public Affairs, University of Central Florida Orlando, USA.
Henderson, A. (2017). Context and dialogue in research on women and leisure. Journal of Leisure Research, 34(3), 253-271.
Hutchinson, S. (2012). Leisure Education: A New Goal for An Old Idea Whose Time Has Come Pedagogía Social. Revista Interuniversitaria, 19, 127-139.
Kelly, J. R. (1987). Freedom to be: A new sociology of leisure. State College, PA: Venture Publishing.
Kraus, R. (2001). Recreation and Leisure in Modern Society. (6th ed.). Sudbury, MA: Jones & Bartlett.
Lin, T. C. (2011). Leisure activities’ selection and motivation. International Journal of Academic Research in Business and Social Sciences, 1(3), 308.
Mannell, R. C., & Kleiber, D. A. (1997). A social psychology of leisure. State College, PA: Venture.
McGrew, A. G., & Wilson M. J. (1982). Decision Making: Approaches and Analysis. Manchester, UK: Manchester University Press.
McKay, C. (2012). The psychological benefits of participation in leisure pursuits for adolescents. New Hampshire: University of New Hampshire.
Mundy, J. (1998). Leisure education: Theory and practice. Champaign, IL: Sagamore.
Oppenheim, A. N. (1979). Questionnaire design and attitude measurement (2nd ed.). New York: Basic Book.
Pesavento, L., & Ashton, C. (2011). Leisure education in the schools: Promoting healthy lifestyles for all children and youth. San Diego, CA: American Association for Physical Activity and Recreation (AAPAR).
Powrie, B., Kolehmainen, N., Turpin, M., Ziviani, J., & Copley, J. (2015). The meaning of leisure for children and young people with physical disabilities: a systematic evidence synthesis. Developmental Medicine & Child Neurology, 57(11), 993-1010.
Romain, R., Royer, C., Auger, D., & Adjizian, J. M. (2016). Development of adolescents' leisure interests and social involvement. Annals of Leisure Research, 19(1), 1-15.
Stumbo, N. J. & Peterson, C. A. (2009). Therapeutic recreation program design: Principles and procedures. (5th ed.). San Francisco, CA: Paerson Benjamin Cummings.
Thorlindsson, T. & Gunnar, B, J. (2006). Peer groups and substance use: examining the direct and interactive effect of leisure activity. Adolescence, 41(162), 321-339.
Voss, J. (1967). The definition of leisure. Journal of Economic issues, 1(1-2), 91-106.
Zeijl, E., du Bois-Reymond, M., & Te Poel, Y. (2001). Young Adolescents’ Leisure Patterns. Society and Leisure, 24(2), 379-402.
