การสร้างความเข้มแข็งของภาคีเครือข่ายกลุ่มอาชีพ และผู้ผลิต ผู้ประกอบการหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ จังหวัดเชียงราย

Main Article Content

สิทธิชัย ธรรมขัน
ภีราวิชญ์ ชัยมาลา
อวยพร ต๊ะวัน
สุระพงษ์ โด่งดัง

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสร้างความเข้มแข็งของภาคีเครือข่ายกลุ่มอาชีพและผู้ผลิต ผู้ประกอบการหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ จังหวัดเชียงราย การศึกษานี้ใช้การวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์เชิงลึก การสังเกตการณ์ การสนทนากลุ่ม จากตัวแทนกลุ่มอาชีพและผู้ผลิต ผู้ประกอบการหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ จังหวัดเชียงราย จาก 18 อำเภอ อำเภอละ 2 คน รวมเป็น จำนวน 36 คน และนักวิชาการพัฒนาชุมชนและเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้อง จำนวน 4 คน รวมทั้งหมด จำนวน 40 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า การสร้างความเข้มแข็งของภาคีเครือข่ายกลุ่มอาชีพ และผู้ผลิต ผู้ประกอบการหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ จังหวัดเชียงราย มีกระบวนการสร้างความเข้มแข็งของภาคีเครือข่าย ประกอบด้วย 1) การมีส่วนร่วมของเครือข่ายในการแลกเปลี่ยนความรู้ วางแผน จัดกิจกรรม และติดตามประเมินผลการดำเนินงานร่วมกัน 2) การสร้างความสัมพันธ์ทางสังคมระหว่างเครือข่าย โดยการจัดกิจกรรมร่วมกับเครือข่ายอย่างต่อเนื่องและหลากหลาย 3) การพัฒนาความสามารถและศักยภาพของเครือข่าย ตั้งแต่ระดับกลุ่ม ระดับอำเภอ ไปจนถึงระดับจังหวัด 4) การสร้างพื้นที่กลางในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างเครือข่าย ในการสร้างการเรียนรู้ การเชื่อมโยงความร่วมมือระหว่างเครือข่าย และ 5) การประสานงานและความร่วมมืออย่างไม่เป็นทางการ สร้างความไว้วางใจ และความรู้สึกเป็นพวกเดียวกันระหว่างสมาชิกในเครือข่าย จึงทำให้เครือข่ายกลุ่มอาชีพ และผู้ผลิต ผู้ประกอบการหนึ่งตำบล หนึ่งผลิตภัณฑ์ จังหวัดเชียงราย เกิดความเข้มแข็งและเกิดการช่วยเหลือซึ่งกันและกันระหว่างสมาชิกเครือข่าย

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กฤตเมธ บุญนุ่น. (2560). นวัตกรรมทางสังคม: ความรู้สู่สังคมเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ, 10(ฉบับพิเศษ), 245-262. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/social_crru/article/view/156280

กองพัฒนาอุตสาหกรรมชุมชน. (2567). คู่มือมาตรฐานการปฏิบัติงานโครงการพัฒนาผลิตภัณฑ์สินค้าชุมชนเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม. กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม. https://www.dip.go.th/uploadcontent/nutnaree/ITA_67/O10_67/H18_ITA67_Handbook.pdf

กาญจนา รัตนสาขา และณัฐภัทร วงศ์วิเชียร. (2561). ทุนทางสังคมกับการรวมกลุ่มของผู้ประกอบการ

ในชุมชน. วารสารวิจัยทางสังคมศาสตร์, 11(2), 45-58. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JEM/article/view/32000

ดาริน ชูดวงเกียรติกุล, ชุลีวรรณ โชติวงษ์ และปรีดา อัตวินิจตระการ. (2565). รูปแบบการจัดการสถานประกอบการ OTOP ให้มีคุณภาพเพื่อการแข่งขันทางการตลาด. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 42(3), 34-58. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/utccjournalhs/article/view/252247

ธีระพงศ์ บุศรากูล. (2566). การจัดการเรียนรู้ตลอดชีวิตของชุมชนเพื่อสร้างชุมชนแห่งการเรียนรู้. วารสารการบริหารจัดการและนวัตกรรมท้องถิ่น, 5(7), 448-463. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jmli/article/view/263968

นิรุต ถึงนาค, ประสพสุข ฤทธิเดช, เมธี กลมดวง และวรรณวิสา ยศระวาส. (2564). การยกระดับผลิตภัณฑ์ชุมชน OTOP. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 8(2), 563-588. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/251940

เมธารัตน์ จันตะนี. (2563). รูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถในการแข่งขันของธุรกิจ OTOP ประเทศไทย. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 6(2 พิเศษ เล่มที่ 1), 197-210. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jssr/article/view/240227

วทัญญู ใจบริสุทธิ์. (2563). ทุนทางสังคมกับการพัฒนาโครงการหนึ่งหมู่บ้านหนึ่งผลิตภัณฑ์ (One Village One Product: OVOP). วารสารญี่ปุ่นศึกษาธรรมศาสตร์, 37(2), 67-80. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/japanese/article/view/246594

วทัญญู ใจบริสุทธิ์ และจิตสุภา กิติผดุง. (2566). โครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ (OTOP) กับการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์: วิเคราะห์ปัญหา อุปสรรคต่อกระบวนการพัฒนาจากภายใน (Endogenous Development). วารสารรัชต์ภาคย์, 17(54), 402-419. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/266386

วรพช พรหมจุก และนามน ทานินทยังกุล. (2566). ทุนทางสังคมกับมิติของการพัฒนา. วารสารสถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 10(2), 485-494. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/rdirmu/article/view/259066

วิชุลดา มาตันบุญ. (2565). ปัญหาและความต้องการของกลุ่ม OTOP ในจังหวัดเชียงราย. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 7(3), 240-257. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/JMSD/article/view/257433

วีระศักดิ์ จุลดาลัย และพณิฐา ยงพิทยาพงศ์. (2551). การพัฒนาระบบการจัดการเครือข่ายวิสาหกิจชุมชนเพื่อเสริมสร้างขีดความสามารถในท้องถิ่นอย่างเป็นระบบและยั่งยืน จังหวัดนครพนม. วารสารวิจัยและนวัตกรรมท้องถิ่น, 3(1), 43-53. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/RDIBRU/article/view/128760

สุกัญญา พยุงสิน. (2564). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการเพิ่มมูลค่าผลิตภัณฑ์ชุมชนตามแนวทางการท่องเที่ยว OTOP นวัตวิถี: กรณีศึกษา บ้านวังขรณ์ หมู่ 11 ตำบลโพชนไก่ อำเภอบางระจัน จังหวัดสิงห์บุรี. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม, 16(2), 45-58. https://so01.tci-thaijo.org/index.php/journalgrdcru/article/view/248816

สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า. (2567). แนวทางการส่งเสริมสินค้าโอทอป (OTOP). กระทรวงพาณิชย์. https://uploads.tpso.go.th/รายงานแนวทางการส่งเสริมสินค้าโอทอป%20(OTOP).pdf

สิริพัฒถ์ ลาภจิตร, จิรายุ ทรัพย์สิน และวันชัย สุขตาม. (2567). การบริหารจัดการที่ดินสาธารณะประโยชน์แบบมีส่วนร่วมตำบลหนองสนิท อำเภอจอมพระ จังหวัดสุรินทร์. วารสารชุมชนวิจัยและพัฒนาสังคม, 18(3), 501–520. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NRRU/article/view/272926

หทัยชนก คะตะสมบูรณ์. (2565). ทุนทางสังคมกับการพัฒนาชุมชนต้นแบบเพื่อสร้างเศรษฐกิจชุมชนฐานรากอย่างยั่งยืนของตำบลห้วยแก้ว อำเภอบึงนาราง จังหวัดพิจิตร. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9(10), 32-48. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/264435

Fakhimi, A. H., Khani, A. H., & Sardroud, J. M. (2021). Smart-city infrastructure components. In J. R. Vacca (Ed.), Solving urban infrastructure problems using smart city technologies: Handbook on planning, design, development, and regulation (pp. 17-54). Elsevier. https://doi.org/10.1016/B978-0-12-816816-5.00002-4

Gray, B. (1989). Collaborating: Finding common ground for multiparty problems. Jossey-Bass.

Porter, M. E. (1990). The competitive advantage of nations. Free Press.

Porter, M. E. (1998). Clusters and the new economics of competition. Harvard Business Review, 76(6), 77-90.