ทฤษฎีจัด…จะปฏิบัติอย่างไร?: แนวทางการประยุกต์ใช้ทฤษฎีในศาสตร์ความรู้ด้านสื่อสารศึกษา
คำสำคัญ:
การประยุกต์ใช้ทฤษฎีการสื่อสาร, ทฤษฎี, ทฤษฎีการสื่อสารบทคัดย่อ
ทฤษฎีเป็นกรอบวิธีคิดในการอธิบายโลกแวดล้อมรอบตัว และใช้เป็น เครื่องมือในการสร้างความรู้ในโลกวิชาการ ดังนั้น บทความนี้จึงเขียนขึ้นโดยมี วัตถุประสงค์ที่จะอธิบายให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างทฤษฎีกับการศึกษาด้าน วารสารศาสตร์และนิเทศศาสตร์ โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญและเงื่อนไขของการ ประยุกต์ใช้ทฤษฎีการสื่อสารทั้งในบริบทของชีวิตประจeวันและโลกวิชาชีพด้านสื่อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของโลกวิชาการนั้น บทความนี้จะแสดงให้เห็นถึง แนวทางการประยุกต์ใช้ทฤษฎีการสื่อสาร และข้อพึงระวังต่างๆ ในการนำทฤษฎี ไปใช้ในโครงงานวิจัยเพื่อสร้างความรู้ด้านสื่อสารศึกษา
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา แก้วเทพ (2548), การวิจัย: จากจุดเริ่มต้นจนถึงจุดสุดท้าย, กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุน สนับสนุนการวิจัย (สกว.).
________. (2552), สื่อสารมวลชน: ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา, กรุงเทพ: ภาพพิมพ์.
________. (2557), “ปรัชญานิเทศศาสตร์”, ใน สาขานิเทศศาสตร์ บัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, ประมวลสาระชุดวิชา ปรัชญานิเทศศาสตร์และทฤษฎีการสื่อสาร, นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
กาญจนา แก้วเทพ และสมสุข หินวิมาน (2551), สายธารแห่งนักคิดทฤษฎีเศรษฐศาสตร์การเมืองกับสื่อสารศึกษา, กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
กุลวิชญ์ สำแดงเดช (2551), การใช้สื่อเพื่อสร้างและธำรงรักษาอัตลักษณ์ของแฟนสโมสรฟุตบอลจังหวัดชลบุรี, วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาการสื่อสารมวลชน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐสุพงศ์ สุขโสต (2548), บทบาทของการสื่อสารกับกระบวนการสร้างและสืบทอดวัฒนธรรม “แฟนบอล” ในสังคมไทย, วิทยานิพนธ์ปริญญาวารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ทิฆัมพร เอี่ยมเรไร (2546), การชมฟุตบอล: ศึกษาเปรียบเทียบประสบการณ์ตรงและประสบการณ์ผ่านสื่อโทรทัศน์, วิทยานิพนธ์ปริญญาวารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บวรลักษณ์ มงคลชาติภิรักษ์ (2556), การสร้างความเป็นจริงของตัวละคร “สาวโสด” ในสื่อภาพยนตร์ ไทย, วิทยานิพนธ์ปริญญาวารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปพิชญา วรสารพิสุทธิ์ (2550), การสื่อสารเพื่อสร้างความสามัคคีของชุมชนผ่านการทำงานบน เครือข่ายการสื่อสารและสื่อพิธีกรรมบุญจุลกฐิน, วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชานิเทศศาสตร์พัฒนาการ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พงศ์พิทยา แฉ่งฉายา (2556), การกำหนดวาระสารของสื่อโทรทัศน์ต่อประเด็นอาเซียน, วิทยานิพนธ์ ปริญญาวารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วรัชญ์ วานิชวัฒนากุล (2548), การสื่อสารความหมายใน “การ์ตูนไทยพันธุ์ใหม่”, วิทยานิพนธ์ปริญญาวารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ไวยวุฒิ วุฒิอรรถสาร (2556), การสื่อสารกับการสร้างอัตลักษณ์ของคนหูหนวกไทย, วิทยานิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมสุข หินวิมาน (2557), “ศาสตร์ว่าด้วยสังคมและทฤษฎีการสื่อสาร”, ใน สาขานิเทศศาสตร์ บัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, ประมวลสาระชุดวิชา ปรัชญานิเทศศาสตร์และทฤษฎีการสื่อสาร, นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Griffin, E. (2012),A First Look at Communication Theory, NY: McGraw-Hill.
Laughey, D. (2007), Key Themes in Media Theory, Berkshire: Open University Press.
Littlejohn, S. (1999), Theories of Human Communication, Belmont: Thomson Wadsworth.
Littlejohn, S. and Foss, K. (2004), Theories of Human Communication, Belmont: Thomson Wadsworth.
Rosenberry, J. and Vicker, L. (2017), Applied Mass Communication Theory: A Guide for Media Practitioners, NY: Routledge.
Severin, W. and Tankard, J. (2001), Communication Theories: Origins, Methods and Uses in the Mass Media, NY: Addison Wesley Longman.
________. (2552), สื่อสารมวลชน: ทฤษฎีและแนวทางการศึกษา, กรุงเทพ: ภาพพิมพ์.
________. (2557), “ปรัชญานิเทศศาสตร์”, ใน สาขานิเทศศาสตร์ บัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, ประมวลสาระชุดวิชา ปรัชญานิเทศศาสตร์และทฤษฎีการสื่อสาร, นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
กาญจนา แก้วเทพ และสมสุข หินวิมาน (2551), สายธารแห่งนักคิดทฤษฎีเศรษฐศาสตร์การเมืองกับสื่อสารศึกษา, กรุงเทพฯ: ภาพพิมพ์.
กุลวิชญ์ สำแดงเดช (2551), การใช้สื่อเพื่อสร้างและธำรงรักษาอัตลักษณ์ของแฟนสโมสรฟุตบอลจังหวัดชลบุรี, วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชาการสื่อสารมวลชน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฐสุพงศ์ สุขโสต (2548), บทบาทของการสื่อสารกับกระบวนการสร้างและสืบทอดวัฒนธรรม “แฟนบอล” ในสังคมไทย, วิทยานิพนธ์ปริญญาวารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ทิฆัมพร เอี่ยมเรไร (2546), การชมฟุตบอล: ศึกษาเปรียบเทียบประสบการณ์ตรงและประสบการณ์ผ่านสื่อโทรทัศน์, วิทยานิพนธ์ปริญญาวารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
บวรลักษณ์ มงคลชาติภิรักษ์ (2556), การสร้างความเป็นจริงของตัวละคร “สาวโสด” ในสื่อภาพยนตร์ ไทย, วิทยานิพนธ์ปริญญาวารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ปพิชญา วรสารพิสุทธิ์ (2550), การสื่อสารเพื่อสร้างความสามัคคีของชุมชนผ่านการทำงานบน เครือข่ายการสื่อสารและสื่อพิธีกรรมบุญจุลกฐิน, วิทยานิพนธ์ปริญญานิเทศศาสตรมหาบัณฑิต ภาควิชานิเทศศาสตร์พัฒนาการ คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พงศ์พิทยา แฉ่งฉายา (2556), การกำหนดวาระสารของสื่อโทรทัศน์ต่อประเด็นอาเซียน, วิทยานิพนธ์ ปริญญาวารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
วรัชญ์ วานิชวัฒนากุล (2548), การสื่อสารความหมายใน “การ์ตูนไทยพันธุ์ใหม่”, วิทยานิพนธ์ปริญญาวารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ไวยวุฒิ วุฒิอรรถสาร (2556), การสื่อสารกับการสร้างอัตลักษณ์ของคนหูหนวกไทย, วิทยานิพนธ์ ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาสื่อสารมวลชน คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมสุข หินวิมาน (2557), “ศาสตร์ว่าด้วยสังคมและทฤษฎีการสื่อสาร”, ใน สาขานิเทศศาสตร์ บัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, ประมวลสาระชุดวิชา ปรัชญานิเทศศาสตร์และทฤษฎีการสื่อสาร, นนทบุรี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Griffin, E. (2012),A First Look at Communication Theory, NY: McGraw-Hill.
Laughey, D. (2007), Key Themes in Media Theory, Berkshire: Open University Press.
Littlejohn, S. (1999), Theories of Human Communication, Belmont: Thomson Wadsworth.
Littlejohn, S. and Foss, K. (2004), Theories of Human Communication, Belmont: Thomson Wadsworth.
Rosenberry, J. and Vicker, L. (2017), Applied Mass Communication Theory: A Guide for Media Practitioners, NY: Routledge.
Severin, W. and Tankard, J. (2001), Communication Theories: Origins, Methods and Uses in the Mass Media, NY: Addison Wesley Longman.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
02-11-2018
รูปแบบการอ้างอิง
หินวิมาน ส. (2018). ทฤษฎีจัด…จะปฏิบัติอย่างไร?: แนวทางการประยุกต์ใช้ทฤษฎีในศาสตร์ความรู้ด้านสื่อสารศึกษา. วารสารศาสตร์, 11(2), 8. สืบค้น จาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcmag/article/view/Archives%20of%20Journal
ฉบับ
ประเภทบทความ
New Section Title Here
