The First Chapter of Thai Theravada Bhikkhuni Discourses

Authors

  • พงษ์พันธุ์ กีรติวศิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • พนม คลี่ฉายา คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

Keywords:

discourse, power, Thai Theravada bhikkhuni

Abstract

                  Practically in Thai Theravada society, only bhikkhu order has been established legitimately, although the Buddha states that Buddhism must be patronized by the fourfold Buddhists: namely bhikkhus, bhikkhunis, laymen and laywomen. There were at least two attempts to restore Theravada bhikkhuni ordination in Thailand. The first attempt, recorded in 1928, failed. The controversy erupted fervently again in 2001 when Chatsumarn Kabilsingh went for her ordination in Sri Lanka and claimed for being the first Theravada bhikkhuni of Thailand. This paper aims to analyse the discourses and power of the first attempt. The critical dis-course analysis based on the concept of discourse by Michel Foucault is employed in this study. The study reveals that the Thai Theravada bhikkhuni discourses emerged within 3 frames of knowledge namely Buddhism, the authority of the state and traditional and culture with 8 kinds of power that were dispersed in Siam society. 

References

จามะรี เชียงทอง (2558), “ผี ร่างกายผู้หญิง และโลกาภิวัตน์”, ใน ส. ตันชัยนันท์ (บ.ก.), จิตร ภูมิศักดิ์ และวิวาทะเรื่องเพศภาวะในสังคมไทย, กรุงเทพฯ: พีเพรส.

ไชยรัตน์ เจริญสินโอฬาร (2552), วาทกรรมการพัฒนา: อำนาจ ความรู้ ความจริง เอกลักษณ์ และความเป็นอื่น, กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์วิภาษา.

ธัมมนันทาภิกษุณี (2547), เรื่องของภิกษุณีสงฆ์, กรุงเทพฯ: ส่องศยาม.

ธาวิต สุขพานิช (2558), “เอกสิทธิ์แห่ง ‘แม่เจ้าเรือน’”, ใน ส. ตันชัยนันท์ (บ.ก.), จิตร ภูมิศักดิ์และวิวาทะเรื่องเพศภาวะในสังคมไทย, กรุงเทพฯ: พีเพรส.

นรินทร์ ภาษิต (2544), แถลงการณ์เรื่อง สามเณรี วัตร์นารีวงศ์, กรุงเทพฯ: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์ พับลิชชิ่ง.

นิธิ เอียวศรีวงศ์ (2557), ผ้าขาวม้า, ผ้าซิ่น, กางเกงใน และ ฯลฯ ว่าด้วยประเพณี, ความเปลี่ยนแปลง และเรื่องสรรพสาระ, กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มติชน.

ปรานี วงษ์เทศ (2558), “ผู้หญิงสยาม บทบาทและสถานภาพร่องรอยจากพิธีกรรม ความเชื่อ”, ใน ส. ตันชัยนันท์ (บ.ก.), จิตร ภูมิศักดิ์ และวิวาทะเรื่องเพศภาวะในสังคมไทย, กรุงเทพฯ: พีเพรส.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) (2556), คนไทยใช่กบเฒ่า? (เถรวาท vs. ลัทธิอาจารย์), กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

ภัทรพร สิริกาญจน (2557), พระพุทธศาสนาในประเทศไทย: เอกภาพในความหลากหลาย, กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วารุณี ภูริสินสิทธิ์ (2558), “ผู้หญิงในสังคมหมู่บ้าน”, ใน ส. ตันชัยนันท์ (บ.ก.), จิตร ภูมิศักดิ์และิวาทะเรื่องเพศภาวะในสังคมไทย, กรุงเทพฯ: พีเพรส.

ศักดินา ฉัตรกุล ณ อยุธยา (2536), ชีวิต, แนวคิดและการต่อสู้ของ "นรินทร์กลึง" หรือนรินทร์ภาษิต คนขวางโลก, กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มติชน.

สุชีลา ตันชัยนันท์ (2558), “‘ผู้หญิง’ ในทัศนะ จิตร ภูมิศักดิ์”, ใน ส. ตันชัยนันท์ (บ.ก.), จิตร ภูมิศักดิ์ และวิวาทะเรื่องเพศภาวะในสังคมไทย, กรุงเทพฯ: พีเพรส.

สุวดี ธนประสิทธิ์พัฒนา (2558ก), “การวิเคราะห์เรื่องเพศภาวะในสังคมไทย”, ใน ส. ตันชัยนันท์ (บ.ก.), จิตร ภูมิศักดิ์ และวิวาทะเรื่องเพศภาวะในสังคมไทย, กรุงเทพฯ: พีเพรส.

________. (2558ข), “สถานภาพทางสังคมของสตรีไทยในสมัยปฏิรูปประเทศ”, ใน ส. ตันชัยนันท์ (บ.ก.), จิตร ภูมิศักดิ์ และวิวาทะเรื่องเพศภาวะในสังคมไทย, กรุงเทพฯ: พีเพรส.

สำนักหอจดหมายเหตุ. มร. 7 รล ม้วนที่ 31.

อานันท์ กาญจนพันธุ์ (2555), คิดอย่างมิเชล ฟูโกต์ คิดอย่างวิพากษ์ จากวาทกรรมของอัตบุคคลถึงจุดเปลี่ยนของอัตตา, เชียงใหม่: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

Assvavirulhakarn, P. (2010), The Ascendancy of Theravada Buddhism in Southeast Asia, Chiang Mai: Silkworms Book.

Koret, P. (2012), The Man Who Accused the King of Killing a Fish: The Biography of Narin Phasit of Siam 1874-1950, Chiang Mai: Silkworms Books.

Downloads

Published

2019-09-13

How to Cite

กีรติวศิน พ., & คลี่ฉายา พ. (2019). The First Chapter of Thai Theravada Bhikkhuni Discourses. วารสารศาสตร์, 12(3), 142. retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jcmag/article/view/216915