A Study of Teachers’ Coping Skills at Samsenwittayalai School
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research article aimed to examine the level of coping skills among teachers at Samsenwittayalai School. The study employed a descriptive research design. The participants consisted of 147 respondents, including 5 school administrators and 142 government teachers at Samsenwittayalai School. The research instrument used for data collection was a coping skills assessment questionnaire, which comprised two parts: (1) general information of respondents in a checklist format with 7 items, and (2) a coping skills scale consisting of 54 items using a five-point Likert scale. The instrument demonstrated satisfactory internal consistency reliability, with a Cronbach’s alpha coefficient of .89. Data were collected through an online questionnaire (Google Form), and all 147 questionnaires were returned, representing a response rate of 100 percent. The data were analyzed using descriptive statistics, including maximum, minimum, mean, percentage, and standard deviation. The findings revealed that the overall level of coping skills among teachers at Samsenwittayalai School was at a moderate level (Mean = 3.07, SD = 1.24). When considering each dimension, the highest levels were found in delay coping (Mean = 3.74, SD = 0.55), suppression of competing activities (Mean = 3.69, SD = 0.59), and acceptance (Mean = 3.68, SD = 0.52). In contrast, the lowest levels were observed in active coping (Mean = 1.68, SD = 0.31), positive reinterpretation (Mean = 1.68, SD = 0.42), seeking social support for problem-solving (Mean = 1.71, SD = 0.33), and behavioral expression (Mean = 1.71, SD = 0.41). These findings indicate that while teachers demonstrate strengths in emotional regulation and adaptive coping strategies, they exhibit limitations in proactive problem-solving skills. Therefore, it is essential to promote and systematically develop teachers’ problem-focused coping skills to enhance their ability to effectively manage challenges in their professional practice.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
ข้อความในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
References
กรมตรวจบัญชีสหกรณ์. (2567). หนี้ของสมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์ครู. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 20 มีนาคม 2569 จาก https://www.cad.go.th/ewt_news.php?nid=54684
กรมสุขภาพจิต. (2560). ขอเวลา 1 นาทีป้องกันการฆ่าตัวตาย. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
กรมสุขภาพจิต. (2565). คู่มือคลายเครียด (ฉบับปรับปรุงใหม่) ดูแลสุขภาพใจกันหน่อยนะ ตอน “เครียดได้ คลายเป็น”. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นนทบุรี: บริษัท บียอนด์ พับลิสชิ่ง จำกัด.
จุฑามาศ แหนจอน. (2559). อารมณ์และการจัดการความเครียด. ชลบุรี: เก็ทกู๊ดครีเอชั่น.
นนทพร พิลาวุฒิ. (2557). ความเครียดของครูผู้สอนโรงเรียนบ้านเนินพลับหวาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). มหาวิทยาลัยบูรพา.
พรพิทักษ์ คำม่วน. (2551). ความเครียดของครูโรงเรียนมารวิทยากบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
พิชญา วัฒนวิทูกูร. (2562). ความตั้งใจมีบุตรและความเกี่ยวข้องกับบุคลิกภาพและการเผชิญปัญหาในผู้ที่มาจดทะเบียนสมรสใหม่ ณ สำนักงานเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย. (2566). รายงานผลการประเมินตนเองของสถานศึกษา (SAR) ประจำปีการศึกษา 2566. กรุงเทพมหานคร: โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย.
สุวิพร ไฉไลสถาพร. (2560). ประสบการณ์และแนวทางการเผชิญปัญหาของเด็กและเยาวชนไทยที่ตกเป็นเหยื่อการกลั่นแกล้งทางไซเบอร์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อรรถกฤช ผ่องคณะ. (2560). แนวทางการแก้ไขปัญหาความเครียดของครูในโรงเรียนเศรษฐเสถียรในพระราชูปถัมภ์. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). มหาวิทยาลัยบูรพา.
Arnold, B., and Rahimi, M. (2024). Global status of teachers 2024. Belgium, Brussels: Education International (EI).
Carver, C. S. (1997). You want to measure coping but your protocol’s too long: Consider the Brief COPE. International Journal of Behavioral Medicine, 4(1), 92-100.
Carver, C. S., et al. (1989). Assessing coping strategies: A theoretically based approach. Journal of Personality and Social Psychology, 56(2), 267–283.
Cohen, S., and Wills, T. A. (1985). Stress, social support, and the buffering hypothesis. Psychological Bulletin, 98(2), 310–357.
Jennings, P. A., and Greenberg, M. T. (2009). The prosocial classroom: Teacher social and emotional competence in relation to student and classroom outcomes. Review of Educational Research, 79(1), 491–525.
Lazarus, R. S., and Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. New York: Springer.
Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2019). TALIS 2018 results (Volume I): Teachers and school leaders as lifelong learners. France, Paris: OECD Publishing.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. London: Free Press.
UNESCO. (2021). Teachers have their say: Motivation, skills and opportunities to teach education for sustainable development and global citizenship. UNESCO. Retrieved [2026, March 10] from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000379914
