การศึกษาระดับทักษะการเผชิญปัญหาของครูโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับทักษะการเผชิญปัญหาของครูโรงเรียนสามเสนวิทยาลัย การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงบรรยาย ประชากรในการวิจัย ได้แก่ ผู้อำนวยการโรงเรียนและรองผู้อำนวยการโรงเรียน จำนวน 5 คน และครูโรงเรียนสามเสนวิทยาลัยที่เป็นข้าราชการ จำนวน 142 คน รวมทั้งสิ้น 147 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบวัดระดับทักษะการเผชิญปัญหา แบ่งออกเป็น 2 ตอน ได้แก่ ตอนที่ 1 ข้อมูลทั่วไปของผู้ตอบแบบวัด เป็นแบบเลือกตอบ จำนวน 7 ข้อ และตอนที่ 2 แบบวัดระดับทักษะการเผชิญปัญหา จำนวน 54 ข้อ มีลักษณะเป็นมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นของเนื้อหาสัมประสิทธิ์อัลฟาครอนบราค (Cronbach’s Alpha Reliability Coefficient) ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 เท่ากับ 0.89 โดยเก็บรวบรวมข้อมูลผ่าน Google Form และได้รับแบบสอบถามกลับคืนจำนวน 147 ฉบับ คิดเป็นร้อยละ 100 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ระดับทักษะการเผชิญปัญหาของครูโรงเรียนสามเสนวิทยาลัยโดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (Mean = 3.07, SD = 1.24) เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านที่อยู่ในระดับสูง ได้แก่ การชะลอการเผชิญปัญหา (Mean = 3.74, SD = 0.55) การระงับกิจกรรมอื่นที่ไม่เกี่ยวข้อง (Mean = 3.69, SD = 0.59) และการยอมรับ (Mean = 3.68, SD = 0.52) ด้านที่อยู่ในระดับต่ำ ได้แก่ การลงมือดำเนินการแก้ไขปัญหา (Mean = 1.68, SD = 0.31) การตีความหมายในทางบวก (Mean = 1.68, SD = 0.42) การแสวงหาความสนับสนุนทางสังคมเพื่อแก้ปัญหา (Mean = 1.71, SD = 0.33) และการแสดงออกทางพฤติกรรม (Mean = 1.71, SD = 0.41) ผลการวิจัยสะท้อนว่าครูมีจุดแข็งด้านการยอมรับและการควบคุมสถานการณ์ แต่ควรได้รับการส่งเสริมทักษะการเผชิญปัญหาอย่างเป็นระบบ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
ข้อความในบทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความ และข้อคิดเห็นนั้นไม่ถือว่าเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการวารสาร มจร ปรัชญาปริทรรศน์
เอกสารอ้างอิง
กรมตรวจบัญชีสหกรณ์. (2567). หนี้ของสมาชิกสหกรณ์ออมทรัพย์ครู. สืบค้นข้อมูลเมื่อ 20 มีนาคม 2569 จาก https://www.cad.go.th/ewt_news.php?nid=54684
กรมสุขภาพจิต. (2560). ขอเวลา 1 นาทีป้องกันการฆ่าตัวตาย. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
กรมสุขภาพจิต. (2565). คู่มือคลายเครียด (ฉบับปรับปรุงใหม่) ดูแลสุขภาพใจกันหน่อยนะ ตอน “เครียดได้ คลายเป็น”. (พิมพ์ครั้งที่ 2). นนทบุรี: บริษัท บียอนด์ พับลิสชิ่ง จำกัด.
จุฑามาศ แหนจอน. (2559). อารมณ์และการจัดการความเครียด. ชลบุรี: เก็ทกู๊ดครีเอชั่น.
นนทพร พิลาวุฒิ. (2557). ความเครียดของครูผู้สอนโรงเรียนบ้านเนินพลับหวาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชลบุรี เขต 3. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). มหาวิทยาลัยบูรพา.
พรพิทักษ์ คำม่วน. (2551). ความเครียดของครูโรงเรียนมารวิทยากบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี. (วิทยานิพนธ์การศึกษามหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
พิชญา วัฒนวิทูกูร. (2562). ความตั้งใจมีบุตรและความเกี่ยวข้องกับบุคลิกภาพและการเผชิญปัญหาในผู้ที่มาจดทะเบียนสมรสใหม่ ณ สำนักงานเขตบางรัก กรุงเทพมหานคร. (วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย. (2566). รายงานผลการประเมินตนเองของสถานศึกษา (SAR) ประจำปีการศึกษา 2566. กรุงเทพมหานคร: โรงเรียนสามเสนวิทยาลัย.
สุวิพร ไฉไลสถาพร. (2560). ประสบการณ์และแนวทางการเผชิญปัญหาของเด็กและเยาวชนไทยที่ตกเป็นเหยื่อการกลั่นแกล้งทางไซเบอร์. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อรรถกฤช ผ่องคณะ. (2560). แนวทางการแก้ไขปัญหาความเครียดของครูในโรงเรียนเศรษฐเสถียรในพระราชูปถัมภ์. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). มหาวิทยาลัยบูรพา.
Arnold, B., and Rahimi, M. (2024). Global status of teachers 2024. Belgium, Brussels: Education International (EI).
Carver, C. S. (1997). You want to measure coping but your protocol’s too long: Consider the Brief COPE. International Journal of Behavioral Medicine, 4(1), 92-100.
Carver, C. S., et al. (1989). Assessing coping strategies: A theoretically based approach. Journal of Personality and Social Psychology, 56(2), 267–283.
Cohen, S., and Wills, T. A. (1985). Stress, social support, and the buffering hypothesis. Psychological Bulletin, 98(2), 310–357.
Jennings, P. A., and Greenberg, M. T. (2009). The prosocial classroom: Teacher social and emotional competence in relation to student and classroom outcomes. Review of Educational Research, 79(1), 491–525.
Lazarus, R. S., and Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. New York: Springer.
Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2019). TALIS 2018 results (Volume I): Teachers and school leaders as lifelong learners. France, Paris: OECD Publishing.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. London: Free Press.
UNESCO. (2021). Teachers have their say: Motivation, skills and opportunities to teach education for sustainable development and global citizenship. UNESCO. Retrieved [2026, March 10] from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000379914