อิทธิพลคำสอนเรื่องเมตตาที่มีต่อธรรมคีตะในพระพุทธศาสนามหายาน

บทคัดย่อ

          บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลความเมตตาที่มีต่อธรรมคีตะในพระพุทธศาสนามหายาน โดยใช้วิธีการศึกษาจากเอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาพบว่า ธรรมคีตะในพระพุทธศาสนามหายานมีบทบาทสำคัญช่วยให้จิตตั้งมั่นในอารมณ์กุศล เกื้อหนุนให้เมตตาเกิดขึ้นและดำรงอยู่ได้อย่างต่อเนื่อง ธรรมคีตะปรากฏในรูปการสาธยายพระสูตร ธารณี และการภาวนาเชิงเสียงที่มุ่งขยายเมตตาไปสู่สรรพสัตว์ ทั้งสองนิกายมีจุดร่วมคือการใช้จังหวะ ทำนอง น้ำเสียง และถ้อยคำแห่งพระธรรม นำจิตไปในทางกุศล ลดแรงต้านจากอกุศลธรรม และเพิ่มความต่อเนื่องมั่นคงของการเจริญเมตตาภาวนา ขณะที่ความแตกต่างเชิงอุดมคติของการปฏิบัติพุทธเถรวาทเน้นเมตตาในฐานะพรหมวิหารเพื่อการชำระจิตและเกื้อหนุนวิปัสสนา ส่วนมหายานเน้นเมตตาของโพธิจิตที่มุ่งประโยชน์แก่สรรพสัตว์เป็นสำคัญ อย่างไรก็ดี ธรรมคีตะสามารถทำหน้าที่เป็นสื่อเชื่อมระหว่างสมาธิ อารมณ์กุศล และการประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน ส่งผลให้การเจริญเมตตามีความเป็นรูปธรรม มีความต่อเนื่อง และปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเชิงสุขภาวะทางจิตใจได้อย่างยั่งยืนมากยิ่งขึ้น